III SA/Po 1052/12

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia prawa jazdy; postanawia 1. ustanowić dla J. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. zwolnić J. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 3. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Skarżący J. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata i radcy prawnego. Na podstawie oświadczenia majątkowego i przedłożonych dokumentów ustalono, że Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i sześciomiesięcznym synem. Łączny stały dochód gospodarstwa domowego wynosi 1.150 zł brutto miesięcznie (świadczenie rentowe Wnioskodawcy – 550 zł, renta socjalna żony wnioskodawcy – 600 zł). Ponadto Skarżący uzyskuje dochody z prac dorywczych oraz zbieractwa surowców wtórnych (dochód z tego tytułu określił na około 800zł miesięcznie). Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności, czy też przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Ze świadczenia rentowego wnioskodawcy dokonywane są potrącenia egzekucyjne. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty sądowe, czy też wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wedle zasad doświadczenia życiowego, osiągane stałe dochody pozostawione do dyspozycji rodziny wnioskodawcy (około 650zł brutto na osobę) nie przewyższają kosztów utrzymania koniecznego trzyosobowej rodziny. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Wyjaśnić jednak należy, że żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika w osobie adwokata. Tym bardziej, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika zalicza się jego wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego - art. 205 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.