III SA/Po 1222/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. R., reprezentowanego przez pełnomocnika – radcę prawnego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w sprawie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. W petitum skargi pełnomocnik strony wniósł m.in., na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na to, że jej wykonanie doprowadziłoby do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że wnosi o zawieszenie wykonania decyzji z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], do czasu rozpoznania skargi do sądu administracyjnego, ze względu na to, że jej wykonanie doprowadziłoby do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, która niewątpliwie wystąpiłaby w jego majątku na skutek utraty możliwości wykonywania zawodu diagnosty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona uprawdopodobniła istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Owe uprawdopodobnienie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej, majątkowej, osobistej. W niniejszym przypadku pełnomocnik skarżącego ograniczył się jedynie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując enigmatycznie na to, że jej wykonanie doprowadziłoby do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, która wystąpiłaby w jego majątku na skutek utraty możliwości wykonywania zawodu diagnosty. Zdaniem Sądu, pełnomocnik wnioskodawcy nie uprawdopodobnił jakichkolwiek okoliczności dotyczących wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie tych okoliczności – co uniemożliwiło dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki udzielenia stronie ochrony tymczasowej. Oznacza to, że na Sądzie nie spoczywał obowiązek wyręczania skarżącego w tej kwestii. Podkreślenia wymaga fakt, że w sprawie wstrzymania wykonania aktu Sąd administracyjny nie działa z urzędu, gdyż takie działanie na tym etapie postępowania oznaczałoby w pewnym stopniu konieczność rozpoznania meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że strona nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby konieczność rozważenia przez Sąd udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Powyższe uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny jego sytuacji w ramach rozpoznania niniejszego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.