III SA/Po 1295/21

Dnia 1 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: st.sekr.sad. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2022 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła antydumpingowego oddala skargę. W dniu 14 marca 2017 r. przesyłka zawierająca rowery oraz części rowerowe, została objęta procedurą dopuszczenia do obrotu poprzez dokonanie wpisów do rejestru procedury uproszczonej nr 84 (rower kompletny - 300 sztuk) oraz nr 85 (wolnobiegi - 5000 szt.) (akta sprawy: karty nr 46-48). Następnie towary te zostały ujęte w zgłoszeniu celnym uzupełniającym nr [...] z dnia 31.03.2017 r. (akta sprawy: karta nr 49-51). Zgłoszenie celne zostało dokonane przez P. sp. z o.o., działającą jako przedstawiciel pośredni "Firmy B. " spółka jawna, ul. [...], [...]. Zgłaszający zadeklarował rowery do kodu TARIC 8712 00 70 99 Wspólnej Taryfy Celnej ze stawką celną w wysokości 15 % oraz wolnobiegi do kodu TARIC 8714 93 00 90 WTC ze stawką celną w wysokości 4,7 %. Dla ww. towarów zostało zadeklarowane pochodzenie z Indii, zgodnie z załączonym dokumentem CERTIFICATE OF ORIGIN (NON PREFERENTIAL) nr [...] z dnia 30.01.2017 roku. Pismem nr [...] z dnia 17.09.2019 r. Dział Analizy Ryzyka i Wymiany Międzynarodowej Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu zwrócił się z wnioskiem do Delegatury Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. o przeprowadzenie postępowań celnych, mających na celu ustalenie prawidłowego pochodzenia dla rowerów zaimportowanych na przełomie marca i kwietnia 2017 r. przez podmiot B. S.j. z O. . Do pisma dołączono komunikat (Finał Report) nr [...] wraz z załącznikami (akta sprawy: karty nr 6-27), sporządzony przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (dalej: OLAF), informujący o przeprowadzonym śledztwie w spranie unikania ceł antydumpingowych przy przywozie rowerów pochodzących z Chin, a zadeklarowanych jako pochodzące z Indii. Jak wynika z treści komunikatu, śledczy OLAF, na podstawie dokumentów uzyskanych od indyjskich władz ustalili, że towary z Chin zostały jedynie przeładowane w porcie w Indiach, gdzie (sfałszowano ich pochodzenie z Indii, aby w ten sposób uniknąć zapłaty cła antydumpingowego. Kolejną z czynności dokonanych przez śledczych OLAF było ustalenie przemieszczania się kontenera poprzez wykaz Informacji o Statusie Kontenera (CSM). W ten sposób stwierdzono, że kontener [...] (w którym przewożone były rowery i wolnobiegi ujęte w zgłoszeniu celnym [...] z dnia 31.03.2017 r.) rozpoczął swoją drogę z Chin, a nie jak deklarowano w dokumentach, z Indii. Na całej trasie do Polski nie był przy tym zmieniany. Jego transport na odcinku z Indii do Polski był związany z konosamentem [...] z dnia 03.02.2017 r. oraz z indyjską fakturą o nr [...] z dnia 12.01.2017 r. Pismem nr [...] z dnia 22.11.2019 r. (akta sprawy: karty nr 54-55), Naczelnik Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego poinformował syndyka masy upadłości Firmy [...] s,j. w upadłości oraz przedstawiciela pośredniego P. sp. z o.o., mającego w tym postępowaniu status zgłaszającego o podstawach, na których zamierza oprzeć decyzję, w sprawie ustalenia pochodzenia i określenia kwoty długu celnego dla towarów dopuszczonych do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego uzupełniającego nr [...] z dnia 31.03.2017 r. (wpisy do rejestru nr 84 i 85 z dnia 14.03.2017 r.). Jednocześnie powiadomił strony o możliwości przedstawienia swego stanowiska w przedmiotowej sprawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia powiadomienia. Pismem z dnia [...].12.2019 r. spółka P. zwróciła się o wydanie kopii dokumentacji zebranej w toku prowadzonego postępowania. Następnie pismem z dnia 23.12.2019 r. realizując swoje prawo do wypowiedzenia się odnośnie zebranego materiału i zgromadzonych dowodów w sprawie [...], przedstawiła swoje stanowisko w sprawie (akta sprawy: karty nr 59-62). Mianowicie podniosła brak jednoznacznych dowodów na pochodzenie rowerów z Chin. Jej zdaniem opisana w raporcie OLAF drogą przywozu towarów, nie może być utożsamiana z ich pochodzeniem, a zapisy rozporządzenia nakładającego cła antydumpingowe odnoszą się do siedziby producenta, a nie kraju eksportu czy wysyłki towarów wymienionych przez OLAF. Strona nie zgodziła się także z odrzuceniem dowodów pochodzenia występujących w tej i w pozostałych sprawach, gdyż mają one istotne znaczenie dla udowodnienia pochodzenia towaru, oraz podniosła, że nie zostały one formalnie poddane weryfikacji. Zakwestionowała również fakt stwierdzenia przez OLAF tożsamości towarów, które miałyby być pochodzące z Chin. Decyzją z dniu 21 stycznia 2020 r o nr [...] Naczelnik Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Poznaniu określił kwotę cła antydumpingowego, w związku z faktem zadeklarowania nieprawidłowego kraju pochodzenia rowerów. Jednocześnie organ celny określił kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą należną wynikającą z długu celnego, a kwotą określoną w zgłoszeniu celnym w wysokości 91 214,00 złotych oraz powiadomił o zaksięgowaniu kwoty długu celnego. Pismem z dnia 03 lutego 2020 r. P. sp. z o.o. złożyła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji oraz o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Dodatkowo strona zwróciła się z wnioskiem o przeprowadzenie dodatkowych dowodów w przypadku, gdy organ odwoławczy nie znajdzie podstaw do wydania rozstrzygnięcia zgodnie z jej wnioskiem, tj. uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Pismem z dnia 1 lipca 2020 r. strona zwróciła się do organu odwoławczego o podjęcie działań mających na celu uzyskanie dodatkowych informacji za pośrednictwem organu OLAF, od indyjskiego eksportera rowerów lub czy zwracał się do operatora kontenera, którym realizowany był import rowerów o przekazanie dokładnych danych dotyczących transportu. Pismem z dnia 22 lipca 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu, poinformował stronę, że nie będzie zmierzał do uzupełnienia materiału dowodowego, gdyż ten który posiada jest wystarczający, ale strona może uzupełnić materiał dowodowy o dokumenty istotne dla sprawy, będące w jego posiadaniu. Pismem z dnia 25.08.2020 r. spółka poinformowała o podjętych działaniach w celu uzyskania od firmy N. wyjaśnień w sprawie przewozu rowerów z Chin oraz o nadesłaniu materiałów dotyczących produkcji rowerów i ich późniejszego eksportu do firmy B. w Polsce, a także o wystąpieniu do M. Sp. z o.o. o wydanie kopii dokumentacji dotyczącej ruchu kontenerów (w tym konteneru nr [...] którym zostały dostarczone przedmiotowe towary) od chwili ich dotarcia do portu NHAVA SHEVA do momentu ich załadowania na statek oraz o wyjaśnienie jakie udokumentowane czynności były na nich dokonywane w tym czasie przez operatora kontenerów, co mogło mieć wpływ na ustalenia zawarte w raporcie OLAF. Świadectwo pochodzenia świadczyło o przemieszczaniu się kontenerów z towarem po Indiach do miejscowości L., a także wskazało drogę przemieszczania się rowerów w celu dokonania na nich czynności, które uzasadniałaby nabycie indyjskiego pochodzenia rowerów. Pismami z dnia 13 stycznia 2021 r. oraz z dnia 03 lutego 2021 r. P. sp. z o.o. poinformowała i przedstawiła pismo M. sp. z o.o. z dnia 07.01.2021 r. wraz z wydrukiem tabelarycznym zestawień operacji z systemu w przedmiocie ruchu i czynności kontenerów, którymi były transportowane rowery i części rowerowe do Polski. W opinii organu odwoławczego, pozyskane przez stronę materiały nie dokonały przełomu w dotychczasowych ustaleniach. Pismem nr [...] z dnia 20.01.2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu, zwrócił się do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć (OLAF) o uzupełnienie informacji zawartych w Raporcie [...] z dnia 23.07.2019 r. żeby wyjaśnić wątpliwości dotyczące towarów przewożonych w kontenerach ujętych w załączniku 9 Raportu OLAF. Pismem nr [...] z dnia 15.02.2021 roku Izba Administracji Skarbowej we W. przekazała informacje zawarte w piśmie Biura OLAF nr [...] z dnia 10.02.2021 r. w sprawie przesyłek wysyłanych do Polski, do którego dodatkowo dołączono kopie listów przewozowych M. dotyczących tych przesyłek. Decyzją z dnia 13 lipca 2021 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia 21.01.2020 r. Organ nie podzielił zarzutów podnoszonych w odwołaniu, tym samym nie znajdując przesłanek do uchylenia decyzji organu I instancji. Natomiast zgodził się z argumentacją zawartą w uzasadnieniu decyzji Naczelnika Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Poznaniu, stwierdzając że dla towarów o nazwie: rowery, wolnobiegi, został zadeklarowany nieprawidłowy kraj pochodzenia. Na podstawie zebranego materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał, że nie można przyjąć, że importowane towary miały pochodzenie z Indii. Zdaniem organu (celnego) towar pochodzi z Chin. Ta zmiana z kolei spowodowała obowiązek nałożenia cła antydumpingowego według obowiązującej stawki w wysokości 48,5%, deklarowanych do kodu [...] oraz do kodu [...], dla towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Pismem z dnia 12 sierpnia 2021 roku pełnomocnik przedsiębiorstwa Spedycyjno - Transportowego O. spółka z o.o. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 lipca 2021 r., nr [...], zarzucając jej naruszenie przepisów: - art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999, poprzez ich błędne zastosowanie skutkujące uznaniem, iż raporty OLAF w zakresie ustaleń w nich zawartych są dokumentami urzędowymi i nie mogą podlegać ocenie krajowych organów, mimo iż w rozumieniu ww. przepisów tak nie jest, a raporty stanowią jedynie odpowiednik protokołu kontroli, sporządzany z czynności kontrolnych na podstawie prawa polskiego, podlegający jako dowód swobodnej ocenie przez organy celne, - art. 191 w związku z art. 121 § 1 o.p., poprzez dowolną ocenę dowodów zebranych w sprawie, w zakresie przyjęcia na podstawie raportu OLAF, iż towar ewentualnie importowany przez indyjskiego importera z Chin jest tym samym towarem, który został następnie sprowadzony z Indii do Polski, - art. 210 § 1 pkt 8 o.p. poprzez brak opatrzenia decyzji kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, czy też podpisem osobistym osoby upoważnionej, co stanowi o braku elementów koniecznych decyzji. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Poznaniu oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Strona skarżąca podniosła, że interpretacja przepisów zastosowana w sprawie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu uniemożliwia jej w praktyce zakwestionowanie ustaleń wynikających z raportu OLAF, co w efekcie doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji wbrew materiałowi dowodowemu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 roku, poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie były decyzje organów celnych ustalające, że krajem pochodzenia importowanego towaru nie były Indie, a Chiny oraz - na skutek tego ustalenia - nakładające cło antydumpingowe. W rozpoznawanej sprawie na podstawie wpisów do rejestru procedury uproszczonej nr 84 i 85 z dnia 14 marca 2017 r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu rowery (kod [...]) oraz wolnobiegi (kod [...]). W zgłoszeniu celnym uzupełniającym nr [...] z dnia 31 marca 2017 r. jako kraj pochodzenia towaru wskazano Indie zgodnie z załączonym do zgłoszenia celnego świadectwem niepreferencyjnego pochodzenia towaru nr [...] z dnia 30 stycznia 2017 r. Organ celny I instancji zakwestionował jednak wskazane przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym indyjskie pochodzenie zaimportowanych towarów, uznając jednocześnie, że towary te powinny w efekcie podlegać cłu antydumpingowemu jako pochodzące z ChRL. Powodem tego zakwestionowania był otrzymany raport z dochodzenia przeprowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) nr [...] Zarówno ustalenia zawarte w raporcie OLAF, jak i analiza dokumentów uzyskanych od władz Indii, które były powiązane z operacją importu rowerów do firmy B., była przedmiotem wnikliwej analizy organu I i II instancji, które uznały, że przedmiotem importu do Polski były rowery, których wysyłka nastąpiła pierwotnie z Chin, a nie z Indii. Dowodem na to były nie tylko ustalenia śledczych zawarte w raporcie OLAF, ale także dokumenty źródłowe, które uzyskano od władz celnych Indii. Za podstawą rozstrzygnięcia przyjęto materiał dowodowy otrzymany wraz z raportem OLAF, na co składają się dokumenty towarzyszące operacjom przywozowym z Chin do Indii oraz operacjom wywozowym z Indii do Polski. Ponadto jako dowody potwierdzające trasę, jaką odbyły przesyłki, posłużyły zapisy na wydrukach CSM (system Informacji o Statusie Kontenera, którym zarządza Komisja (UE)), również załączone do raportu OLAF. na ich podstawie nie można było jednoznacznie stwierdzić, że rowery nabyły indyjskie pochodzenie poprzez wyprodukowanie ich na terenie Indii czy choćby poprzez ich wystarczające przetworzenie na tym terytorium, które pozwoliłoby na zmianę ich statusu. Zgromadzone dowody wskazywały na pochodzenie rowerów z Chin, które w Indiach (pozostając w tych samych kontenerach), zostały tylko przeładowane, nie przechodząc żadnego procesu przetworzenia, jak sugeruje strona. Według skarżącej uznanie raportu OLAF jako dokumentu urzędowego w myśl błędnie, zastosowanego art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, miało implikować bezpodstawnie jego szczególną moc dowodową, która nie pozwalała w praktyce na zakwestionowanie jego ustaleń. Ponadto strona podniosła zarzut, że organ zastosował dowolną ocenę dowodów zebranych w sprawie, skutkującą uznaniem, że towar importowany przez indyjskiego importera z Chin, jest tym samym towarem, który został sprowadzony z Indii do Polski. Odnosząc się do zarzutu wykorzystania przez organ przede wszystkim materiałów zawartych w Raporcie OLAF organy administracji trafnie przyjęły, że raport OLAF mógł stanowić dowód w rozpoznawanej sprawie zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 zgodnie z którym Raporty wraz z wszelkimi dowodami na poparcie, które zostały do nich załączone, stanowią dopuszczalny dowód: w postępowaniach sądowych o charakterze innym niż karny przed sądami krajowymi oraz w postępowaniach administracyjnych w państwach członkowskich. Ponadto w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że raport OLAF jest dokumentem urzędowym i jako taki korzysta z domniemania prawidłowości dokonanych w nim ustaleń oraz stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i posiada taką samą wartość dowodową jak podobne dokumenty sporządzane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi. Jako dokument urzędowy raport OLAF korzysta z domniemania autentyczności i zgodności z prawdą (...) ustalenia zawarte w raporcie nie wiążą organów w sposób bezwzględny i mogą zostać obalone" (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. akt I GSK 153/20; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 951/17). Próba pominięcia materiałów załączonych do raportu OLAF w przedmiotowym postępowaniu była nieuprawniona, gdyż stanowiły one jego integralną część. Oceniając zebrany materiał dowodowy należało mieć na uwadze całość spraw, które obrazują występujący również w tej sprawie proceder. Nie można było również zgodzić się z argumentacją strony skarżącej, że wszelkich ustaleń faktycznych organy dokonały jedynie na podstawie stanowiska wynikającego z treści raportu OLAF. Wnioski skonstruowane na podstawie zebranego materiału dowodowego w dużej mierze opierały się bowiem na dokumentach udostępnionych przez władze Indii w ramach współpracy międzynarodowej i to one oprócz samego raportu, miały istotny wpływ na rozstrzygnięcia organów. W stosunku do towarów będących przedmiotem importu według zgłoszenia celnego [...] z dnia 31 marca 2017 r., śledczy OLAF nie przedstawili w Raporcie żadnych dokumentów przywozowych ani wywozowych odnoszących się do tej przesyłki, jak to miało miejsce w przypadku innych zidentyfikowanych przesyłek. Wynika to z faktu, że władze indyjskie nie dostarczyły bardziej szczegółowych informacji dotyczących towarów związanych z konosamentem [...] z dnia 3 lutego 2017 roku oraz indyjską fakturą nr [...] z dnia 12 stycznia 2017 r. W związku z tym faktem, organ odwoławczy, mając świadomość mogących pojawić się wątpliwości odnośnie udokumentowania towarów przewożonych w kontenerze nr [...] zwrócił się pismem z dnia 20 stycznia 2021 r. do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć (OLAF) o uzupełnienie informacji zawartych w Raporcie. Do odpowiedzi z dnia 10 lutego 2021 r., Biuro OLAF dołączyło kopie listów przewozowych (Bill of lading) otrzymane z firmy transportowej M. , które dotyczyły m.in. przesyłki umieszczonej w kontenerze [...] Analiza zapisów w liście przewozowym nr M. towarzyszącym przesyłce z Chin do Indii oraz liście przewozowym nr M. towarzyszącym przesyłce z Indii do Polski, pozwalała na stwierdzenie, że obydwa dokumenty zawierały identyczne dane dotyczące rodzaju produktu, liczby kartonów i wagi, przy czym towary przez cały czas na trasie z Chin do Indii były przewożone w kontenerze nr [...] Tak więc materiał dowodowy zebrany w przedmiotowej sprawie nie budził wątpliwości i pozwolił organowi na wydanie rozstrzygnięcia w spornej sprawie. Odnosząc się do zarzutu przyjęcia w prowadzonym postępowaniu materiałów ujawnionych przez śledczych OLAF, w sytuacji gdy wcześniejsza kontrola celno-skarbowa nie ujawniła nieprawidłowości dotyczących pochodzenia towarów, dopiero dokumenty pozyskane przez śledczych OLAF ujawniły proceder polegający na fałszowaniu rzeczywistego pochodzenia towarów i omijaniu zapłaty należnego cła antydumpingowego. Krajowi zaś kontrolerzy nie mieli w tym przypadku dostępu do źródłowych indyjskich dokumentów. Ponieważ kontrolujący w 2018 roku nie byli w posiadaniu dokumentów, których istnienie wyszło na jaw dopiero w raporcie OLAF, zatem w tamtym czasie nie mogło dojść do ujawnienia dobrze zorganizowanego procederu omijania ceł antydumpingowych. Ustalenia organów dotyczące drogi, jaką przebyły zaimportowane rowery, zostały dokonane w wyniku zebrania w sposób wszechstronny obszernej dokumentacji, przy jednoczesnym zagwarantowaniu i faktycznym udziale strony, która czynnie ze swojego prawa korzystała, wielokrotnie wypowiadając się w tej sprawie. Przebieg tego postępowania nie pozwalał zatem, na stwierdzenie naruszenia art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej. Raport OLAF jako dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym mógł podlegać ocenie. Strona skarżąca nie wykazała jednak zgodnie z art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej, że w kontekście całego zebranego materiału dowodowego ustalenia śledczych OLAF były błędne. Nie dostarczono również żadnych dokumentów mających poświadczać dokonanie istotnych czynności na terenie Indii na importowanych towarach, jak to sugerowano wcześniej, zatem sformułowane zarzuty, że wydanie decyzji nastąpiło wbrew materiałowi dowodowemu należało uznać za nieuprawnione. Sam raport wraz z dostarczonym pozostałym materiałem dowodowym pozostawał jednoznaczny i w pełni przekonywujący. Organy celne w żadnym momencie nie prowadziły postępowania w oparciu o swoje domysły, czy też powierzchowne ustalenia. Nie odmówiły też przeprowadzenia dowodu z dokumentów dostarczonych przez stronę. Nie zasługiwały one jednak na uwzględnienie, gdyż nie zaprzeczyły jednoznacznie ustalonym przez organy faktom przez co nie można było przyjąć, że naruszono art. 191 w związku z art. 121 § 1 o.p. Odnosząc się z kolei do zarzutu zaistnienia uchybienia formalnego w zaskarżonej decyzji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu w postaci właściwego podpisu należy zgodzić się z organem odwoławczym, który wyjaśnił, że kwalifikowany podpis elektroniczny jest składany za pomocą kwalifikowanego urządzenia do składania podpisu, które w oparciu o przechowywane dane do składania podpisu elektronicznego wylicza wartość podpisu. Informacja o tym, że podpis był składany za pomocą kwalifikowanego urządzenia jest zawarta w kwalifikowanym certyfikacie podpisu elektronicznego. Zarzut braku opatrzenia decyzji nr [...] z dnia 13 lipca 2021 r. kwalifikowanym podpisem elektronicznym był nieuprawniony choćby z tego, że został poprawnie zweryfikowany przez zestaw do składania i weryfikacji podpisów elektronicznych Szafir. W zebranej dokumentacji znajduje się dokument elektroniczny wygenerowany z Systemu Zarządzania Dokumentami. Pismo z dnia 14 lipca 2021 r. świadczy o przesłaniu trzech plików: [...], [...], [...], które zostały przez komponent Szafir poprawnie zweryfikowane. Dodatkowo z platformy ePuap, w dniu 26 sierpnia 2021 r. została wygenerowana informacja poświadczająca czynność złożenia podpisu przez osobę posiadającą certyfikat do złożenia podpisu. Tak więc nie było podstaw do nieprawidłowego zastosowania art. 210 § 1 pkt 8 o.p. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.