III SA/Po 108/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. PPHU "A." w P. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dyrektorowi Izby Celnej w Poznaniu w związku z niewykonaniem prawomocnego wyroku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po 492/07 postanawia odrzucić skargę /-/ W. Długaszewska Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Po 492/07 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2005r. wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc sierpień 2004r., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 17 listopada 2004r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. W skardze z dnia 19 stycznia 2009 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, A. M., na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o zastosowanie wobec Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu środka w celu wykonania wskazanego wyżej orzeczenia sądu. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że pomimo wezwania organu do zapłaty z dnia [...] lipca 2007r. / k 5 i 16 akt. sąd./ oraz skargi na bezczynność organu z dnia 9 października 2007r. nie otrzymała zwrotu kosztów postępowania w kwocie 2x 270 zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał, że wniesiona skarga jest bezzasadna. Sprawy, których dotyczyły wyroki z dnia 5 kwietnia 2007r. o sygn. akt I SA/Po 309/07 i 17 kwietnia 2007r.o sygn. akt I SA/Po 492/07 zostały załatwione odpowiednio w dniu 9 stycznia 2008r. i 12 grudnia 2007r. decyzjami Naczelnika Urzędu Celnego w K. Natomiast zarządzone ww wyrokami koszty postępowania nie zostały stronie wypłacone, albowiem zasadnym było środki te zająć, z uwagi na występujące u podatnika zaległości w zapłacie należnych podatków. Kwoty z powstałej nadpłaty w podatku akcyzowym odpowiednio [...] zł. i [...] zł. zostały zgodnie z art. 76 Ordynacji podatkowej zaliczone na poczet zaległości podatkowych z uwagi na występujące u podatnika zaległości w zapłacie należnych podatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem ( por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001r., II S.A. 2015/00) W rozpatrywanej sprawie A. M. wniosła skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych. Wskazać jednak należy, iż niewykonanie orzeczenia w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w art. 154 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy organem a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem. Wykonywanie zaś orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd prawomocności orzeczenia w myśl art. 169 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Stosownie zaś do art. 781 § 2 K.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego ( por. postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2291/03, ONSAiWSA 2005/6/123 oraz wyrok WSA w Warszawie II S.A./Wa 1258/06)). Wobec powyższego należało uznać, iż skarga wniesiona na podstawie art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych jest niedopuszczalna, zatem Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. /-/W. Długaszewska