III SA/Po 1281/12

Dnia 4 stycznia 2013 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu D. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie Sądu wnioskodawca przesłał wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że D. J. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę w wysokości [...] zł brutto. Wnioskodawca posiada ½ domu (kamienicy) o powierzchni [...] m² oraz ½ prawa do spółdzielczego mieszkania o powierzchni [...] m². Nie posiada natomiast zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, itp.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca przedstawił sytuację związaną z utrzymaniem odziedziczonej kamienicy. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że D. J. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymywane z miesięcznych dochodów w wysokości [...] zł. Środki finansowe pozostające do faktycznej jego dyspozycji przewyższają kilkukrotnie koszty niniejszego postępowania sądowego. W granicach możliwości finansowych wnioskodawcy pozostaje zatem poniesienie rzeczonych kosztów postępowania bez zachwiania jego sytuacji materialnej i bytowej. Nie można zatem mówić o uszczerbku utrzymania koniecznego wpływającym negatywnie na zapewnienie minimalnego poziomu warunków socjalnych. W takiej sytuacji należy uznać, że niezasadny jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.