III SA/Po 1104/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Barbara Dropek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 maja 2007r. przy udziale sprawy ze skargi C. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy S. z dnia [...] roku nr [...] dotyczącą zezwolenia nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/W. Długaszewska /-/B. Sokołowska /-/M. Kosewska Burmistrz Gminy S. decyzją z dnia [...] roku wydana na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( tekst jednolity Dz U. Nr 147, poz. 1231, ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego cofnął J. i C.S. wspólnikom spółki "A" zezwolenie nr [...] z dnia [...] roku na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu. W uzasadnieniu decyzji wskazał, ze wskazanym wyżej przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarcza w formie spółki cywilnej spółki "A" organ wydał zezwolenie na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu. W dniu [...] czerwca 2006 roku organ otrzymał informację Urzędu Celnego w P. o ustaleniach kontroli stosowania znaków akcyzy przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2006 roku w sklepie przy recepcji hotelu spółki "A" przy ulicy P. [...]. Z ustaleń dokonanych przez kontrolerów urzędu celnego wynika, iż w sklepie przy recepcji prowadzona jest sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 18% oraz piwa. Sprzedaż prowadzona była bez wymaganych zezwoleń. Strony posiadają zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu oraz piwa. Zezwolenie uprawnia do podawania napojów w miejscu sprzedaży. Z treści ustaleń kontroli wynika, że przedsiębiorcy prowadzili sprzedaż alkoholu do spożycia poza miejscem sprzedaży. Strony uprawnione były do sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w siedzibie restauracji. W ocenie organu I instancji przedsiębiorcy swoim postępowaniem – sprzedając napoje alkoholowe w innym miejscu, niż wskazano w zezwoleniu, naruszyli jego warunki, a tym samym wypełnili przesłanki z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. J.S. i C.S. wnieśli odwołanie od wskazanej wyżej decyzji. W uzasadnieniu odwołania podnieśli, że zezwolenie nr [...], które zostało cofnięte obejmowało sprzedaż alkoholu zawierającego powyżej 18% zawartości alkoholu oraz piwa w restauracji. Te warunki nie zostały naruszone. Odwołujący bowiem poza restauracją nie prowadzili sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia [...] roku utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że odwołujący posiadali zezwolenie na sprzedaż alkoholu w restauracji spółki "A" a nie w sklepie na terenie hotelu. Tymczasem kontrola przeprowadzona przez Urząd Celny w P. w dniu [...].06.2006 roku w sklepie przy recepcji hotelu ujawniła sprzedaż wyrobów alkoholowych powyżej 18% i 4,5 % oraz piwa bez wymaganych zezwoleń. Podmiot oferował do sprzedaży detalicznej napoje alkoholowe( wódkę , wino), które ujawniono na półkach sklepu oraz w lodówce w sklepie. Na te okoliczność w aktach sprawy załączone jest pismo Urzędu Celnego w P.. Do pisma załączono uwierzytelnioną kserokopię protokołu pokontrolnego z dnia [...] czerwca 2006 roku wraz z oświadczeniem A.M. dyrektora hotelu. Tłumaczenie strony odwołującej, że alkohol znajdujący się w sklepie był przechowywany jako depozyt klientów, którzy zakupili alkohol na wynos w restauracji hotelowej, jest zdaniem Kolegium mało prawdopodobne i niewiarygodne. J.S i C.S. wnieśli skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy S. zarzucili naruszenie art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz sprzeczność istotnych ustaleń Kolegium z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Na rozprawie w dniu 8 maja 2007 roku pełnomocnik skarżących podniósł ponadto zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i brak przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez stronę, co doprowadziło do ustalenia błędnego stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, skarżący podnieśli, iż dokonane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustalenia, że napoje alkoholowe ujawniono na półkach sklepu oraz w lodówce, nie wynikają z przeprowadzonego postępowania dowodowego. Urząd celny po przeprowadzeniu kontroli spisał jedynie protokół, z którego wynika, jakie napoje alkoholowe znajdowały się w recepcji. Z protokołu tego nie wynika, gdzie te napoje były składowane i w jaki sposób przechowywane. Urząd celny nie sporządził na tę okoliczność żadnej notatki ani nie przeprowadził innego postępowania dowodowego. Takiego postępowania nie przeprowadziło również Kolegium, które swoje twierdzenia oparło na piśmie Urzędu Celnego skierowanym do Burmistrza Gminy S. Pismo to nie może jednak stanowić materiału dowodowego, twierdzenia w nim zawarte nie znajdują poparcia w zebranych dowodach, a tym bardziej w sporządzonym protokole. Skarżący nie sprzedawali alkoholu w recepcji, a napoje alkoholowe poniżej 4,5 % zawartości alkoholu i piwo nie były tam nawet zdeponowane. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest cofnięcie skarżącym zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu, na podstawie przepisu art. 18 ust 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zgodnie z którym organ zezwalający cofa zezwolenie w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych. Zdaniem organu, naruszenie warunków zezwolenia polegało na sprzedaży alkoholu w sklepie przy recepcji hotelu, podczas gdy z treści zezwolenia oraz wniosku o jego wydanie wynika, że strona była uprawniona do sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w siedzibie restauracji spółki "A" . Swoją decyzję organ I instancji wydał w oparciu o informację urzędu celnego w P., na postawie której przyjął, że przedsiębiorcy prowadzili sprzedaż alkoholu do spożycia poza miejscem sprzedaży. Wskazał również, że powyższe potwierdził również dyrektor hotelu A.M. Podobnie organ II instancji uznał , że kontrola przeprowadzona przez Urząd Celny w P. w sklepie przy recepcji hotelu spółki "A" ujawniła sprzedaż wyrobów alkoholowych oraz piwa bez wymaganych zezwoleń oraz , że podmiot oferował do sprzedaży detalicznej napoje alkoholowe ( wódkę , piwo) , które ujawniono na półkach sklepu oraz w lodówce w sklepie. Skarżący zakwestionowali ustalenia organów dokonane w przedmiotowej sprawie zarzucając brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności, w tym brak przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez stron e w toku postępowania administracyjnego. W szczególności podnieśli, że należało wyjaśnić dlaczego i skąd w sklepie przy recepcji hotelu znalazł się alkohol. Juz bowiem w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący podnosili, że znajdujący się tam alkohol nie był przeznaczony do sprzedaży. Był on jedynie zdeponowany przez klientów, którzy zakupili go w restauracji. Samorządowe Kolegium odwoławcze wskazane wyżej stanowisko strony uznało za mało prawdopodobne i niewiarygodne. Nie odnosząc się przy tym w żaden sposób do złożonych przez stronę wniosków o przesłuchanie skarżącego J.S. oraz dyrektora hotelu A.M. Tymczasem , w ocenie Sądu, podniesiony przez stronę zarzut braku ustalenia i wyjaśnienia okoliczności dotyczących znajdowania się alkoholu w recepcji hotelu jest zasadny. Słusznie bowiem strona podnosi, że z protokołu sporządzonego przez funkcjonariuszy celnych wynika jedynie jakie napoje alkoholowe znajdowały się w recepcji. Nie wynika zaś, gdzie te napoje były składowane i w jaki sposób przechowywane. Na tę okoliczność brak jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego, zaś jako jedyny dowód organy zdają się przyjmować pismo urzędu celnego z dnia [...] czerwca 2006 roku, w którym osoba, nie biorąca udziału w przeprowadzonej kontroli, nie wyjaśniając skąd czerpie przekazywane informacje, wskazuje, że podmiot oferował do sprzedaży wódkę i piwo, które ujawniono na półkach sklepu oraz w lodówce. Z protokołu kontroli okoliczności te nie wynikają. Nie można zgodzić się również z organami, iż okoliczność sprzedaży alkoholu w recepcji potwierdził dyrektor hotelu A.M. Z jedynego, znajdującego się w aktach sprawy, oświadczenia, podpisanego przez A.M., wynika jedynie to , że hotel – restauracja spółki "A" nie posiada koncesji na sprzedaż detaliczną alkoholu. Zdaniem Sądu, zarzuty i okoliczności podnoszone przez stronę w toku postępowania administracyjnego winny zostać wyjaśnione i ocenione przez organy przy ustalaniu stanu faktycznego i nie mogły zostać pominięte z tej tylko przyczyny, iż organ II instancji ocenił je jako mało prawdopodobne i niewiarygodne, bez jakiejkolwiek próby wyjaśnienia istniejących w sprawie wątpliwości. Wątpliwości te zaś, na co wskazano wyżej, z uwagi na lakoniczną treść protokołu kontrolnego i wyraźny brak dowodów, z których organy wywiodły, że alkohol był oferowany do sprzedaży na półkach i w lodówce recepcji hotelu, przy przeciwnych twierdzeniach strony, w niniejszej sprawie pozostały niewyjaśnione. Z uzasadnienia orzeczenia Kolegium oraz wcześniej Burmistrza Gminy S. nie wynika, aby w tym zakresie przeprowadzono jakiekolwiek postępowanie wyjaśniające. Zatem, zdaniem Sądu, przedmiotowa sprawa wymaga ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, z uwzględnieniem zarzutów zgłaszanych przez skarżących w toku postępowania administracyjnego, oceny całokształtu materiału dowodowego i dopiero na tej podstawie podjęcia stosownego rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Gminy zostały wydane z naruszeniem prawa, a w szczególności art.7, 75, 77, 107§ 3 kpa , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. /-/ M. Kosewska /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska D.W.d