III SA/Po 1149/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-05-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, biorąc pod uwagę przedstawione zaświadczenie lekarskie i okoliczności odbioru pism pocztowych?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, uznając, że skarżący nie wykazał w wystarczający sposób braku winy w uchybieniu terminu. Mimo przedstawienia zaświadczenia lekarskiego o chorobie, skarżący osobiście odbierał pisma pocztowe w okresie wskazywanym jako niemożność stawienia się na wezwanie, co oznaczało, że choroba nie uniemożliwiała mu nadawania pism procesowych.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. Sąd postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, powołując się na chorobę. Sąd wezwał skarżącego do przedłożenia dokumentów potwierdzających brak winy w uchybieniu terminu.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 roku, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. Sąd odrzucił skargę. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. – k. 149. 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem [...] r. W dniu [...] r. skarżący wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej – k. 151. Na wezwanie Sądu w dniu [...]. skarżący złożył zaświadczenie lekarskie z dnia [...]r., z którego wynika, że nie mógł on stawić się na wezwanie Sądu Rejonowego w dniu [...] r. z powodu choroby nr statystyczny nr . [...] Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano - po dniu [...] r. – k. 155. Ponadto nadesłał on pismo z dnia [...] r. w którym wskazał, że przyczyną uchybienia terminu była choroba, potwierdzona przez lekarza sądowego. Na skutek tej choroby skarżący nie mógł chodzić. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia, kiedy skarżący mógł rozpocząć chodzenie po [...] ( co pozwoliło mu udać się na pocztę i wysłać odpowiednie pisma ). Oprócz [...]skarżący doznał też [...], co może poświadczyć odpowiedni [...] – k. 156. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (, wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). W niniejszej sprawie skarżący winien wykazać brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia w okresie od [...] r. Z zaświadczenia lekarskiego wynika niemożność stawienia się na wezwanie Sądu Rejonowego w dniu [...] r. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano w powyższym zaświadczeniu - po dniu [...] r. Wskazać należy jednak, że w niniejszej sprawie skarżący odbierał osobiście w urzędzie pocztowym kierowane do niego pisma po dniu [...] r. ( w okresie wskazywanym w przedmiotowym zaświadczeniu lekarskim ) – w dniu [...] r. ( k. 138-139 akt ). Również przedmiotowe postanowienie z dnia [...] r. zostało odebrane przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu[...] r. – k. 149. Oznacza to, że choroba wskazywana w powyższym zaświadczeniu lekarskim nie uniemożliwiała skarżącemu osobistego odbierania, ale również nadawania na poczcie pism procesowych kierowanych do tutejszego Sądu. Z tego powodu w ocenie Sądu skarżący nie wykazał w wystarczający sposób braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 lutego 2017 r. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło