III SA/Po 1151/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-01-22

Skład orzekający: Sebastian Michalski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przy braku uzupełnienia oświadczenia majątkowego zgodnie z wezwaniem organu i wcześniejszych odmowach przyznania prawa pomocy, uzasadnia umorzenie postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, uznając, że ponawianie wniosków o prawo pomocy bez wyjaśnienia sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy, zwłaszcza po wcześniejszych odmowach i wezwaniach do uzupełnienia dokumentacji, stanowi nadużycie prawa procesowego. Rozpoznanie wniosku o tożsamej treści, który został już prawomocnie rozstrzygnięty, jest zbędne.
Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie dotyczącej odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowych. Wcześniejsze wnioski o prawo pomocy były odrzucane z powodu niewystarczającego oświadczenia majątkowego. Pomimo wezwania do uzupełnienia dokumentacji, skarżący nie przedstawił wymaganych informacji, składając kolejne ogólnikowe wnioski. W związku z tym sąd postanowił umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 22 stycznia 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2010; postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Sygn. akt III SA/Po [...] UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 roku referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy Skarżącemu, gdyż złożone przez niego oświadczenie majątkowe nie pozwalało ustalić rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej strony postępowania. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o braku środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania budziły wątpliwości oraz nie pozwalały ocenić zdolności płatniczych Wnioskodawcy (k. 28 - 30 akt sądowych). Działając na skutek wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny również odmówił przyznania prawa pomocy Skarżącemu (k. 38 - 41 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 09 czerwca 2015 roku oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy (k. 51 - 53 akt sądowych). W uzasadnieniu postanowienia NSA wyjaśnił, że oświadczenie majątkowe złożone na formularzu wniosku o prawo pomocy było niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej skarżącego. Wnioskodawca nie przedstawił dokumentacji, o którą został wezwany. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie przedstawił Sądowi żadnych informacji mających znaczenia do rozstrzygnięcia o żądaniach wniosku w przedmiocie prawa pomocy. Tym samym Wnioskodawca nie dołożył należytej staranności w wykazaniu, że jest osobą, która nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W powyższym stanie rzeczy R. P. kolejny raz wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 317-320 akt sądowych). W formularz wniosku, ponownie w sposób ogólnikowych, Skarżący wskazał, że jest osobą samotną i bezdomną. W rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego wpisał: "Nie mam" lub "Nie dotyczy". Pismem z dnia 19 grudnia 2017 roku, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz.1369 ze zm.), Skarżący został ponownie zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Wezwanie doręczono wnioskodawcy w dniu 21 grudnia 2017 roku, lecz do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie zostało ono wykonane. Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, co następuje. Ponawianie wniosków o prawo pomocy bez wyjaśnienia sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy stanowi nadużycie prawa procesowego. Skarżący ma świadomość, że składane przez niego oświadczenia majątkowe są niewystarczające i budzą wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny już wielokrotnie, także w niniejszej sprawie, oddalał zażalenia wnoszone przez Skarżącego na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania mu prawa pomocy. Wnioskodawca konsekwentnie składa kolejne wnioski o prawo pomocy i nie podejmuje próby wyjaśnienia swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej, w tym także na etapie składania środków zaskarżenia, gdzie ogranicza treść pism do zarzutów, że kwestionowane orzeczenia są "niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym". Na gruncie niniejszej sprawy przyjąć należało, że żądanie przyznania prawa pomocy o treści wskazanej w kolejnym formularzu wniosku o prawo pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte w niniejszej sprawie. Zatem rozpoznanie aktualnego wniosku o tożsamej treści jest zbędne w rozumieniu art. 249a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło