III SA/Po 1144/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi BB na pismo Samorządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania planowanej operacji w ramach [...] postanawia: odrzucić skargę Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga BB na pismo Samorządu Województwa Wielkopolskiego z [...] stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa strony z dnia 25 kwietnia 2013 r. W petitum skargi skarżący podniósł szereg zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego, wnosząc m.in. o uchylenie zaskarżonego pisma i zobowiązanie Samorządu Województwa do dofinansowania operacji "Dokończenie budowy łowiska i budowy agroturystyki, wraz z zagospodarowaniem terenu" w ramach złożonego przez skarżącego wniosku. W odpowiedzi na skargę Samorząd Województwa Wielkopolskiego wniósł o odrzucenie skargi jako niemającej umocowania w przepisach prawa, ewentualnie – o oddalenie skargi w całości jako nieuzasadnionej i niemającej oparcia w przepisach prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przykładem takiego unormowania, które rozciąga kognicję sądów administracyjnych poza akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a., jest przepis art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. nr 72, poz. 619 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, w przypadku odmowy przyznania pomocy o dofinansowanie wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W świetle art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego, właściwy samorząd województwa pełni funkcję instytucji pośredniczącej i decyduje o przyznaniu bądź odmowie przyznania prawa pomocy na realizację operacji. Od rozstrzygnięcia instytucji pośredniczącej przysługuje wnioskodawcy skarga do sądu administracyjnego, o czym stanowi wyraźnie art. 14 ust. 5 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego. Przy czym kontrola sądowoadministracyjna w sprawie ze skargi na rozstrzygnięcie instytucji pośredniczącej w przedmiocie odmowy przyznania pomocy rozciąga się na całe postępowanie konkursowe, w tym obejmuje również etap czynności podejmowanych przez LGR. W myśl art. 52 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na nieprzyznaniu dofinansowania na "Dokończenie budowy łowiska i budowy agroturystyki, wraz z zagospodarowaniem terenu". W dniu 28 czerwca 2013 r. Samorząd Województwa Wielkopolskiego udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym wskazał na opinię Instytucji Zarządzającej, która m.in. stoi na stanowisku, że wnioskodawca powinien dochodzić swoich praw w postępowaniu, którego stroną będzie ten podmiot, nie zaś Samorząd Województwa. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarga strony do Sądu administracyjnego była niedopuszczalna ze względu na fakt, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma charakter stricte procesowy; nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania (por. m.in.: postanowienia NSA z: 26 września 2012 r., II FSK 2130/12 i II FSK 1950/12; http://orzeczenia.nsa.gov.pl;). Odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest elementem procedury zmierzającej do zaskarżenia wskazanych aktów lub czynności organów administracji publicznej, nie może natomiast stanowić przedmiotu odrębnej skargi. W związku zatem z tym, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z art. 52 § 3 p.p.s.a. nie należy do kategorii aktów, o których mowa w powołanym art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., w szczególności nie należy do "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (pkt 4), skarga strony dotycząca pisma Samorządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 28 czerwca 2013 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.