III SA/Po 1318/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Spółka z o. o. w L – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego - wniosła skargę na decyzję SKO w P z dnia ... r. w przedmiocie określania zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie ... zł. W treści skargi strona skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając , za przepisem art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi " z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Innymi słowy, decyzja strony skarżącej o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie jej ochrony tymczasowej pociąga za sobą obowiązek uzasadnienia przez nią wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia tej ochrony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do skarżącego. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że skarżący nie przedstawił żadnych motywów mających świadczyć o zaistnieniu po jego stronie jakichkolwiek okoliczności wypełniających jedną z przesłanek z art. 61 §3 p.p.s.a., ani nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów na poparcie takich okoliczności. Jednocześnie na Sądzie nie spoczywał obowiązek wyręczania skarżącego w tej kwestii. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że strona nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby konieczność rozważenia przez Sąd udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Powyższe uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny jego sytuacji w ramach rozpoznania niniejszego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.