III SA/Po 1148/14

Dnia 8 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sp. z o.o. Sp. K. w N na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Do skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając go wysokim zobowiązaniem w kwocie [...] zł wraz z odsetkami. Pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że prowadzi ona liczne inwestycje na które zaciągnęła kredyty długo i krótkoterminowe. Środki finansowe są niezbędne do spłaty tych kredytów oraz do obsługi bieżącej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, ze zm.), dalej p.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Przy czym podkreślić trzeba, że to na wnioskodawczy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek związanych z koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. W rozpoznawanym przypadku strona uprawdopodobniła wystąpienie przesłanki ryzyka wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, wskazując na wysoką kwotę egzekwowanych środków pieniężnych, które są jej niezbędne dla finansowania prowadzonej działalności gospodarczej oraz spłaty zaciągniętych na ten cel kredytów. W takiej sytuacji należy przyjąć, że zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniają udzielenie stronie przez Sąd ochrony tymczasowej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.