III SA/Po 1108/21
WyrokWSA w Poznaniu2022-02-09
Skład orzekający: Marek Sachajko, Walentyna Długaszewska, Robert Talaga
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy żołnierz zawodowy, który nie uzyskał formalnego dopuszczenia do lotów z najważniejszymi osobami w państwie, może ubiegać się o zwiększenie dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem [...], jeśli spełniał warunki do wykonywania takich lotów?Ratio decidendi
Sąd uznał, że prawo do zwiększenia dodatku specjalnego wynika wprost z ustawy i nie może być modyfikowane przez przepisy podustawowe ani uzależnione od postanowień nieetatowego zespołu analizy personelu latającego, którego funkcjonowanie nie jest regulowane przez prawo. Kluczową przesłanką jest spełnianie warunków do wykonywania lotów, a nie faktyczne ich wykonywanie czy formalne dopuszczenie przez zespół, jeśli nie wynika to wprost z przepisów wyższej rangi.Stan faktyczny
Skarżący, kapitan W. S., wystąpił o zwiększenie dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem [...]. Organy wojskowe odmówiły przyznania dodatku, wskazując na brak formalnego dopuszczenia skarżącego do takich lotów przez nieetatowy zespół analizy personelu latającego. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzenia MON, a także przepisów k.p.a. Sąd uwzględnił skargę, uchylając decyzje organów obu instancji.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w [...] z dnia [...] marca 2021 r. oraz zasądza od Dowódcy Jednostki Wojskowej na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 9 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Asesor WSA Robert Talaga Protokolant: st. sekr. sąd. Karolina Walkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2022 roku sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwiększenia dodatku specjalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w [...] z dnia [...] marca 2021 r., nr [...], II. zasądza od Dowódcy Jednostki Wojskowej na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w W. z dnia [...] marca 2021 r. w sprawie odmowy kapitanowi W. S. (dalej także jako: "strona", "skarżący") zwiększenia dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem [...]
Organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu I instancji spełniała wymogi unormowane w art. 107 kpa.
Organ wskazał, że zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych prawo zwiększenia dodatku specjalnego przysługuje żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w Jednostce Wojskowej nr [...] w W., który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem [...].
W ocenie organu strona nie spełnia warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładzie wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem [...]
Uprawnienie wynikające z § 8 ust. 3 a rozporządzenia stanowi uregulowanie szczególne, przysługujące tylko wtedy, kiedy żołnierz spełnia konkretne warunki specjalne.
Organ stwierdził, że do przyznania uprawnień niezbędne jest otrzymanie przez wnioskującego kandydata pozytywnego dopuszczenia wynikającego z postanowień posiedzenia niejawnego nieetatowego zespołu analizy personelu latającego w Jednostce Wojskowej nr [...] w W.. Strona nie otrzymała takiego dopuszczenia. Warunki formalne i osobiste umożliwiające dopuszczenie strony do lotów określa realizator lotów w Instrukcji operacyjnej jednostki. Sprawdzenie warunków specjalnych i osobistych nastąpiło w dniu [...] lutego 2021 r. na posiedzeniu nieetatowego zespołu analizy personelu latającego w Jednostce Wojskowej nr [...] w W..
W skardze do WSA w Poznaniu strona zarzuciła naruszenie:
- art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z § 8 ust. 3 a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych;
- art. 80 ust. 6 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;
- § 10 ust. 9 i 10 decyzji nr 179/Szkol/DG RSZ Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 sierpnia 2016 r. w sprawie wprowadzenia do użytku w lotnictwie Sił Zbrojnych RP Regulaminu lotów lotnictwa Sił Zbrojnych RP poprzez nadawanie dopuszczeń do wykonywania określonego zadania lotniczego na podstawie Instrukcji Operacyjnej I BLTr odnoszącej się do Zarządzenia nr 19/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 października 2020 r.;
- art. 7, art. 77 i 80 kpa;
- art. 8 kpa.
Strona wniosła o uchylenie decyzji.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.
Na rozprawie w dniu [...] lutego 2022 r. skarżący przedłożył dowody z dokumentów w postaci: wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. o wydanie decyzji finansowej; pisma z dnia [...] sierpnia 2021 r. oraz decyzji Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., wnosząc o przeprowadzenie dowodu z powyższych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podczas rozprawy postanowił przeprowadzić dowód z ww. dokumentów.
Skarżący podczas rozprawy wskazał, że domaga się zwiększenia dodatku specjalnego za okres od dnia [...] czerwca 2019 r. do [...] czerwca 2021 r. Oświadczył, że po tym okresie otrzymuje przedmiotowy dodatek, a nie zwiększyły się jego kompetencje i nie wykonywał dodatkowych lotów.
Skarżący stwierdził, że decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. przyznano skarżącemu dodatek specjalny oraz zwiększenie dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem [...] od dnia [...] czerwca 2021 r. do dnia [...] grudnia 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2021r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako Ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 Ppsa), albo stwierdzi wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 Ppsa). Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 Ppsa).
W tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone decyzje organu II i I instancji, naruszają przepisy prawa w stopniu, który zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi daje podstawę do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.
Na wstępie analizy normatywnej należy wskazać podstawy normatywne zastosowane w będącej przedmiotem kontroli judykacyjnej sprawie. Zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 860) żołnierze zawodowi otrzymują następujące dodatki do uposażenia zasadniczego:
1 ) dodatek specjalny – za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej;
2) dodatek służbowy – za pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych;
3) dodatek za długoletnią służbę wojskową;
4) dodatek motywacyjny – dla żołnierzy zawodowych pełniących służbę w korpusach podoficerów zawodowych i szeregowych zawodowych za uzyskanie w opinii służbowej oceny co najmniej dobrej oraz posiadanie klasy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 46a, w specjalności zgodnej z zajmowanym stanowiskiem służbowym;
5) dodatek funkcyjny – za pełnienie funkcji powierzonych w trybie określonym w art. 25a;
6) dodatek kompensacyjny.
Dodatki do uposażenia zasadniczego mogą być ustalone w stawkach miesięcznych, dziennych albo za wykonanie określonych czynności; dodatki ustalone w stawkach miesięcznych są dodatkami o charakterze stałym (art. 80 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Dodatki do uposażenia przyznaje, w formie decyzji, organ, o którym mowa w art. 104 (art. 80 ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Organ, który przyznał dodatek do uposażenia, w przypadku niewykonywania zadań uzasadniających wypłacanie dodatku, może zawiesić, obniżyć albo wstrzymać jego wypłacanie, w formie decyzji (art. 80 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Decyzję w sprawie przyznania dodatku o charakterze stałym wydaje się na czas określony lub nieokreślony, nie dłuższy jednak niż na czas pełnienia przez żołnierza zawodowego służby na stanowisku służbowym (art. 80 ust. 5c ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Ponowne wyznaczenie żołnierza zawodowego na zajmowane dotychczas stanowisko służbowe albo podwyższenie dodatku za długoletnią służbę wojskową wynikające z dokonanej odrębnymi przepisami zmiany stawek uposażenia zasadniczego nie wymaga wydawania nowej decyzji (art. 80 ust. 5d ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Żołnierzowi zawodowemu spełniającemu równocześnie warunki do otrzymywania dodatków specjalnych o charakterze stałym z kilku tytułów przysługuje jeden dodatek specjalny w wyższej stawce miesięcznej. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku zbiegu uprawnień do dodatku służbowego (art. 80 ust. 5 e ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymywał dodatek specjalny z różnych tytułów, w ostatnim miesiącu pełnienia służby przyznaje się dodatek specjalny z jednego tytułu w najwyższej wysokości. Wysokość dodatku specjalnego z jednego tytułu uzależnia się od wysokości dodatku i okresu jego otrzymywania. Przepis stosuje się odpowiednio do dodatku służbowego (art. 80 ust. 5 f ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Dodatek kompensacyjny przysługuje żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu w trybie art. 42d w wysokości różnicy pomiędzy uposażeniem zasadniczym dotychczas otrzymywanym a uposażeniem zasadniczym należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. Dodatek kompensacyjny przysługuje na czas zajmowania tego stanowiska służbowego (art. 80 ust. 5 g ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). W przypadku mianowania żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy i pozostawania tego żołnierza na stanowisku służbowym, na które został wyznaczony w trybie art. 42d, dodatek kompensacyjny przysługuje w wysokości różnicy pomiędzy uposażeniem zasadniczym określonym w art. 78 ust. 3a a uposażeniem zasadniczym należnym na zajmowanym stanowisku służbowym (art. 80 ust. 5 h ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych).
Na podstawie art. 80 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia:
1) wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków specjalnego, służbowego i motywacyjnego, a także, w zależności od występujących okoliczności i tytułu ich wypłaty, możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków;
2) wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania, podwyższania i obniżania dodatków funkcyjnego oraz kompensacyjnego;
3) wysokość i tryb przyznawania i podwyższania dodatku za długoletnią służbę wojskową;
4) sposób ustalania wysokości dodatków specjalnego i służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej oraz okresy służby lub pobierania dodatku uznawane za równorzędne z okresem pobierania dodatków specjalnego lub służbowego;
5) szczególne właściwości lub warunki służby wojskowej, z tytułu których są wypłacane dodatki specjalne;
6) stanowiska służbowe, których zajmowanie i jednostki wojskowe, w których pełnienie służby uprawniają do dodatku służbowego.
Zgodnie z treścią art. 80 ust. 6a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, powinno uwzględniać w szczególności:
1) w odniesieniu do dodatku specjalnego:
a) przy ustalaniu tytułów, za które dodatek przysługuje:
– charakter wykonywanych czynności,
– zakres wykonywanych czynności służbowych i ich specyfikę,
– obciążenia psychofizyczne na stanowiskach służbowych,
– wymagane kwalifikacje do zajmowania stanowisk służbowych,
b) przy ustalaniu wysokości dodatku – możliwość ustalenia wysokości dodatku z niektórych tytułów w zależności od:
– liczby wykonanych czynności,
– wprowadzenia rocznych norm wykonywania tych czynności,
– stopnia szkodliwości lub uciążliwości pełnienia służby wojskowej,
– stażu służby żołnierza na stanowiskach służbowych;
2) w odniesieniu do dodatku służbowego – kwalifikacje i wymagania psychofizyczne niezbędne do zajmowania określonych stanowisk służbowych oraz pełnienia służby w określonych jednostkach wojskowych;
3) w odniesieniu do dodatku za długoletnią służbę wojskową – wzrost dodatku uzależniony od stażu służby wojskowej oraz uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, wskazując sytuacje, w których wydaje się decyzje przyznające dodatek;
4) w odniesieniu do dodatku motywacyjnego – zależność wysokości dodatku od rodzaju posiadanej przez żołnierza klasy kwalifikacyjnej, a także zależność podwyższenia, obniżenia albo wstrzymania wypłaty dodatku od terminów i trybu uzyskania, potwierdzenia albo utraty klasy kwalifikacyjnej oraz terminów i trybu przeprowadzania opiniowania służbowego;
5) w odniesieniu do dodatku funkcyjnego:
a) zasadę, że dodatek ten nie może być większy od uposażenia zasadniczego na porównywalnych stanowiskach służbowych względem pełnionych funkcji,
b) możliwość podwyższenia albo obniżenia dodatku w zależności od wysokości uposażenia na porównywalnych stanowiskach;
6) w odniesieniu do dodatku kompensacyjnego:
a) zależność jego wysokości od uposażeń zasadniczych uwzględnianych przy ustalaniu tej wysokości,
b) możliwość podwyższenia albo obniżenia dodatku w zależności od wysokości tych uposażeń;
7) w przypadku dodatków specjalnego i służbowego przysługujących w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej – zależność wysokości dodatku od okresu jego otrzymywania oraz kwoty dodatku.
Na podstawie art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wysokości dodatku wyrównawczego, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem określenia składników uposażenia i wynagrodzenia przyjmowanych przy obliczaniu dodatku wyrównawczego, a także terminy wypłacania tego dodatku, mając na względzie konieczność zapewnienia pełnej i niezwłocznej kompensaty różnicy w uposażeniu należnym na zajmowanym stanowisku.
Na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 853) żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne (a) właściwości lub (b) warunki pełnienia służby z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych.
Zgodnie natomiast z § 8 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...], spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie [...]
W przedmiotowej sprawie organ II instancji uznał, że do przyznania uprawnień niezbędne jest otrzymanie przez wnioskującego kandydata pozytywnego dopuszczenia wynikającego z postanowień posiedzenia niejawnego nieetatowego zespołu analizy personelu latającego w Jednostce Wojskowej nr [...] w W.. Jak wynika z treści tego dokumentu strona nie otrzymała takiego dopuszczenia. Warunki formalne i osobiste umożliwiające dopuszczenie strony do lotów określa realizator lotów w Instrukcji Operacyjnej jednostki. Sprawdzenie warunków specjalnych i osobistych nastąpiło w dniu [...] lutego 2021 r. na posiedzeniu nieetatowego zespołu analizy personelu latającego w Jednostce Wojskowej nr [...] w W..
Zdaniem Sądu takie stanowisko jest błędne i prowadziło do naruszenia prawa.
Zgodnie bowiem z art. 80 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych żołnierze zawodowi otrzymują następujące dodatki do uposażenia zasadniczego:
1 ) dodatek specjalny – za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej
2) dodatek służbowy – za pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych.
Sąd stwierdza, że uprawnienie do dodatku specjalnego wynika wprost z ustawy i nie może być modyfikowane przez przepisy podustawowe tj. w formie rozporządzenia. Tym bardziej uprawnienie to nie może być uzależnione od postanowień podejmowanych bezpośrednio przez nieetatowy zespół do spraw analizy personelu latającego. Funkcjonowanie wyżej opisanego zespołu nie jest bowiem regulowane przez źródła prawa tj. ustawę czy też rozporządzenie wykonawcze do ustawy.
Podkreślić należy, że zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych prawo zwiększenia dodatku specjalnego przysługuje żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w Jednostce Wojskowej nr [...] w W., który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem [...].
Sąd stwierdza, że dodatek wskazany w § 8 ust. 3 a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. jest dodatkiem specjalnym. Zgodnie z ww. przepisem zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...], spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie [...] Normatywną przesłanką zwiększenia dodatku specjalnego jest więc spełnianie przez żołnierza zawodowego warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie [...] a nie faktyczne wykonywanie tych lotów o statusie [...]
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sądu należy wskazać, że wniosek skarżącego powinien być przez organ właściwy w zakresie prowadzenia postępowania i wydania decyzji przeanalizowany z uwzględnieniem powyżej wskazanych regulacji normatywnych i ich interpretacji. Podkreślić należy, że organ wydając decyzję w przedmiocie zwiększenia dodatku specjalnego nie miał podstaw normatywnych do uznania o spełnieniu przesłanek normatywnych lub braku spełnienia tychże przesłanek przez skarżącego na podstawie rozstrzygnięcia nieetatowego zespołu do spraw analizy personelu latającego albowiem brak jest podstaw prawnych do uznawania rozstrzygnięcia tego zespołu jako prejudykatu w sprawie której przedmiotem jest zwiększenie dodatku specjalnego. Ponadto funkcjonowanie tego zespołu nie wynika – jak to już wyżej zostało wskazane z przepisów rangi ustawy czy rozporządzenia.
Na rozprawie w dniu [...] lutego 2022 r. skarżący wskazał, że domaga się zwiększenia dodatku specjalnego za okres od dnia [...] czerwca 2019 r. do [...] czerwca 2021 r. Po tym okresie skarżący otrzymuje przedmiotowy dodatek, a jak oświadczył - nie zwiększyły się jego kompetencje jak również ilość lotów.
Podkreślić należy, że decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. przyznano skarżącemu dodatek specjalny oraz zwiększenie dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem [...] od dnia [...] czerwca 2021 r. do dnia [...] grudnia 2021 r.
Skoro sam organ przyznał ostatecznie w decyzji z dnia [...] czerwca 2021 r., że skarżący spełniał określone warunki do uzyskania wnioskowanej płatności za okres od [...] czerwca 2021 r. to winien wnikliwie rozważyć, czy nie spełniał on takich warunków w okresie wcześniejszym.
Postępowanie dowodowe winno być przy tym przeprowadzone z uwzględnieniem powyższych regulacji prawnych. Ponadto decyzja organu powinna spełniać wymogi unormowane w art. 107 kpa. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 kpa).
Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku i uchylił decyzje organów obu instancji.
O kosztach Sąd postanowił jak w pkt II sentencji na podstawie art. 200 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło