III SA/Po 1076/14

Dnia 20 maja 2015 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2014 roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2010 roku; postanawia zwolnić Skarżącego od kosztów sądowych. Na mocy postanowienia referendarza sądowego skarżący Z. P. został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi (k. 45-46 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem Skarżący wystąpił z żądaniem zwolnienia go z obowiązku uiszczenia tej opłaty oraz zwolnienia go z obowiązku uiszczenia ewentualnych dalszych kosztów sądowych. Sytuacja majątkowa Skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych. Odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Wnioskodawca zamieszkuje u rodziców, gdzie zajmuje jeden pokój. Skarżący nie osiąga przychodów z działalności gospodarczej. Strata z działalności gospodarczej za rok 2013 wyniosła 25.000 zł, a za osiem miesięcy 2014 roku - 90.478,35 zł. Wnioskodawca zaprzestał regulować własne zobowiązania i zlikwidował prowadzoną działalność gospodarczą z dniem 10 września 2014 roku. Po zlikwidowanej działalności gospodarczej pozostały nieuregulowane zobowiązania na około 2.000.000 zł. Skarżący złożył 12 skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym na łączną kwotę 468.216 zł. Po zlikwidowaniu działalności gospodarczej Skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim (pobierał zasiłek chorobowy w kwocie 1.478,91 zł). W okresie od grudnia 2014 roku do kwietnia 2015 roku wnioskodawca utrzymywała się z zasiłku dla bezrobotnych. Aktualnie Skarżący nie ma stałego źródła dochodu. Wnioskodawca nie posiada oszczędności, nieruchomości, a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000,00 euro. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), orzeczono jak w sentencji postanowienia.