III SA/Po 1145/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] października 2006r., Nr [....] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej uchylenia opłaty adiacenckiej i umorzenia postępowania w sprawie postanawia odrzucić skargę /-/M. Kwiecińska KS d Wójt Gminy "D" wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2006r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej i umorzenia postępowania w sprawie, wskazując że jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi, bowiem skargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy kto ma w tym interes prawny, a zaskarżona decyzja narusza interes majątkowy Gminy "D". Ponadto wskazał, iż zgodnie z art. 31 ustawy o samorządzie gminnym wójt gminy kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz w postępowaniach sądowych i administracyjnych, albowiem gmina jako osoba prawna działa poprzez swoje organy. Natomiast zgodnie z art. 39 cytowanej ustawy decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje wójt i w tym zakresie organ ten nie jest reprezentantem interesu prawnego gminy lecz działa w granicach własnych przyznanych mu przez ustawę kompetencji. Z tego względu, zdaniem skarżącego, należy przyjąć, iż jednoosobowym organem administracji w sprawach indywidualnych nie jest gmina lecz wójt, bowiem to jemu ustawa przyznaje kompetencje do wydawania decyzji i nie można utracić przymiotu strony z tego powodu, że organ danego podmiotu w zakresie przyznanych mu ustawowo obowiązków rozstrzygał sprawę co do istoty. Dlatego należy uznać, że Gmina "D" nie jest organem orzekającym w niniejszej sprawie i jako osoba prawna, której interesu prawnego dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie jest uprawniona do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie i w doktrynie gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 kpa i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną, choćby nawet miała w tym interes prawny w rozumieniu tego przepisu, jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony jest wójt (burmistrz, prezydent) tej gminy (zob. uchwała składu pięciu sędziów NSA z 9 października 2000r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17). Podobne stanowisko znalazło również wyraz w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 19 maja 2003r., OPS 1/03, ONSA 2003, nr 4, poz. 115), w której stwierdzono, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez te jednostkę jej interesu pranego w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, w których to postępowaniach nie ma ona legitymacji procesowej. Podobne stanowiska zawarte też zostały w postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990r. sygn. akt SA/Wr 990/90, ONSA 1990, z. 4, poz. 7, w postanowieniach z dnia 26 lutego 1996 r. sygn. akt SA/Wr 207/96 i sygn. akt II SA/Wr 206/96. oraz w wyroku NSA z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, niepubl. ),gdzie stwierdzono, że gmina bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego (art. 197 kpa). Pojęcie strony definiują art. 28 i 29 kpa, z których wynika, że stroną w postępowaniu administracyjnym nie może być organ powołany z mocy prawa do wydania decyzji administracyjnej w sprawie objętej postępowaniem. Organ taki bowiem ma obowiązek wydania decyzji zgodnej z prawem niezależnie od tego, czy pozostaje ze stroną w stosunkach uzależnionych od treści decyzji. W roli tego organu nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek, także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja dotyka jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu zapobiega równoczesnemu występowaniu w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji. W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium wniósł Wójt Gminy "D" – organ, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji. Działał ona zatem jako organ administracji publicznej co wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktów lub czynności wydanych w toku instancyjnym przez organ odwoławczy Skarga wniesiona przez Wójta Gminy "D", który w niniejszej sprawie wydał decyzję jako organ pierwszej instancji jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 § 3 cytowanej ustawy. Z tego względu Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/M. Kwiecińska KS d