III SA/Po 1173/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2010 roku postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 28 września 2015 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2010 r. W petitum skargi skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, nie uzasadniając jednak tego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że przepis art. 61 p.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. We wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uniemożliwia to jego merytoryczną ocenę. Skarżący, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji – których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, nie przedstawił żadnych twierdzeń odnoszących się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, które przemawiałyby za jego uwzględnieniem. Wnioskodawca nie powołał się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku nie uprawdopodobniono wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.