III SA/Po 130/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Sebastian Michalski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Gminy Łubowo z dnia 26 marca 2025 r. nr XIII/113/2025 w sprawie ustalenia regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom przedszkoli i szkół podstawowych Gminy Łubowo dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego i za warunki pracy oraz niektórych innych składników wynagrodzenia 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości; 2. zasądza od Gminy Łubowo na rzecz skarżącego Wojewody Wielkopolskiego kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Rady Gminy Łubowo, w dniu 26 marca 2025 roku, podjęła uchwałę Nr XIII/113/2025 w sprawie ustalenia regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom przedszkoli i szkół podstawowych Gminy Łubowo dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego i za warunki pracy oraz niektórych innych składników wynagradzania. Wojewoda Wielkopolski, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, pismem z dnia 6 listopada 2025 roku, wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na powyższą uchwałę. Skarżący zażądał stwierdzenia nieważność zaskarżonej uchwały w całości ze względu na istotne naruszenie prawa oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W ocenie Wojewody uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem: 1) art. 30 ust. 6 w związku z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela, poprzez przekroczenie delegacji ustawowej w zakresie w jakim określono termin, od którego przysługuje prawo do dodatku funkcyjnego oraz dodatku za wysługę lat; 2) art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela oraz § 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 roku w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy, poprzez brak uregulowania kwestii dotyczących dodatków za warunki uciążliwe; 3) § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 roku w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy, poprzez niedozwoloną modyfikację przepisu rangi wyższego rzędu w zakresie w jakim zawężono katalog prac, za które przysługuje dodatek za pracę w trudnych warunkach; 4) art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela poprzez brak określenia wysokości dodatku motywacyjnego dla nauczycieli; 5) art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela poprzez brak określenia trybu przyznawania nagród przez dyrektora szkoły na rzecz nauczycieli; 6) art. 30 ust. 1 pkt 1-2 w związku z art. 33 ust. 3 oraz art. 91c ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela w zakresie w jakim rada uzależniła wypłatę wynagrodzenia z tytułu zastępstwa nieobecnego nauczyciela oraz dodatku za warunki pracy od faktycznego wykonania pracy; 7) art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 roku o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych w związku z § 6, § 25 i § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 roku w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", poprzez określenie dwóch dat wejścia uchwały w życie. W odpowiedzi na skargę Gmina Łubowo, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, uznała zasadność skargi z przyczyn w niej wskazanych oraz stwierdziła, że uchwała wymaga dostosowania jej treści do wymogów wynikających z Karty Nauczyciela oraz przepisów wykonawczych (k. 11 i 24 akt sądowych). Gmina oznajmiła, że na najbliższej sesji - planowanej na 30 grudnia 2025 roku - podejmie uchwałę uchylającą zaskarżoną uchwałę oraz przyjmie nową uchwałę uwzględniającą zarzuty podniesione w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024, poz. 1267). Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego aktualnego na dzień wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a.") sądy administracyjne orzekają w sprawach kontroli zgodności z prawem aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a., sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 P.p.s.a.). Podstawy stwierdzenia nieważności uchwały lub aktu organu gminy wyznaczają przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.; dale w skrócie "u.s.g."). W myśl art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Podstawą stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia jest ustalenie, że doszło do istotnego naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 91 ust. 4 u.s.g., w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał. Za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym (wyrok NSA z 9.01.2024 r., I OSK 2011/22, LEX nr 3691852; wyrok NSA z 17.12.2024 r., III OSK 2007/24, LEX nr 3816309). Przedmiotem tak rozumianej kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie uchwała Rada Gminy Łubowo z dnia 26 marca 2025 roku Nr XIII/113/2025 w sprawie ustalenia regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom przedszkoli i szkół podstawowych Gminy Łubowo dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego i za warunki pracy oraz niektórych innych składników wynagradzania, która została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z 17 kwietnia 2025 roku pod pozycją 3615. W świetle treści § 4 zaskarżonej uchwały "wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego, z mocą obowiązującą od 1 maja 2025 roku", uchwała nadal obowiązuje oraz nie była zmieniana. Przystępując do rozpoznania sprawy Sąd miał na względzie, że skargę na uchwałę Rady wywiódł w niniejszej sprawie Wojewoda Wielkopolski działający jako organ nadzoru. Wojewoda w ustawowym terminie 30 dni od otrzymania Uchwały nie orzekł o jej nieważności, wobec czego był władny zaskarżyć ją do sądu w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g. Sąd uznał skargę Wojewody Wielkopolskiego za dopuszczalną i przystąpił do jej merytorycznego rozpoznania w granicach zaskarżenia oraz własnej kognicji. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie upoważnienia określonego w art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. w związku z art. 30 ust. 6 i 6a, art. 49 ust. 2 oraz art. 91d pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2024 r. poz. 986 z późn. zm.). Zgodnie z art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela, organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa dla nauczycieli, w drodze regulaminu: 1) wysokość stawek dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33-34a, 2) szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 3, 3) wysokość i warunki wypłacania składników wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4, o ile nie zostały one określone w ustawie lub w odrębnych przepisach - w taki sposób, aby średnie wynagrodzenia nauczycieli, składające się ze składników, o których mowa w ust. 1, odpowiadały na obszarze działania danej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej średnim wynagrodzeniom nauczycieli, o których mowa w ust. 3. W świetle zaś art. 49 ust. 2 Karty nauczyciela organy prowadzące szkoły ustalają kryteria i tryb przyznawania nagród dla nauczycieli za ich osiągnięcia w zakresie pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej, w tym realizacji zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę, oraz realizacji innych zadań statutowych szkoły, ze środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając w szczególności sposób podziału środków na nagrody organów prowadzących szkoły i dyrektorów szkół, tryb zgłaszania kandydatów do nagród oraz zasadę, że nagroda może być przyznana nauczycielowi po przepracowaniu w szkole co najmniej roku. Zgodnie natomiast z art. 91d ust. 1 Karty nauczyciela w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w art. 30 ust. 6 oraz art. 49 ust. 2 Karty nauczyciela wykonuje odpowiednio: rada gminy, rada powiatu, sejmik województwa. Skarga okazała się uzasadniona. Przyjmuje się, że regulamin wynagradzania nauczycieli jest aktem prawa miejscowego w rozumieniu art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (B. Zajda [w:] Karta Nauczyciela. Komentarz , red. K. Gawroński, Warszawa 2023, art. 30 oraz powołane tam orzecznictwo). Akty prawa miejscowego są wydawane "na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie", co znaczy, że nie mają one samoistnego statusu – są stanowione i obowiązują w formalnej i materialnej zależności od ustawy (P. Radziewicz [w:] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, wyd. II, red. P. Tuleja, Warszawa 2023, art. 94). W załączniku do zaskarżonej uchwały zawarte zostały postanowienia Regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom przedszkoli i szkół podstawowych Gminy Łubowo dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego i za warunki pracy oraz niektórych innych składników wynagrodzenia. Wojewoda trafnie dostrzega, że postanowienia zawarte w § 3 ust. 3 oraz § 6 ust. 9 i 11 Regulaminu dotyczące określenia terminu, od którego przysługuje prawo do dodatku funkcyjnego oraz dodatku za wysługę lat, zostały przyjęte z przekroczeniem delegacji ustawowej. Sąd podziela ocenę, że przepis art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela, który upoważnia do określenia szczegółowych warunków przyznawania dodatków za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, w tym z tytułu sprawowania funkcji wychowawcy klasy, oraz za warunki pracy, nie kreuje kompetencji do modyfikacji regulacji ustawowej w zakresie nabywania prawa do tych dodatków, czy też możność modyfikacji ustawowo określonego terminu wypłaty wynagrodzenia, a tym samym także jego obowiązkowych składników. W świetle treści postanowień zaskarżonej uchwały dodatek przysługuje od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym nauczyciel nabył prawo do dodatku lub do wyższej stawki dodatku, jeżeli nabycie prawa nastąpiło w ciągu miesiąca. Jeżeli prawo to powstało pierwszego dnia miesiąca - od tego dnia (§ 3 ust. 3 Regulaminu). Prawo do dodatku funkcyjnego powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło powierzenie stanowiska kierowniczego, wychowawstwa lub funkcji, a jeżeli powierzenie to nastąpiło pierwszego dnia miesiąca - od tego dnia (§ 6 ust. 9 Regulaminu). Dodatek funkcyjny wypłaca się w terminie wypłaty wynagrodzenia (§ 6 ust. 11 Regulaminu). Tymczasem zgodnie z regulacją ustawową zmiana wysokości wynagrodzenia z innych przyczyn następuje z pierwszym dniem najbliższego miesiąca kalendarzowego, jeżeli inne przyczyny nie nastąpiły od pierwszego dnia danego miesiąca kalendarzowego (art. 39 ust. 1 Karty nauczyciela zdanie drugie). W świetle natomiast art. 39 ust. 3 i 4 Karty Nauczyciela wynagrodzenie wypłacane jest nauczycielowi miesięcznie z góry w pierwszym dniu miesiąca. Jeżeli pierwszy dzień miesiąca jest dniem ustawowo wolnym od pracy, wynagrodzenie wypłacane jest w dniu następnym. Składniki wynagrodzenia, których wysokość może być ustalona jedynie na podstawie już wykonanych prac, wypłaca się miesięcznie lub jednorazowo z dołu w ostatnim dniu miesiąca. Jeżeli ostatni dzień miesiąca jest dniem ustawowo wolnym od pracy, wynagrodzenie wypłacane jest w dniu poprzedzającym ten dzień, a w wypadkach szczególnie uzasadnionych wynagrodzenie może być wypłacone w jednym z ostatnich pięciu dni miesiąca lub w dniu wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 3. Skoro przepisy rangi ustawowej regulują kwestię terminu wypłaty wynagrodzenia, to podzielić należało wykładnię Wojewody Wielkopolskiego, że kwestia terminów wypłaty dodatków do wynagrodzenia nie należy do kompetencji rady gminy, albowiem zgodnie z § 118 w związku z art. 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 roku w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 283) w aktach prawa miejscowego nie powtarza się przepisów ustawy upoważniającej oraz przepisów innych aktów normatywnych. Sąd podziela stanowisko, że zaskarżona uchwała obarczona jest brakiem pełnego uregulowania kwestii dodatku za warunki pracy. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela wynagrodzenie nauczycieli, z zastrzeżeniem art. 32, obejmuje także dodatki za wysługę lat, motywacyjny, funkcyjny, w tym z tytułu sprawowania funkcji wychowawcy klasy, oraz za warunki pracy. Nauczycielom pracującym w trudnych lub uciążliwych warunkach przysługuje z tego tytułu dodatek za warunki pracy (art. 34 ust. 1 Karty Nauczyciela). Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określa, w drodze rozporządzenia, wykaz trudnych i uciążliwych warunków pracy, stanowiących podstawę do przyznania z tego tytułu dodatku, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę w szczególności stopień trudności zajęć realizowanych w warunkach trudnych i uciążliwych (art. 34 ust. 2 Karty Nauczyciela). W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 755 z późn. zm.) określone zostały odrębnie sytuacje uznawane za pracę w trudnych warunkach (§ 8 pkt 1-19 rozporządzenia) oraz sytuacje uznawane za pracę wykonywaną w warunkach uciążliwych (§ 9 pkt 1-4 rozporządzenia). Skarżący trafnie przyjął, że "dodatek za warunki pracy" w świetle treści przepisów powszechnie obowiązujących, ustawy - Karta Nauczyciela oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia, prawo do dodatku do wynagrodzenia za warunki pracy obejmuje zarówno dodatek za pracę w trudnych warunkach, jak i dodatek za wykonywanie pracy w warunkach uciążliwych. Wysokość wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela uzależniona jest od stopnia awansu zawodowego, posiadanych kwalifikacji oraz wymiaru zajęć obowiązkowych, a wysokość dodatków od okresu zatrudnienia, jakości świadczonej pracy i wykonywania dodatkowych zadań lub zajęć, powierzonego stanowiska lub sprawowanej funkcji oraz trudnych lub uciążliwych warunków pracy (wyrok NSA z 5.03.2014 r., I OSK 2908/13, LEX nr 2004260). W konsekwencji za istotne naruszenie prawa należy rozpoznawać sytuację, gdy prawodawca lokalny pomija w regulaminie sytuacje kreujące uprawnienie do dodatkowego wynagrodzenia za wykonywanie pracy w warunkach uciążliwych, czy też zawęża względem prawa powszechnie obowiązującego katalog sytuacji, które zostały uznane za wykonywanie pracy w trudnych warunkach. Wojewoda trafnie zarzuca, że organ uchwałodawczy skarżonej Gminy nie określił wysokości dodatku motywacyjnego dla nauczycieli. W treści z § 4 i § 5 Regulaminu określone zostały jedynie "ogólne kryteria przyznawania dodatku motywacyjnego" oraz sposób ustalania "wysokość miesięcznych środków finansowych na dodatki motywacyjne w szkołach/przedszkolach". W tym stanie rzeczy podzielić należało stanowisko, że zaskarżona uchwała w sposób istotny narusza prawo, bo postanowienia uchwały są sprzeczne z nakazem wyrażonym w treści art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela. Analiza treści zaskarżonej uchwały potwierdza zarzuty, że postanowienia zaskarżonej uchwały nie realizują nakazu określonego w art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela. Zgodnie z treścią powołanego przepisu w regulaminie należało ustalić "kryteria i tryb przyznawania nagród dla nauczycieli za ich osiągnięcia w zakresie pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej, w tym realizacji zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę, oraz realizacji innych zadań statutowych szkoły, ze środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając w szczególności sposób podziału środków na nagrody organów prowadzących szkoły i dyrektorów szkół, tryb zgłaszania kandydatów do nagród oraz zasadę, że nagroda może być przyznana nauczycielowi po przepracowaniu w szkole co najmniej roku". W § 9 załącznika do zaskarżonej uchwały (Rozdział 7. Nagrody ze specjalnego funduszu nagród) określono kryteria przyznawania nagród Wójta (§ 9 ust. 4-5 Regulaminu) oraz kryteria przyznawania nagród dyrektora szkoły (§ 9 ust. 4 Regulaminu). Ustalony również został tryb przyznawania nagród Wójta (§ 9 ust. 6-13 Regulaminu). Jedynym zaś postanowieniem dotyczącym trybu przyznawania nagrody dyrektora szkoły jest § 9 ust. 12 w związku z § 9 ust. 1 Regulaminu, gdzie wskazano, że wnioski o nagrody z okazji Dnia Edukacji Narodowej (tj. nagrody Wójta oraz nagrody dyrektora) należy składać w terminie nie późniejszym niż 3 tygodnie poprzedzające dzień przyznawania nagród. Kompetencje rady gminy odnośnie dodatków, o jakich mowa w art. 30 ust. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela, ograniczają się do kwestii w nim uregulowanych, to jest określenia wysokości stawek tych dodatków i szczegółowych warunków ich przyznawania. Innych kompetencji rady gminy w tym zakresie nie można domniemywać (wyrok WSA we Wrocławiu z 21.08.2008 r., IV SA/Wr 294/08, LEX nr 518041). W § 12 Regulaminu (Rozdział 10. Postanowienia końcowe i przejściowe) zawarto postanowienie, że "W razie zastępowania nieobecnych nauczycieli przez nauczycieli zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin - za faktycznie zrealizowane godziny zastępstw przysługuje wynagrodzenie według zasad ustalonych dla godzin ponadwymiarowych". Zgodnie zaś z treścią § 7 ust. 4 Regulaminu (Rozdział 5. Dodatek za warunki pracy) "Dodatek za warunki pracy przysługuje za faktycznie przepracowane w takich warunkach godziny zajęć, proporcjonalnie do liczby godzin zrealizowanych w takich warunkach w stosunku do liczby godzin obowiązkowego, tygodniowego wymiaru godzin". Skarżący trafnie wskazał, że kwestie okresów, za które przysługuje wynagrodzenie, regulują przepisy Kodeku pracy, w szczególności przepisy art. 81 (okres gotowości do pracy), art. 136 (pogotowia do pracy), art. 139 (system przerywanego czasu pracy). W konsekwencji odwołując się do poglądów wyrażonych w orzecznictwie sądów administracyjnych Wojewoda zasadnie zarzucił, że nieusprawiedliwiony byłby generalny wniosek, że do celów ustalenia wysokości dodatku za warunki pracy, godziny ponadwymiarowe czy godziny doraźnych zastępstw brany jest pod uwagę czas wyłącznie efektywnego (faktycznego) jej świadczenia przez nauczyciela (wyrok WSA we Wrocławiu z 21.08.2008 r., IV SA/Wr 294/08, LEX nr 518041). Zasadny okazał się również zarzut sprzeczności z prawem § 4 uchwały, zgodnie z którym "Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego, z mocą obowiązującą od 1 maja 2025 roku". W ocenie Sądu regulacja prawna normująca kwestię wejścia w życie uchwały nie może być sformułowana w sposób dwuznaczny, rodzący wątpliwości co do rzeczywistej daty wejścia w życie aktu prawnego. W orzecznictwie wielokrotnie wyrażano pogląd, że niejednoznaczna regulacja kwestii wejścia uchwały w życie jest nie do pogodzenia z zasadami demokratycznego państwa prawa (np. wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2022 r., I SA/Wr 125/22 i 20 kwietnia 2021 r., II SA/Wr 515/20; wyroki WSA w Łodzi z 4 listopada 2020 r., II SA/Łd 125/20 i 6 października 2022 r., II SA/Łd 478/22, WSA w Warszawie z 5 listopada 2020 r., VIII SA/Wa 382/20, WSA we Wrocławiu z 27 kwietnia 2023 r., II SA/Wr 108/23; dostępne w CBOSA na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Kwestionowana uchwała obciążona jest wyżej opisaną wadą. Z regulacji zawartej w § 4 uchwały nie sposób bowiem wyprowadzić jednoznacznego wniosku co do daty wejścia w życie uchwały. Z jednej strony wskazuje ona, że wchodzi w życie "po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia"; z drugiej zaś wskazano datę 1 maja 2025 roku. W takich uwarunkowaniach należało zgodzić się z argumentacją skargi i przyjąć stanowisko o istotnym naruszeniu art. 2, art. 88 Konstytucji RP w związku z § 45 pkt 1-7 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 roku w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", który na mocy § 143 powołanego rozporządzenia znajduje odpowiednie zastosowanie także w przypadku aktów prawa miejscowego. Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił zgodne stanowisko stron postępowania, że zaskarżona uchwała obarczona jest istotnymi wadami i brakami, które uzasadniały stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości. Do dnia wydania wyroku Gmina Łubowo nie przedłożyła zapowiadanej uchwały uchylającej zaskarżoną uchwałę. Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że zmiana lub uchylenie uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej dokonana po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego nie czyni zbędnym wydania przez sąd administracyjny wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego jej uchylenie lub zmianę (postanowienie NSA z 9.07.2014 r., II FSK 1681/14, LEX nr 1494971; postanowienie NSA z 12.12.2013 r., II OSK 2964/13, LEX nr 1406712). Z powyższych względów, na podstawie art. 147 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, orzeczono jak w sentencji wyroku.