III SA/Po 1138/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-12-13

Skład orzekający: Maria Lorych – Olszanowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości bez uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy wniosek o wstrzymanie wykonania jest odpowiednio uzasadniony i uprawdopodobnia niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku i skutkuje odmową wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca A. P.– S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. dotyczącą ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2011. W skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, jednak nie przedstawiła żadnego uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 13 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. – S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2011, po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2011, po wznowieniu skarżąca A. P.– S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie oraz zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym strona powinna uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie powinna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. We wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Przepis art. 61 P.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji, nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżąca nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można uznać, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę. Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji orzeczenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło