III SA/Po 136/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi T. O. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 17 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę w całości. Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: WWINB) postanowieniem z 17 października 2025 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej jako: PINB) z 14 sierpnia 2025 r. nr [...] o oddaleniu zarzutów T. O. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej w postępowaniu egzekucyjnym, wszczętym tytułem wykonawczym z 02 lipca 2025 r. stosowanym w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym nr [...] Postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Prawomocną decyzją z 10 marca 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał T. O. dokonanie rozbiórki budynku biurowego z częścią komunikacyjną dobudowanego do budynku istniejącego (tzw. usługowego) od strony elewacji południowej wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na nieruchomości położonej w K. na działce ewid. nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 28 kwietnia 2021 r. utrzymał zaskarżoną decyzję PINB w [...] w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 24 września 2021 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 536/21 oddalił w całości skargę T. O. na powyższą decyzję organu odwoławczego. W związku ze skargą kasacyjną T. O. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 02 października 2024 r. oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Poznaniu w całości. Upomnieniem z 12 marca 2025 r. PINB wezwał zobowiązanego do wykonania w terminie 7 dni obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego - budynku biurowego z częścią komunikacyjną dobudowanego do budynku istniejącego (tzw. usługowego) od strony elewacji południowej zlokalizowanego w K. na działce ewid. nr [...] z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Zobowiązany został także poinformowany o obowiązku powiadomienia o wykonaniu obowiązku. Pismem z 07 kwietnia 2025 r. zobowiązany zadeklarował wykonanie w terminie 120 dni obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia 10 marca 2021 r. W związku z brakiem wykonania decyzji, w dniu 2 lipca 2025 r. PINB wystawił tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym nr [...] Tytuł wykonawczy został doręczony zobowiązanemu w dniu 17 lipca 2025 r. W piśmie z 24 lipca 2025 r. skarżący zgłosił zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym ze względu na niewykonalność nałożonego na niego obowiązku i jednocześnie zażądał zawieszenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na problemy związane ze znalezieniem w oczekiwanym terminie specjalistycznej firmy, która podejmie się rozbiórki konstrukcji z elementami szklanymi, jak również ze względów ekonomicznych związanych z wysokimi kosztami rozbiórki przedmiotowego budynku. Wniósł o uwzględnienie żądania i zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu ustania wyżej wymienionych problemów. Postanowieniem z 14 sierpnia 2025 r., PINB w [...] na podstawie art. 34 § 1, § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132) oddalił zarzuty skarżącego w sprawie egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że zarzuty zostały wniesione w ustawowym terminie. Z treści zarzutów nie wynika jednoznacznie na jakiej podstawie prawnej z art. 33 u.p.e.a. zarzuty te się opierają. Zarzut T. O. dotyczący niewykonalności nałożonego obowiązku tj. rozbiórki budynku biurowego z częścią komunikacyjną dobudowanego do budynku istniejącego (tzw. usługowego) z uwagi na problemy związane ze znalezieniem w oczekiwanym terminie specjalistycznej firmy, która podejmie się rozbiórki konstrukcji z elementami szklanymi, jak również ze względów ekonomicznych związanych z wysokimi kosztami rozbiórki przedmiotowego budynku, organ ocenił jako bezzasadny (art. 33 § 2 pkt 6c u.p.e.a.). Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego organ I instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 56 § 1 pkt 5 i § 3 w zw. z art. 35 § 1 u.p.e.a. wniesienie przez zobowiązanego zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, powoduje zawieszenie postępowania egzekucyjnego w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie tego zarzutu. Organ I instancji postanowieniem z 14 sierpnia 2025 r. zawiesił w urzędu postępowanie egzekucyjne w całości w sprawie rozbiórki powyżej opisanego budynku biurowego. PINB dalej wskazął, że w niniejszej sprawie bezsporny jest fakt, że obowiązek nałożony decyzją PINB w [...] z dnia 10 marca 2021 r., nr [...] nie został wykonany. Dopóki wskazana decyzja znajduje się w obrocie prawnym, do tego czasu obowiązek z niej wynikający jest wymagalny i musi być egzekwowany. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie PINB z 14 sierpnia 2025 r., skarżący podniósł, że organ winien przeprowadzić dowód z oględzin na okoliczność tego, czy aktualnie wykonalny jest obowiązek o charakterze niepieniężnym. Żalący się podnosił, że przedmiotowy budynek biurowy został zespolony w taki sposób, że ewentualna rozbiórka uniemożliwi użytkowanie legalnie istniejącego budynku usługowego. Organ winien ustalić, jakie roboty budowlane winny zostać wykonane przed rozpoczęciem rozbiórki, aby budynek usługowy nie został naruszony. W jego ocenie nie jest możliwe dokonanie rozbiórki bez naruszenia konstrukcji legalnie istniejącego budynku usługowego. Ponadto dokonanie rozbiórki spowoduje, że legalnie wzniesiony budynek usługowy przestanie być w istocie budynkiem, stanie się budynkiem "otwartym" od strony południowej, tj. od strony budynku biurowego. W jego ocenie postępowanie egzekucyjne winno być umorzone z uwagi na niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. W dniu 10 września 2025 r. PINB przeprowadził na nieruchomości kontrolę przedmiotu rozbiórki celem sprawdzenia wykonania nałożonego obowiązku i stwierdził, że zobowiązany nie przystąpił do rozbiórki budynku biurowego. Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 17 października 2025 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W ocenie organu wojewódzkiego zarzut wskazany przez zobowiązanego i odnoszący się do niewykonalności obowiązku okazał się bezzasadny, bowiem trudności techniczne czy też ekonomiczne nie mogą być podstawą niewykonalności nałożonego obowiązku. Analizując przedmiotową sprawę WWINB stwierdził, że wystawiony tytuł wykonawczy został prawidłowo sformułowany, tzn. zawiera elementy konieczne wskazane w art. 27 u.p.e.a. Odnosząc się do treści wniesionego zażalenia, WWINB wskazał na treść art. 29 § 1 u.p.e.a., w którym ustawodawca wskazał, iż organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Oznacza, to że nie jest rolą organu egzekucyjnego jakim jest PINB wskazanie jakie roboty budowlane miałyby być wykonane, tak by nie naruszyć budynku usługowego w trakcie wykonania rzeczonego nakazu rozbiórki. Organ egzekucyjny bada jedynie dopuszczalność egzekucji administracyjnej tj. czy obowiązek istnieje i czy został wykonany. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie WWINB z 17 października 2025 r. wniósł T. O. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonego własnego postanowienia znak: [...] z dnia 17.10.2025 r. i wydanie nowego orzeczenia, tj. uwzględnienie skargi przez WWINB w [...] w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ppsa), 2. uchylenie postanowienia WWINB w [...] znak: [...] z dnia 17.10.2025 r. i postanowienia poprzedzającego PINB w [...] znak: [...] z dnia 14.08.2025 r. przez WSA w Poznaniu, w przypadku nieuwzględnienia skargi przez WWINB w [...] w trybie autokontroli (art. 135 ppsa), 3. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że zgodnie z art. 29 § 1 upea organ egzekucyjny zobowiązany jest do zbadania z urzędu dopuszczalności egzekucji administracyjnej. Skarżący nie kwestionował obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego, ale wskazywał na niewykonalność techniczną nakazanego obowiązku bez szkody dla legalnie istniejącego budynku usługowego. Skarżący wyraźnie podkreślił, że czym innym jest sam nakaz rozbiórki, a czym innym możliwość wykonania takiego nakazu. Przed rozpoczęciem egzekucji administracyjnej organ powinien przeprowadzić dowód z oględzin na okoliczność tego, czy aktualnie wykonalny jest obowiązek o charakterze niepieniężnym. Takiego dowodu organ nie przeprowadził, a zatem nie został ustalony stan faktyczny na dzień rozpoczęcia egzekucji administracyjnej. WWINB wskazał, iż PINB w [...] przeprowadził kontrolę dopiero w dniu 10 września 2025 r. tj. po wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Przedmiotowy budynek biurowy nie tylko został dobudowany do legalnie istniejącego budynku usługowego, ale został z nim zespolony w taki sposób, że ewentualna rozbiórka uniemożliwi użytkowanie legalnie istniejącego budynku usługowego. Organy obu instancji nie wyjaśniły jak dokonać rozbiórki budynku biurowego bez naruszenia obiektu z postępowania wyłączonego, czy w ogóle jest możliwa taka rozbiórka bez uszkodzenia, czy też rozebrania elementów nakazem rozbiórki nie objętych. Organy winny ustalić, jakie roboty budowlane powinny zostać wykonane przed rozpoczęciem rozbiórki, aby budynek usługowy nie został "naruszony" i żeby mógł on dalej funkcjonować, gdyż w ocenie skarżącego nie jest możliwe dokonanie rozbiórki bez naruszenia konstrukcji legalnie istniejącego budynku usługowego. W ocenie skarżącego postępowanie egzekucyjne winno zostać umorzone z uwagi na niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. Umorzenie postępowania egzekucyjnego określone w art. 59 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest konsekwencją stwierdzenia, że postępowanie to nie może być prowadzone i że przyczyny niedopuszczalności egzekucji mają charakter trwały, a nie charakter przejściowy. Niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym oznacza zawsze, że istnieją niezależne od zobowiązanego oraz trwałe przyczyny braku możliwości wykonania obowiązku. Taka też sytuacja występuje w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). W kontrolowanym postępowaniu organ I instancji wydał postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym zaś WWINB utrzymał ww. postanowienie w mocy. Sąd doszedł do przekonania, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny, który Sąd rozpoznający niniejszą sprawę przyjmuje jako podstawę dla swoich rozważań prawnych. Przepis art. 33 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132, dalej "u.p.e.a.") stanowi, iż zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zgodnie z § 2 tego przepisu podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Stanowiąca podstawę prowadzonego postępowania egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie decyzja PINB w [...] z 10 marca 2021 r. o rozbiórce ma charakter ostateczny oraz prawomocny w rozumieniu art. 16 § 1 i § 3 k.p.a. Z tego względu obowiązek nałożony tą decyzją podlegał wykonaniu. W sytuacji, gdy skarżący jako osoba zobowiązana, nie wykonał dobrowolnie tego obowiązku zachodziła podstawa do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, mającego na celu doprowadzenie do przymusowego wykonania obowiązku. Okoliczność braku wykonania obowiązku nie budziła wątpliwości skoro sam zobowiązany w odpowiedzi na upomnienie pismem z dnia 07 kwietnia 2025 r. zadeklarował wywiązanie się z obowiązku wynikającego z decyzji PINB z 10 marca 2021 r. w terminie 120 dni, co uzasadniał koniecznością zorganizowania zaplecza zastępczego (k. 9 akt adm. I inst.). Nie poinformował także organu o wykonaniu obowiązku rozbiórki, do czego był zobowiązany treścią upomnienia. W tych okolicznościach postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte prawidłowo. Organ egzekucyjny (PINB w [...]) doręczył skarżącemu upomnienie, a po bezskutecznym upływie wyznaczonego 7-dniowego terminu prawidłowo wystawił i doręczył tytuł wykonawczy. Pismo skarżącego z 24 lipca 2025 r. zgodnie z jego treścią zostało prawidłowo zakwalifikowane jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 34 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej. Zgodnie z § 2 przywołanego przepisu, wierzyciel wydaje postanowienie, w którym: 1. oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej; 2. uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej: a) w całości b) w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut; 3. stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli: a) zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym, b) zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie, dotyczącej egzekucji nałożonej zaskarżonym postanowieniem, wierzycielem jest organ, który wydał decyzję w I instancji, czyli PINB w [...] (art. 1a pkt 13 w zw. z art. 5 § 1 pkt 2 u.p.e.a.). Jednocześnie jest to również organ egzekucyjny (art. 20 § 1 pkt 4 u.p.e.a.). Podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej mogą być wyłącznie przyczyny enumeratywnie wymienione w powyżej przytoczonym art. 33 § 2 u.p.e.a. Z uwagi na zamknięty katalog podstaw, tylko zarzuty znajdujące oparcie w jednej z wymienionych w tym przepisie przyczyn podlegają rozpatrzeniu w trybie określonym w art. 34 u.p.e.a. Wskazanie innych przyczyn nie uprawnia ani organu egzekucyjnego, ani sądu administracyjnego do ich rozpatrzenia (por. wyrok NSA z 23 stycznia 2025 r., III FSK 987/23, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA"). Granice sprawy rozpoznawanej przez właściwy organ wyznaczają wskazane przez skarżącego zarzuty, o których mowa w art. 33 u.p.e.a. Zarzut w obecnym stanie prawnym jest środkiem prawnym o jednolitym charakterze. Zobowiązany, wnosząc zarzut, kwestionuje możliwość prowadzenia egzekucji, podważając prawidłowość tytułu wykonawczego. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, przypomnieć należy, że egzekucja administracyjna prowadzona wobec skarżącego, obejmuje obowiązek rozbiórki budynku biurowego z częścią komunikacyjną dobudowanego do budynku istniejącego (tzw. usługowego) od strony elewacji południowej wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, na nieruchomości położonej w K. na działce o nr ewid. [...]. Skarżący w piśmie z 24 lipca 2025 r., w ramach złożonych zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym, podniósł niewykonalność nałożonego na niego obowiązku z uwagi na problemy związane ze znalezieniem w oczekiwanym terminie specjalistycznej firmy, która podejmie się rozbiórki konstrukcji z elementami szklanymi, jak również ze względów ekonomicznych związanych z wysokimi kosztami rozbiórki przedmiotowego budynku. W skardze doprecyzował, że przedmiotowy budynek został zespolony z legalnie wzniesionym budynkiem usługowym w taki sposób, że ewentualna rozbiórka uniemożliwi użytkowanie legalnie istniejącego budynku usługowego, a organy obu instancji nie wyjaśniły jak dokonać rozbiórki budynku biurowego bez naruszenia obiektu wyłączonego z postępowania. Argumentacji skarżącego w istocie nie można zakwalifikować jako zarzutów wobec prowadzenia egzekucji administracyjnej, pozostaje ona bowiem poza zakresem podstaw prawnych zarzutów wymienionych w zamkniętym katalogu zawartym w art. 33 § 2 u.p.e.a. Innymi słowy – argumenty skarżącego nie nawiązują w żaden sposób do enumeratywnie wymienionych podstaw prawnych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powoływanie się na okoliczności uniemożliwiające wykonanie obowiązku egzekucyjnego odnoszące się do niemożności rozbiórki przedmiotowego budynku biurowego bez naruszenia legalnie wzniesionego budynku usługowego, czy koszty rozbiórki konstrukcji ze szklanymi elementami (tzn. ewentualne zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego) mogą stanowić podstawę skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego (art. 54 § 1 pkt 2 u.p.e.a.). W tym przedmiocie wydawane jest odrębne postanowienie, na które służy zażalenie, a następnie ewentualna skarga do sądu administracyjnego. Jest to jednak całkowicie inny przedmiot postępowania, w ewentualnej odrębnej sprawie sądowoadministracyjnej. Tak samo w obowiązującym brzmieniu u.p.e.a. niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym stanowi podstawę umorzenia postępowania egzekucyjnego wskazaną w art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Postępowanie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego podlega odrębnej procedurze przewidzianej u.p.e.a., gdzie organ wydaje postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego (gdy zachodzą ustawowe przesłanki), które podlega kontroli instancyjnej na skutek zażalenia. Argumenty odnoszące się do niewykonalności przedmiotowego obowiązku mogą być zatem podnoszone w tym odrębnym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, okoliczności podnoszone przez skarżącego w toku przedmiotowej sprawy nie mogły stanowić skutecznej podstawy zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Żadna z enumeratywnie wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. przyczyn mogących stanowić podstawę zarzutu nie została przez skarżącego podniesiona i wykazana. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, zarzuty skargi okazały się pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Sąd nie stwierdził również, aby przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia doszło do innych uchybień, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego postanowienia bądź stwierdzenia jego nieważności. Nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mają zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym na mocy art. 18 pkt 2 u.p.e.a. Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a., jak orzekł w wyroku. Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 P.p.s.a. przez trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.).