III SA/Po 1256/15

Dnia 9 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia : uznać cofnięcie wniosku o przyznanie wynagrodzenie adwokatowi za bezskuteczne. W dniu [...] lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył w biurze podawczym tut. Sądu opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. We wniosku zawarto wniosek o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi. Wniosek nie zawierał oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania adwokatowi wynagrodzenia. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] sierpnia 2016 r. W dniu [...] sierpnia 2016 r. do Sądu wpłynął sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] lipca 2016 r. W tym samym dniu do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego pismo, w którym oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie wynagrodzenia zawarty w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przywołana regulacja prawna wskazuje zatem, iż to strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzania swoim prawem w zakresie zaskarżenia danego aktu. Jakkolwiek cofnięcie wniosku o wydanie postanowienia określonej treści wiąże sąd, to jednak czynność ta podlega jego kontroli. Jak wskazano sąd musi uznać tę czynność za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jednakże co najistotniejsze skarżący uprawniony jest do skorzystania z instytucji cofnięcia wniosku o wydanie postanowienia od czasu jego złożenia do chwili wydania postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny (w przypadku postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym). Ponieważ w niniejszej sprawie cofnięcie wniosku o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi przez stronę skarżącą nastąpiło już po wydaniu postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania wynagrodzenia, czynność taka jest niedopuszczalna i nie może wywierać skutków. Jednocześnie wskazać należy, że cofnięcie wniosku o przyznanie wynagrodzenia zmierza do obejścia prawa (biorąc pod uwagę złożenie przez pełnomocnika pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. kolejnego wniosku o przyznanie wynagrodzenia). Skoro bowiem przedmiotowy wniosek nie zawierał obligatoryjnego elementu to w konsekwencji uznanie, że cofnięcie wniosku jest dopuszczalne sprawiłoby, że skarżący mógłby konwalidować pierwotny brak oświadczenia składając nowy wniosek w sytuacji, gdy pierwszy wniosek został już rozpoznany. To niewątpliwie stanowiłoby obejście prawa. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 60 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.