III SA/Po 1058/16

Dnia 4 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji T. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skierowaną do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] września 2016 r. wymierzającą mu karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 26 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że w uzasadnieniu rozpatrywanego żądania nie przytoczono jakichkolwiek okoliczności mogących wskazywać na to, że zmaterializowały się przesłanki warunkujące zastosowanie ochrony tymczasowej. W piśmie procesowym z 29 marca 2017 r. skarżący wniósł o zmianę powyższego postanowienia. Podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, aktualnie ani nie pracuje, ani nie prowadzi działalności gospodarczej, jako że [...] stycznia 2017 r. zawiesił jej prowadzenie. W 2016 roku z działalności gospodarczej osiągnął dochód w wysokości [...] zł, natomiast w 2015 roku [...] zł. Na skarżącym ciąży ponadto obowiązek spłaty pożyczki w wysokości [...] zł, z miesięczną ratą w kwocie [...]zł. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani nieruchomości, nie jest w stanie pozyskać środków pieniężnych na pokrycie orzeczonej kary. Ma natomiast na utrzymaniu konkubinę i jedenastomiesięczną córkę. Konieczność natychmiastowej zapłaty kary pieniężnej pozbawi go możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb członków jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że stosownie do art. 61 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Taka sytuacja w rozpatrywanym przypadku niewątpliwie nastąpiła, jako że skarżący po podjęciu przez tut. Sąd postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ujawnił okoliczności związane z jego sytuacją osobistą oraz majątkową, które nie były dotychczas znane, a które winny podlegać ocenie z punktu widzenia zaistnienia którejś z przesłanek udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi wskazana w powołanym przepisie przesłanka, przy czym obowiązek przedstawienia okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny jej zaistnienia spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej ma obowiązek wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że udzielenie tej ochrony jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy zauważyć trzeba, że obecny wniosek skarżącego został uzasadniony i poparty dokumentami źródłowymi. Skutków zapłaty należności pieniężnej, jaka spoczywa na skarżącym, nie można oceniać w oderwaniu od jej wysokości (por. postanowienie NSA z 4 listopada 2014 r. sygn. akt I FSK 1575/14, CBOSA). Warto zatem zaznaczyć, że nałożona na skarżącego kara pieniężna wynosi [...] zł. Skarżący zawiesił dotychczas prowadzoną działalność gospodarczą, a na jego utrzymaniu pozostaje konkubina wraz z córką. Uzyskany przez skarżącego dochód w latach poprzednich jest zdecydowanie niższy niż orzeczona kara. Skarżący nie posiada przy tym majątku, który umożliwiałby mu spłatę zadłużenia. Porównanie sytuacji majątkowej oraz osobistej skarżącego z kwotą zobowiązania określonego zaskarżoną decyzją pozwala na stwierdzenie, że jego wykonanie narazi skarżącego na znaczną szkodę, czyniąc istotny uszczerbek w możliwościach płatniczych skarżącego i jego rodziny. Wykonując to zobowiązanie mogą oni zostać pozbawieni możliwości zaspokojenia swoich podstawowych potrzeb życiowych. W okolicznościach niniejszej sprawy zaszła zatem przesłanka do zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 4 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.