III SA/Po 1129/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej E. S. i R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Po [...] w sprawie ze skargi E. S. i R. S. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę E. S. i R. S. na decyzję Prezydenta Miasta P. z [...] lipca 2021 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości nr [...], obr. [...], położonej w P. przy ul. [...], z nieruchomościami nr [...], nr [...], [...] oraz [...], obr. [...]. Powodem, dla którego Sąd odrzucił skargę było zaskarżenie decyzji organu I instancji, bez skorzystania przez skarżących ze środka zaskarżenia – odwołania od powyższej decyzji. Doręczając odpis omawianego postanowienia Sąd pouczył strony o przysługującym im prawie wniesienia skargi kasacyjnej, która powinna być sporządzona przez adwokata albo radcę prawnego, a także o prawie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. E. S. i R. S. [...] września 2021 r. wnieśli do tutejszego Sądu pismo z ich własnoręcznymi podpisami, zatytułowane "Zażalenie na postanowienie z dnia [...].08.2021 r. sygn. akt III SA/Po [...] w sprawie odrzucenia skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności zważyć należy, że skoro zaskarżone przez E. S. i R. S. postanowienie Sądu z [...] sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Po [...] zostało wydane w oparciu o dyspozycję art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2325 ze zm., dalej: Ppsa) to środkiem zaskarżenia, który od postanowienia tego przysługiwał jest skarga kasacyjna. Przepis art. 173 § 1 Ppsa stanowi bowiem, iż od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Fakt, że skarżący pismo z [...] września 2021 r. (wniesione [...].09.2021 r.) zatytułowali jako "zażalenie" nie powoduje zakwalifikowania go przez Sąd w ten sposób, bowiem to jego treść, a nie nazwa determinuje, jakim w rzeczywistości pismo to jest środkiem zaskarżenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 1536/20, dostępne na stronie internetowej: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z ww. pisma intencją skarżących było zaskarżenie postanowienia Sądu z [...] sierpnia 2021 r. o odrzuceniu skargi, co wskazuje, że wnieśli oni skargę kasacyjną. Błędne nazwanie środka zaskarżenia "zażaleniem" zamiast "skargą kasacyjną" nie ma wpływu na jego kwalifikację procesową. Skarżący – pomimo stosownego pouczenia - nie dochowali jednak wymogów formalnych wiążących się z wniesieniem skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 175 § 1 Ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem art. 175 § 2-3. Zdefiniowany w art. 175 § 1 Ppsa przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 Ppsa). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 Ppsa). Stosownie natomiast do treści art. 178 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Za niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, uznać trzeba skargę kasacyjną sporządzoną przez osoby, które nie mają kwalifikacji, o których mowa w art. 175 Ppsa. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że sporządzona i złożona przez E. i R. S. skarga kasacyjna obarczona jest brakami, które czynią ją niedopuszczalną. Została ona bowiem sporządzona i podpisana osobiście przez samych skarżących, wbrew obowiązującemu przymusowi adwokacko-radcowskiemu. Z tych względów Sąd na podstawie art. 178 Ppsa w zw. z art. 175 § 1 Ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.