III SA/Po 1233/16

Dnia 31 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Mirella Ławniczak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi HUMAN POWER Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinasowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę W dniu [...] spółka A otrzymała informację o odrzuceniu wniosku z powodu negatywnej oceny kryterium merytorycznego o charakterze horyzontalnym dotyczącego kwalifikowalności i niezbędności wydatków. W konsekwencji wniosek nie został skierowany do kolejnego etapu oceny formalno-merytorycznej. Stronie przesłano Kartę Oceny Formalno-Merytorycznej, która zawiera uzasadnienie stanowiska organu. Z Karty wynika, że projekt "perspektywiczne kwalifikacje zawodowe" nie spełnia kryterium Nr 8 Kryterium Merytorycznego, a mianowicie kwalifikowalność oraz niezbędność wydatków. Uznano, że projekt nie odpowiada wymogom określonym w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie klasyfikacji zwodów szkolnictwa zawodowego". Zdaniem organu kursy związane z kwalifikacjami na "coucha" nie są określone w tym akcie prawnym. Ponadto warunkowo oceniono kryterium nr 9,10 i 11, które podlegałyby procedurze negocjacyjnej w sytuacji pozytywnej oceny projektu. Strona złożyła protest. Wskazała, że z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej przywołanym w orzeczeniu organu wynika, iż klasyfikacja zawodów szkolnictwa zawodowego może być odnoszona tylko do kwalifikacyjnych kursów zawodowych i tylko dla części kwalifikacji. Zgodnie zaś z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 – w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych występują także inne formy kształcenia ustawicznego, takie jak kurs umiejętności zawodowych, kurs kompetencji ogólnych, turnus dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników, kurs inny niż wymieniony w pkt 1-3 umożliwiający uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych. Skoro w regulaminie Konkursu przewidziano możliwość realizacji nie tylko kwalifikacyjnych kursów zawodowych i kursów umiejętności zawodowych, to w przypadku innych form pozaszkolnych nie można ich podstawy programowej odnosić do klasyfikacji zawodów wynikających z rozporządzenia MEN z dnia 23 grudnia 2011r. Na potwierdzenie powyższego stanowiska przywołano zapisy widniejące na stronie Ministerstwa Edukacji Narodowej odnoszące się do kształcenia dorosłych, które nakazują tak interpretować przepisy obu rozporządzeń, jak dokonała tego strona. Istotna zdaniem strony jest podstawa programowa, którą też kształtować może rynek pracy, a nie klasyfikacja zawodów szkolnictwa zawodowego. Orzeczeniem z dnia [...] roku Komisja Odwoławcza orzekła o nieuwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu wskazano, że w ramach kryterium Nr 8 weryfikowana jest kwalifikowalność i niezbędność zaplanowanych w projekcie wydatków w kontekście realizowanych zadań, celów projektu oraz ich wskaźników. W Regulaminie Konkursu w pkt 1.1.2 zaznaczono, że w przypadku projektu obejmującego wsparcie uczenia się w formach pozaszkolnych organizowanych we współpracy z pracodawcami musi on być realizowany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r r w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych. Jako podstawę prawną i dokumenty programowe wskazano także rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2011r. W ramach projektu wnioskodawca zaplanował wsparcie wyłącznie w postaci kursów na coacha, ale zawód ten nie został ujęty w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego w ramach rozporządzenia MEN z dnia 23 grudnia 2011 r. nie może więc być ono przedmiotem wsparcia. Strona skorzystała z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze w istocie powtórzyła zapisy protestu, podkreślając, że nie stoi w sprzeczności z zapisami dokumentacji konkursowej powoływanie się na zapisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 7 sierpnia 2014 roku, które przewidują zawód coucha .Ustalając podstawę programową spółka jako organizator mogła więc opierać się na klasyfikacji zawodów wskazanej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 217, dalej: ustawy o zasadach) w przypadku nieuwzględnienia protestu, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718). Sąd rozpoznaje skargę w zakresie, o którym mowa w powyższym art. 61 ust. 1. Zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada przejrzystości realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Z kolei równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów. Uwzględniając powyższe sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie ze Szczegółowym opisem Osi Priorytetowych Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 w ramach Poddziałania 8.3.2 Kształcenie zawodowe dorosłych – tryb konkursowy mogą być realizowane dwa typy projektów: 1. wsparcie uczenia się w formach pozaszkolnych organizowanych we współpracy z pracodawcami (np. kwalifikacyjne kursy zawodowe, kursy umiejętności zawodowych itp.) 2. wsparcie osób zgłaszających potrzebę formalnego potwierdzenia posiadanych kwalifikacji zawodowych , zdobytych w sposób formalny i nieformalny. Pierwszy typ wsparcia musi być realizowany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz.U. z 2014, poz.622). W Regulaminie konkursu w pkt.1.2 Podstawa prawna i dokumenty programowe wskazano, że są nimi min. cyt. wyżej Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. oraz rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2011 w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. z 2012r, poz.7), a także ustawa z dnia 7 września 1991 – O systemie oświaty. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie ma wśród dokumentów programowch rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy i zakresu jej stosowania. Sam konkurs jest konkursem związanym z kształceniem zawodowym dorosłych, a nie kształceniem związanym wyłącznie z potrzebami rynku pracy. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej określa jedynie klasyfikację zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy, jest niejako wykazem zawodów związanych z aktualną sytuacją rynku pracy, nie dookreśla i nie wskazuje na sposób kształcenia ustawicznego, system kształcenia dorosłych czy kierunki edukacji. Tymczasem celem projektu jest właśnie kształcenie zawodowe i nie tylko w odniesieniu do aktualnego rynku pracy, ale szerszego wykorzystania skutków tego kształcenia, czyli lepszego dostosowania systemu kształcenia do potrzeb rynku pracy. Nie chodzi zatem w tym konkursie o zaspokojenie aktualnej sytuacji na rynku, ale jak to wynika z priorytetu inwestycyjnego- wzmacnianie systemów kształcenia i szkolenia zawodowego i ich jakości. Taki cel realizują akty prawne dotyczące systemu kształcenia wskazane w podstawach programowych. Rację ma organ w odpowiedzi na skargę, że podstawę programową wyznacza klasyfikacja zawodów szkolnictwa zawodowego, a nie subiektywna decyzja organizatora. Z treści § 1 Ministra Pracy i Polityki wynika wprost, że określa ono jedynie klasyfikację zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy, zwaną dalej "klasyfikacją", stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Jest ona narzędziem dla gromadzenia, porządkowania i analizy danych statystycznych i prognoz dotyczących rynku pracy. Znajduje zastosowanie w badaniach statystyki publicznej takich jak np. powszechny spis ludności, statystyka dochodów i warunków życia. Wykorzystywana jest też w analizach rynku pracy. Sama klasyfikacja i umiejętność jej stosowania ma znaczenie dla wykonywania zadań z zakresu pośrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego, rozwoju zawodowego. Reasumując, chodzi o tzw. zawody gospodarcze, występujące na rynku pracy, zawody wykonywane. W pkt 16 klasyfikacji wskazano, że w zawodach szkolnictwa zawodowego nauczanych w systemie oświaty, oznaczonych w klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy znacznikiem "s" zostały wyodrębnione kwalifikacje zawodowe wskazane w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego określonej przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania w przepisach wydanych na podstawie art.24 ust.1 ustawy z dnia 7 września 1991 - O systemie oświaty. Ten zaś artykuł daje umocowanie dla ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, na wniosek ministra właściwego w zakresie zawodu do określenia w rozporządzeniu klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego. Wyraźnie przepisy te różnicują klasyfikację zawodów na potrzeby szkolnictwa zawodowego i na potrzeby rynku pracy. Umocowanie dla Ministra Pracy i Polityki Społecznej do określenia klasyfikacji zawodów na potrzeby rynku pracy znajduje się w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 (Dz.U. z 2013, poz.674 ze zm), a nie w ustawie systemie oświaty. Żaden z aktów związanych z ustawą o promocji zatrudnienia nie został wyszczególniony w dokumentach programowych WRPO w tym Działaniu. W ocenie Sądu przywołane zapisy ze strony Ministerstwa Edukacji Narodowej potwierdzają jedynie możliwość nowych form kształcenia ustawicznego, bardziej elastycznych niż wskazanych w rozporządzeniu z 11 stycznia 2012r. Jednak z zapisów tych nie wynika, że zmieniła się klasyfikacja zawodów wskazanych w rozporządzeniu z 2011 roku. Sposób kształcenia ustawicznego, rodzaj kursów nie budzi wątpliwości organu rozpoznającego, ale kwalifikacje i zawód, który zostanie zdobyty w ich następstwie, ponieważ nie wypełnia on wymogów określonych aktami prawnymi Ministerstwa Edukacji Narodowej. Rozporządzenie, na które powołuje się skarżący tj. rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych jest wyszczególnione w dokumentacji konkursowej w opisie poddziałania 2.8.3.2 w pkt 6 - Typy projektów poprzez odnośnik do wsparcia uczenia się w formach pozaszkolnych organizowanych we współpracy z pracodawcami, ale znów jest to doniesienie do aktów Ministerstwa Edukacji i w żaden sposób nie odsyła do regulacji Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. W ocenie sądu konkurs poprzez wskazane podstawy programowe i akty prawne wyszczególnione w Regulaminie donosi się do zawodów wyuczonych, zdobywanych w kształceniu zawodowym. Podsumowując Sąd nie dopatrzył się na żadnym etapie postępowania naruszenia procedur i zasad, dlatego też skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 prowadzenia polityki rozwoju.