III SA/Po 1122/15

Dnia 09 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 09 grudnia 2014 roku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 roku Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący w treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 roku w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Analiza akt sprawy wskazuje, że kwestionowaną decyzją zostały cofnięte skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A, B oraz T. Decyzja została wydana w celu zrealizowania środka karnego - zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku, który orzeczono wobec skarżącego wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] o sygn. akt [...]. Skarżący kierował ciągnikiem rolniczym znajdując się w stanie nietrzeźwości. W uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wnioskodawca podniósł, że prowadzi gospodarstwo rolne i uprawnienia do kierowania pojazdami są mu niezbędne do należytego wykonywania pracy rolnika. Wykonywana działalność wymaga dojazdów na pola, dojazdów do klientów oraz wykonywania zabiegów agrarnych. Zdaniem Skarżącego wykonanie decyzji spowoduje uciążliwości w postaci: zawieszenia działalności rolniczej, brak terminowej realizacji zobowiązań rolniczych na rzecz kontrahentów, utratę klientów oraz środków utrzymania. Skarżący jest "w zasadzie jedynym żywicielem rodziny". W ocenie Skarżącego skutkiem decyzji jest to, że utraci on możliwości niezależnego i samodzielnego przemieszczania się. Zatem zmuszony będzie do korzystania z odpłatnej komunikacji zastępczej, pomocy rodziny, czy znajomych, będzie musiał zatrudnić zawodowego kierowcę, aby kontynuować działalność rolniczą. Zatrudnienie kierowcy, w ocenie skarżącego, przekracza typowe następstwa w stopni uzasadniającym stwierdzenie, że zostały spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania skarżonego aktu. Zdaniem wnioskodawcy charakter skarżonego rozstrzygnięcia nie kłóci się z uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania. Celem decyzji jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób, które stwarzają potencjalne zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Skarżący w okresie posiadania prawa jazdy nigdy nie spowodował wypadku samochodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie (uprawdopodobnienie) przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W okolicznościach kontrolowanej sprawy brak jest podstaw dla stwierdzenia, że brak wstrzymania decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Wbrew argumentacji wniosku prowadzenie pojazdów po drogach publicznych w stanie nietrzeźwości stwarza realne, a nie tylko potencjalne, niebezpieczeństwo utraty zdrowia, a nawet życia, dla innych uczestników ruchu. Takie samo zagrożenie wiąże się z istnieniem przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie pozbawia skarżącego możliwości zarobkowania oraz nie skutkuje likwidacją źródła utrzymania. Treść wniosku nie daje podstaw do formułowania tezy, że wnioskodawca jest jedynym żywicielem rodziny. Utrata uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych po drogach publicznych niewątpliwe wiąże się z uciążliwościami w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Nie jest jednak tak, że skutkiem takiego rozstrzygnięcia jest zawieszenie, czy też likwidacja prowadzonej działalności. Skarżący sam wskazuje, że będzie zmuszony do korzystania z odpłatnej komunikacji zastępczej, z pomocy rodziny i znajomych oraz będzie musiał zatrudnić zawodowego kierowcę celem kontynuowania działalności rolniczej. Wbrew twierdzeniom skarżącego normalnym i bezpośrednim następstwem prowadzenia pojazdu mechanicznego pod droga publicznych w stanie nietrzeźwości jest utrata uprawnień do kierowania pojazdami. Dalszym, ale także normalnym, następstwem takiego zachowania, w przypadku czynnego rolnika, jest utrata możliwości samodzielnej realizacji zadań wymagających uprawnień do prowadzeniem pojazdów mechanicznych. Podkreślić przy tym należy, ze skarżący prowadził w stanie nietrzeźwości po drogach publicznych właśnie ciągnik rolniczy. Natomiast troska o bezpieczeństwo innych uczestników ruchu nakazuje wymagać od osoby uprawnionej do kierowania pojazdami, aby przewidywała także dalsze następstwa własnego zachowania niezgodnego z prawem. Konieczność zatrudnienia zawodowego kierowcy do pomocy przy prowadzeniu gospodarstwa rolnego nie tworzy sytuacji zagrożenia o znamionach niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.