III SA/Po 1320/13

Dnia 27 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi MK na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia przybicia podczas licytacji nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga MK, reprezentowanego przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...], w przedmiocie udzielenia przybicia podczas licytacji nieruchomości. W petitum skargi pełnomocnik strony zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazano, że nieruchomość, co do której udzielono przybicia jest miejscem zamieszkania skarżącego oraz jego rodziny, w tym chorującego małoletniego syna. Ponadto nieruchomość ta stanowi miejsce prowadzenia działalności gospodarczej skarżącego, która to stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny. Strona będzie zmuszona zwolnić zatrudniane obecnie dwie osoby. Według skarżącego, brak wstrzymania wykonania postanowienia spowoduje również znaczne szkody oraz trudne do odwrócenia skutki w sferze bytowej skarżącego oraz zdrowia jego małoletniego syna. Strona nie posiada żadnych nieruchomości mieszkaniowych, poza obecnie zajmowaną przy ul. Zagrodniczej 1, które mogą zaspokoić podstawowe potrzeby mieszkaniowe skarżącego i jego rodziny, w tym leczonego psychiatrycznie syna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy tym chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. m.in. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 328/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczność wystąpienia takich przesłanek sąd bada zasadniczo w oparciu o przedstawione we wniosku okoliczności, uprawdopodabniające zaistnienie tych przesłanek. Oznacza to, iż na stronie skarżącej spoczywa wskazanie we wniosku okoliczności uwiarygodniających niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. m.in. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zasadnym jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania u skarżącego trudnych do odwrócenia skutków. Należy mieć na względzie podniesioną przez skarżącego okoliczność, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje pozbawienie skarżącego i jego rodziny podstawy bytowej w postaci jedynego lokali mieszkalnego, równocześnie zaś konieczność likwidacji prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej. Równie istotną okolicznością wpływającą na ocenę zaistnienia w niniejszym przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest fakt, że skarżący ma na utrzymaniu leczonego psychiatrycznie małoletniego syna. Wykonanie zaskarżonego postanowienia poprzez przyznanie własności nieruchomości nabywcom, którym organ egzekucyjny udzielił przybicia, niewątpliwie spowodowałoby po stronie skarżącego znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia NSA: z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07; z I GSK 409/13 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze wniosek o ochronę tymczasową zasługiwał na uwzględnienie, stąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.