III SA/Po 1111/12

Dnia 24 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo w sprawie z wniosku o przyznanie płatności postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił stronie przyznania prawa pomocy, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. akt II GZ 249/13, oddalił zażalenie strony skarżącej na to postanowienie. W dniu 5 kwietnia 2013 r. Sąd odrzucił skargę R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną strony skarżącej. Pismem z dnia [...] października 2013 r. R. P. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu uzupełnionego na wezwanie Sądu żądania wnioskodawca wskazał, że wniosek jest zasadny, gdyż jest osobą samotną, bezdomną, bez dochodu i środków do życia i leczenia. Skarżący jest wpisany do Krajowego Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Należy zaznaczyć, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został już rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 5 kwietnia 2013 r., stąd ponownie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrzyć w kontekście normy z art. 165 P.p.s.a., a więc ustalić, czy po wydaniu przez Sąd prawomocnego orzeczenia z dnia 5 kwietnia 2013 r. nastąpiła zmiana okoliczności umożliwiająca przyznanie stronie prawa pomocy. Analiza znajdujących się w aktach sprawy dwóch formularzy PPF pozwala z przekonaniem stwierdzić, że sytuacja majątkowa strony skarżącej nie uległa zmianie. Co więcej, skarżący ponownie nie przedstawił rzetelnie – za pomocą stosownych dokumentów – swojej sytuacji majątkowej. Z przedłożonego oświadczenia wnioskodawcy o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że nie została przez niego należycie wyjaśniona jego aktualna sytuacja materialna. Oświadczenie majątkowe wnioskodawcy z dnia [...] października 2013 r., zawarte następnie w urzędowym formularzu, nie odpowiadało wymogom przepisu art. 252 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Pomimo wezwania skierowanego do strony przez referendarza sądowego zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., skarżący nie uzupełnił swojego wniosku o dokumenty i oświadczenia określone w treści tego zarządzenia. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego nie zawierał pełnej informacji umożliwiającej ocenę jego zdolności do poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Podobnie jak w momencie orzekania przez Sąd w dniu 5 kwietnia 2013 r., wnioskodawca powołał się enigmatycznie na zadłużenie oraz brak jakichkolwiek środków finansowych i majątku. W konkluzji należy stwierdzić, iż złożone przez skarżącego oświadczenia uniemożliwiają Sądowi ocenę, czy zaistniały zmiany okoliczności sprawy, warunkujące możliwość zmiany postanowienia z dnia 5 kwietnia 2013 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.