III SA/Po 131/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za rok 2010 postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Spółdzielnia A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...], w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za rok 2010. W petitum skargi strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). W piśmie procesowym z dnia [...] skarżąca, odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia [...], wskazała, że prawdopodobieństwo zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika z faktu, że 2015 r. strata Spółdzielni A wyniosła ok. [...] zł, stąd ewentualne wyegzekwowanie ustalonej przez organ kwoty podatku w trakcie trwania niniejszego postępowania pozbawi ją dużej części jej środków. Uniemożliwi to spłacanie zobowiązań skarżącej, które są wymagalne; wierzyciele będą mogli występować na drogę sądową, a następnie wnieść o wszczęcie egzekucji, co dodatkowo obciąży Spółdzielnię. Niezależnie od tego obecnie wszczęte postępowania podatkowe dotyczą terenów pokopalnianych będących hałdami bądź zwałkami, których nie można użytkować rolniczo. Na sytuację finansową Spółdzielni ma wpływ również okoliczność, że jak dotąd nie otrzymała ona w bieżącym roku dotacji z Unii Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ochrony tymczasowej ma charakter wyjątkowy. Wiąże się ona z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa zaistnienia jednej ze wskazanych przesłanek. W przypadku "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., chodzi o takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2014 r., II FSK 138/14, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W ocenie Sądu, w niniejszym przypadku skarżąca uprawdopodobniła, że jej trudna sytuacja finansowa uzasadnia obawę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie grożąca skarżącej egzekucja kwoty orzeczonej decyzją podatkową będzie stanowiła dla niej znaczną dolegliwość, która może skutkować utratą przez nią dochodów z działalności rolniczej, a w konsekwencji uniemożliwi jej spłacanie wszelkich zobowiązań. Niebezpieczeństwo to należy uznać za równoznaczne z obawą spowodowania u strony trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. W konsekwencji wniosek skarżącej należało uznać za uzasadniony. Z wyżej wymienionych względów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.