III SA/Po 1265/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor WSA Robert Talaga (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 04 marca 2022 roku sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dot. określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne m-ce od stycznia do listopada 2016 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2020 roku, nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] określił wobec [...] Przedsiębiorstwo Wielobranżowe M. L. zobowiązanie podatkowego w podatku akcyzowym z poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2016 r. w łącznej kwocie [...] zł. Pismem z dnia [...] października 2020 roku M. L. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 roku, znak sprawy [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] została doręczona w dniu [...] października 2020 roku, czego dowodem było zwrotne potwierdzenie odbioru pokwitowane czytelnie imieniem i nazwiskiem przez M. L., który przebywając w siedzibie firmy strony oświadczył, że jest jej pracownikiem oraz wydruk ze strony Poczty Polskiej dot. śledzenia przesyłek. Odwołanie od tej decyzji zostało nadane w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu [...] października 2020 roku, co oznacza, że zostało wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p., który upłynął w dniu [...] października 2020 roku. Pismem z dnia [...] lipca 2021 roku pełnomocnik M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2021 roku, znak sprawy [...] zarzucając organowi: 1. rażące naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 oraz w zw. z art. 148 § 1 i § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], w sytuacji gdy termin ten nawet nie rozpoczął biegu ze względu na skierowanie decyzji na adres inny niż nakazany przepisami Ordynacji podatkowej, 2. rażące naruszenie przepisu art. 148 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie że doręczenie może być skutecznie dokonane w październiku 2020 r. osobie fizycznej w miejscu, w którym prowadziła działalność gospodarzą wykreśloną z rejestru w listopadzie 2019 r., tj. przed wszczęciem postępowania w sprawie, 3. błędne ustalenie, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w [...] została stronie skutecznie doręczona w dniu [...].10.2020 r. w miejscu prowadzenia działalności, mimo, że została wydana do doręczenia pod adresem ul. [...] w [...] (tj. w dawnej siedzibie przedsiębiorstwa Strony) osobie tam zamieszkującej, która do odbioru korespondencji nigdy nie była uprawniona, ani nie jest dorosłym domownikiem Strony (zamieszkującej od niemal 10 lat w [...] przy ul. [...]), 4. błędne ustalenie, że M. L. jest pracownikiem Strony, w sytuacji gdy przedsiębiorstwo strony nie funkcjonuje od 2019 r. na skutek zakończenia działalności gospodarczej, 5. błędne ustalenie, że adnotacji na dowodzie doręczenie dokonywała osoba odbierająca przesyłkę - M. L. w sytuacji, w której tego typu adnotacji dokonuje osoba doręczająca przesyłkę. W uzasadnieniu strona skarżąca podkreśliła, że doręczenia dokonano M. L. pod adresem [...], ul. [...], który nie jest miejscem zamieszkania, pracy, a od listopada 2019 roku nie jest także miejscem prowadzenia przez nią działalności, o czym świadczy wpis do CEiDG. Strona podkreśliła, że skoro pod tym adresem od roku przed doręczeniem nie prowadziła działalności, organ nie miał podstaw do uznania, że przesyłkę wydano pracownikowi M. L.. Strona wskazała też, że M. L. nie jest dorosłym domownikiem strony, a ponadto od dziesięciu lat nie zamieszkuje pod ww. adresem bowiem wraz rodziną przeprowadził się do domu położonego w [...] przy ul. [...], czego organ I instancji był świadomy ponieważ doręczał tam korespondencję. W rezultacie decyzja wymiarowa organu I instancji nie została w sposób prawidłowo doręczona wobec czego termin do wniesienia od niej odwołania nigdy nie rozpoczął biegu, a zatem organ II instancji nie miał podstaw do stwierdzenia uchybienia terminowi do złożenia odwołania od tej decyzji. Mając na względzie powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie organu podatkowego do zgodnego z przepisami Ordynacji podatkowej doręczenie decyzji nr [...] [...], tj. na adres zamieszkania strony, ewentualnie, - uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie organu II instancji do merytorycznego rozpoznania odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] - zasądzenie od organu podatkowego na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 roku, poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie spór dotyczący terminowego wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2020 roku, nr [...] został sprowadzony do kwestii ustalenia prawidłowego jej doręczenia, co miało mieć wpływ na ustalenie terminu do jej zaskarżenia. Argumentacja przedstawiona w skardze sprowadzona została do stanowiska, że decyzja wymiarowa w której określono wobec [...] Przedsiębiorstwo Wielobranżowe M. L. zobowiązanie podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2016 r. w łącznej kwocie [...]zł nie została w sposób prawidłowo doręczona wobec czego również termin do jej zaskarżenia nie rozpoczął biegu, a zatem nie można było temu terminowi uchybić. Stosownie do brzmienia art. 148 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.2021.1540 t.j.) pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju, przy czym § 2 pkt 2 tego artykułu przewiduje, że pisma osobom fizycznym mogą być także doręczane w miejscu zatrudnienia lub prowadzenia działalności przez adresata - adresatowi lub osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji. W rozpoznawanej sprawie w skardze zakwestionowano prawidłowość doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2020 roku, nr [...] przez dorosłego domownika pod tym adresem przy ul. [...], [...]. Należy jednak dostrzec, że na etapie prowadzonego postępowania podatkowego M. L. nie kwestionował doręczeń dokonywanych pod wskazanym wyżej adresem. W konsekwencji przyjęto, że został on skutecznie poinformowany o wszczęciu wobec [...] Przedsiębiorstwo Wielobranżowe M. L. postępowania podatkowego postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 roku, nr [...] (korespondencja podjęta przez L. M. w dniu [...] lipca 2020 roku), a także o włączeniu materiału dowodowego do sprawy postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 roku, nr [...] (korespondencja odebrana przez M. L. w dniu [...] lipca 2020 roku). Okoliczność nie zamieszkiwania przez skarżącego pod ww. adresem z powodu przeprowadzki wraz z rodziną do domu położonego w [...] przy ul. [...] nie była podnoszona na etapie prowadzenia postępowania przed organami podatkowymi. M. L. nie kwestionował adresu doręczenia w odwołaniu z dnia [...] października 2020 roku, ani we wniosku o przywróceniu terminu z dnia [...] listopada 2020 roku konsekwentnie posługując się adresem przy ulicy [...] w [...]. Z akt niniejszej sprawy nie wynikało również aby organ doręczał korespondencję na adres: [...], ul[...], który został w skardze podany jak adres rzeczywistego zamieszkania. Skarżący nie ustanowił również żadnego innego adresu do doręczeń na który miałaby zostać kierowana do niego korespondencja. W konsekwencji organ zasadnie uznał, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2020 roku, nr [...] została prawidłowo doręczona pod adresem: ul. [...], [...]. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że M. L. przebywając pod adresem: [...], [...] podjął się odebrać korespondencję adresowaną na firmę "[...]" P.W. Organ podatkowy miał zatem pełne podstawy do uznania, że M. L. jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji w tymże miejscu. M. L. w momencie odbioru korespondencji, która została jemu przekazana, musiał zatem mieć świadomość okoliczności, które podniósł dopiero w skardze, że wskazany podmiot nie prowadził działalności pod ww. adresem od listopada 2019 roku. W tym względzie należało uwzględnić, że w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] lipca 2020 roku, nr [...] zawarte zostało pouczenie o obowiązku poinformowania organu podatkowego o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń na podstawie art. 146 § 1 O.p. Ponieważ podatnik tego nie uczynił, organ podatkowy zasadnie kierował korespondencję na adres: [...], ul. [...] (w tym również decyzję z dnia [...] września 2020 roku, nr [...]). W konsekwencji należało przyjąć, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2021 roku stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania zostało wydane zgodnie z art. 148 48 §1 i §22 oraz art. 228 §1 §1 pkt 2 w związku z art. 223 §2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.