III SA/Po 1317/12

Dnia 16 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... r., nr ... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 rok postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Postanowieniem z dnia 26 września 2013 r. WSA w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż wniosek strony skarżącej w tym zakresie nie został uzasadniony. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 roku , sygn. akt II FZ 1452/13 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie Spółki. Pismem z dnia 29 listopada 2013 r. strona wniosła o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji na skutek zmiany okoliczności. W kolejnym piśmie z dnia 24 lutego 2014 r. strona uzasadniła wniosek podając, że skarżona decyzja była podstawą dokonania wpisu hipoteki przymusowej w wysokości ... zł na nieruchomości będącej własnością Spółki. W ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego Sąd Rejonowy w Z przeprowadził licytację przedmiotowej nieruchomości, a z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokojeniu w pierwszej kolejności podlegają należności zabezpieczone hipotecznie, ciążące na nieruchomości z tytułu przedmiotowej decyzji. Ponadto przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym dla W – Ś toczą się dwa inne postępowania egzekucyjne wszczęte na podstawie tytułów egzekucyjnych, wystawionych w oparciu o przedmiotową decyzję. Z powodu braku środków na zajętych rachunkach bankowych Spółki kolejnym sposobem egzekucji będzie egzekucja innych nieruchomości będących własnością Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm), dalej p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Natomiast zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Z uwagi na fakt, iż wniosek strony z dnia 29 listopada 2013 r. jest w sprawie drugim wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, natomiast pierwszy został załatwiony przez Sąd odmownie prawomocnym postanowieniem z dnia 26 września 2013 r., powtórny wniosek potraktowany został na zasadzie wynikającej z art. 61 § 4 p.p.s.a. jako wniosek o zmianę tego postanowienia Sądu. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji pozwala na uniknięcie wywołania po stronie podatnika niekorzystnych skutków decyzji w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Wyżej powołane uregulowanie uzależnia zastosowanie wobec zaskarżonego rozstrzygnięcia reżimu suspensywności od zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia ustawowo określonych skutków. W przedmiotowej sprawie Sąd dostrzegł okoliczności pozwalające na zmianę stanowiska Sądu w przedmiotowej kwestii. Postępowanie w sprawie zmiany postanowienia wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wszczęte zostało na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest bardzo wysokie zobowiązanie pieniężne w kwocie ... zł. Na podstawie decyzji wystawiono tytuły egzekucyjne, a przedmiotem prowadzonych na ich podstawie postępowań egzekucyjnych są nieruchomości należące do Spółki, na których ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne na rzecz organu podatkowego. Jedna z nieruchomości została już sprzedana w drodze licytacji. Zdaniem Sądu wyegzekwowanie decyzji poprzez sprzedaż dalszych nieruchomości Spółki może wywołać trudne do odwrócenia skutki. Powyższe obligowało Sąd do stwierdzenia zmiany okoliczności ocenianych z punktu widzenia przesłanki określonej w art. 61 § 4 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – jako uzasadniony – podlegał uwzględnieniu. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3, 4 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.