III SA/Po 1172/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i R. S. na czynności Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie weryfikacji operatu technicznego dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę W skardze z dnia [...] lipca 2021 r. wskazano, że dotyczy ona kontroli przeprowadzonej przez Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca i [...] czerwca 2021 r. Zarzucono brak reakcji na naruszenie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne podczas weryfikacji 2 operatów rozgraniczeniowych. Wniesiono o - "usunięcie fałszywych dokumentów 2 operatów technicznych" - "uchylenie wyników nierzetelnej kontroli z dnia [...].06.2021 r. oraz [...].06.2021 r." - "sprostowanie dwóch błędnych, celowo wykonanych, w opinii biegłego sądowego - fałszywych, niezgodnych ze stanem faktycznym zawiadomień o zmianach w danych ewidencyjnych gruntów i budynków". W piśmie z dnia [...] września 2021 r. skarżący wskazali, że skarga dotyczy czynności w zakresie "nadzoru, kontroli dot. pozytywnej weryfikacji 2 operatów technicznych dot. rozgraniczenia z dnia [...].01.2021 r. i [...].01.2021 r oraz w przedmiocie kontroli działań pracowników Starostwa Powiatowego w [...]". Wniesiono o "uchylenie dokumentacji kontrolnej w postępowaniu administracyjnym z [...].06.2021 r. [...] oraz z dnia [...].06.2021 r. – [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.3)), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie Sądu skarga podlegała odrzuceniu, albowiem strony nie wykazały, że skarżą akt lub czynność o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 P.p.s.a. Nie wykazano bowiem, że chodzi o akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.