III SA/Po 1116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J G na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 30 października 2015 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty z dnia[...] . Wniosek był kierowany do organu II instancji. Uzasadniając ten wniosek strona skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji nastąpi poprzez skierowanie jej na badania lekarskie. Wobec tego prowadzenie postępowania sądowego stanie się bezprzedmiotowe, co rażąco naruszy konstytucyjne prawo strony do sądu. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OZ 276/16 uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że wniosek o wstrzymanie wykonania był kierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a zatem Sąd mógł rozpatrzyć wniosek dopiero po uprzednim wezwaniu strony do wskazania podstawy prawnej z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. W związku z powyższym tutejszy Sąd wezwał stronę do wskazania podstawy prawnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego wskazał jako aktualną podstawę prawną wniosku przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji podniesiono, że wykonanie decyzji nastąpi poprzez skierowanie strony na badania lekarskie. W tej sytuacji prowadzenie postępowania sądowego stanie się bezprzedmiotowe, co rażąco naruszy konstytucyjne prawo strony do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady - wniesienie skargi nie wstrzymuje więc wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, złożony w przedmiotowej sprawie, nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wcześniej przesłanek ustawowych. Uzasadniając wniosek podniesiono, że wykonanie decyzji nastąpi poprzez skierowanie strony na badania lekarskie i w tej sytuacji prowadzenie postępowania sądowego stanie się w ocenie strony skarżącej, bezprzedmiotowe, co rażąco naruszy jej konstytucyjne prawo do sądu. W opinii Sądu skarżący nie wykazał jednak, dlaczego konieczność wykonania skarżonej decyzji oznaczałaby dla niego znaczną szkodę (majątkową/niemajątkową). Nie wskazał też, na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania decyzji. Należy zaś podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a obciąża wnioskodawcę. We wniosku zawartym w skardze brak jest zatem dostatecznego uzasadnienia wykazującego istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak natomiast podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny - brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, CBOSA). Należy ponadto zauważyć, że decyzja o skierowaniu strony na badanie lekarskie wydawana jest w celu sprawdzenia, czy w odniesieniu do osoby na badanie takie kierowanej występują jakiekolwiek przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami. Jej celem jest zatem tylko kontrola stanu zdrowia kierowcy pod kątem ewentualnych przeciwwskazań do dalszego prowadzenia pojazdów. Dopiero stwierdzenie schorzenia przesądzającego o takich przeciwwskazaniach skutkuje cofnięciem przez właściwy organ uprawnień do kierowania pojazdami, co jednak następuje odrębnym rozstrzygnięciem. Nie można więc uznać, że decyzja o skierowaniu strony na badania lekarskie mogłaby spowodować niebezpieczeństwo powstania skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Niniejsza sprawa dotyczy bowiem konkretnej decyzji kierującej na badanie lekarskie, nie zaś ewentualnych dalszych rozstrzygnięć tego rodzaju. Analiza akt sprawy pod kątem zasadności wniosku, zdaniem Sądu, także nie daje podstaw do wstrzymania skarżonej decyzji. Wobec powyższego, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.