III SA/Po 1150/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Pismem z [...] lipca 2021 r. M. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę, na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z [...] marca 2021 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności, w łącznej wysokości [...] zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący napisał, że nie był prawidłowo zawiadomiony o wszczęciu postępowania i nie otrzymał decyzji, o sprawie dowiedział się po otrzymaniu upomnień a o samej decyzji powziął wiedzę dopiero po jej przesłaniu przez radcę prawnego w dniu [...] czerwca 2021 r. Dalej napisał, że brak wstrzymania wykonalności decyzji może spowodować niepowetowane straty w gospodarstwie rolnym albowiem obecnie jest wymagana duża ilość nakładów pracy i środków i brak dochodów, albowiem jest przed żniwami. Ocenił, że zajęcie rachunku bankowego może spowodować zachwianie finansowe a bezsprzecznie organ naruszył w tym przypadku prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu oraz nałożył karę, pomimo że wymagalność jest – w ocenie skarżącego - bezsprzecznie przedawniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w powyższym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jedną z przesłanek stanowiących podstawę dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co oznacza możliwość wystąpienia takiej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Z kolei o drugiej z przesłanek, a więc o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności, mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy podkreślić, że o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności sąd orzeka na wniosek skarżącego i to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia tego wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie tej ochrony należy do strony postępowania, która winna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W niniejszej sprawie skarżący, występując o ochronę tymczasową, nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji powodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu jest ogólnikowy, pozbawiony konkretnych argumentów. Także wśród argumentów skargi nie ma argumentów nawiązujących do wniosku. Same twierdzenia strony nie są wystarczające. Sąd zaznacza, że na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, nie mogą odnieść zamierzonego rezultatu twierdzenia, kwestionujące zgodność z prawem zaskarżonej decyzji czy wskazujące na uchybienia w przeprowadzonym postępowaniu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. nie można bowiem oceniać jej zgodności z prawem, a jakiekolwiek rozstrzygnięcie tut. Sądu w tym przedmiocie prowadziłoby w istocie do "przedsądu" – przed właściwym, merytorycznym rozpoznaniem sprawy sądowoadministracyjnej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na posiedzeniu niejawnym.