III SA/Po 134/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2025 r. (znak: [...]) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 listopada 2025 r. S. W. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2025 r. (znak: [...]) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Następnie, pismem z dnia 16 grudnia 2025 r. tutejszy Sąd wezwał skarżącego do podania swojego numeru PESEL, złożenia 6 odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyła zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 18 grudnia 2025 r. (k. 21 akt sądowych). Następnie skarżący – w odpowiedzi na wezwania – w piśmie z dnia 19 grudnia 2025 r. (data wpływu do WSA w Poznaniu: 22 grudnia 2025 r.) oświadczył, że nie uiści opłaty. Skarżący nie wskazał także swojego numeru PESEL, ani nie złożył 6 odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Po pierwsze wskazać trzeba, że zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. pismo strony, które jest pierwszym pismem w sprawie (a takim jest skarga) powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W myśl uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. (sygn. II GPS 3/22) niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Po drugie, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w odniesieniu do skargi, nakazuje sądowi odrzucić skargę, której braki formalne nie zostały w wyznaczonym terminie uzupełnione. Po trzecie, w myśl art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że skarżący – pomimo wezwania – nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci niewskazania swojego numeru PESEL oraz nienadesłania odpisów skargi. Skarżący nie uiścił także wpisu sądowego od skargi. Przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia powyższych braków została doręczona skarżącemu w dniu 18 grudnia 2025 r., a zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął wraz z dniem 29 grudnia 2025 r. (25 grudnia 2025 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). Bez znaczenia dla sprawy pozostaje, że skarżący oświadczył, że nie uiści opłaty. Przedmiotowe wezwania do usunięcia braków formalnych skargi zawierały bowiem prawidłowe pouczenia o konsekwencjach nieusunięcia braków formalnych skargi. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia