III SA/Po 1195/12
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-04-09
Skład orzekający: Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek, WSA Marzenna Kosewska, WSA Szymon Widłak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy subiektywne przekonanie strony skarżącej o "błędności" wypowiedzi referendarza może stanowić podstawę do jego wyłączenia z postępowania?Ratio decidendi
Subiektywne przekonanie strony skarżącej o tym, że referendarz "wypisuje bzdury", nie stanowi obiektywnej przesłanki do jego wyłączenia z postępowania. Wniosek o wyłączenie referendarza może być uwzględniony jedynie w sytuacjach, gdy istnieją okoliczności obiektywnie mogące wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie referendarza Sebastiana Michalskiego, argumentując, że "wypisuje on niedorzeczności". Referendarz złożył oświadczenie, w którym wskazał na brak podstaw do wyłączenia go z postępowania. Sąd rozpoznał wniosek.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wyłączenia referendarza Sebastiana Michalskiego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 9 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie: WSA Marzenna Kosewska WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie referendarza Sebastiana Michalskiego w sprawie ze skargi RP na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania jednorazowej pomocy finansowej o charakterze de minimis postanawia: odmówić wyłączenia referendarza Sebastiana Michalskiego
Pismem z dnia 8 lutego 2013 r. strona skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o wyłączenie referendarza Sebastiana Michalskiego, podnosząc, że "wypisuje on niedorzeczności".
Do akt niniejszej sprawy dołączono oświadczenie referendarza z dnia 9 kwietnia 2013 r., w którym wskazała, że brak jest podstaw do wyłączenia go z rozpoznawania tej sprawy w oparciu o art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej także w skrócie: "p.p.s.a."). W oświadczeniu zwrócono nadto uwagę, że nie zachodzą także przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza nie może zostać uwzględniony.
Instytucja wyłączenia sędziego przewidziana w ustawie z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 53 póz. 1270 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.) ma na celu zagwarantowanie bezstronności przy orzekaniu w danej sprawie, tzn. ma zapewnić, aby na treść rozstrzygnięcia nie miały wpływu osobiste zapatrywania i uprzedzenia osoby biorącej udział w jego podjęciu. Powołana ustawa przewiduje dwie grupy przyczyn wyłączenia sędziego tj. z mocy prawa oraz na wniosek strony (czy tez żądanie sędziego). Do wyłączenia referendarza stosuje się odpowiednio przepisy o wyłączeniu sędziego, stosownie do art. 24 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., referendarz jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki: swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron: w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 P.p.s.a. sąd wyłącza referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego.
Odnosząc się bezpośrednio do wniosku skarżącego o wyłączenie referendarza, podnieść należy, że w świetle przywołanych wyżej przepisów nie mógł on odnieść skutku. Nie może stanowić przesłanki wyłączenia referendarza od udziału w sprawie samo subiektywne przeświadczenie skarżącego, że dany referendarz "wypisuje bzdury". Przyjdzie bowiem zauważyć, że wniosek o wyłączenie referendarza mogą uzasadniać jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn nie ma w niniejszej sprawie.
Nie zachodzą również przyczyny opisane w art. 18 p.p.s.a. powodujące wyłączenie referendarza z mocy ustawy.
Mając na względzie wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 24 § 1 w zw. z 22 §1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło