III SA/Po 137/14

Dnia 25 marca 2014 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego oraz adwokata w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 200,00 zł S. M. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania oraz przyznanie pomocy prawnej w prowadzeniu sprawy. Na wezwanie Sądu natomiast złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia radcy prawnego oraz adwokata. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trzema córkami. Jest ono utrzymywane z dochodów wnioskodawcy oraz jego żony z gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł oraz z zasiłku rodzinnego córek wnioskodawcy w wysokości [...] zł. Wnioskodawca nie posiada zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itd.). Posiada natomiast nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha (w tym użytki rolne o powierzchni [...] ha – przeliczeniowe [...] ha), a także dom o powierzchni [...] m² (o wartości [...] zł według polisy ubezpieczeniowej) oraz budynki gospodarskie – stodołę, oborę oraz dwa garaże (o wartości [...] zł według polisy ubezpieczeniowej). Dodatkowo wnioskodawca posiada ciągnik MTZ 80 – rok produkcji 1979, ciągnik MTZ 82 – rok produkcji 1987; ciągnik T-25 – rok produkcji 1987, samochód osobowy Volkswagen Passat 1,9 TDI – rok produkcji 1994; samochód osobowy Daewoo Tico – rok produkcji 1998. W celu wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy został on wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczas złożonych informacji poprzez: wyjaśnienie jaki jest przedmiot działalności rolniczej prowadzonej przez wnioskodawcę oraz udokumentowanie wysokości ponoszonych z tego tytułu rocznych kosztów i uzyskiwanych z tego tytułu rocznych przychodów; wyjaśnienie w jakiej wysokości wnioskodawca uzyskał dochody z tytułu dopłat do posiadanych nieruchomości rolnych oraz do prowadzonej produkcji rolnej za 2013 rok oraz przedłożenie zeznań podatkowych wnioskodawcy i jego żony za 2012 rok i 2013 rok. Przesyłka z powyższym zarządzeniem (wezwaniem do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy) została odebrana przez dorosłego domownika J. M. (żonę wnioskodawcy) dnia 28 lutego 2014 roku. Natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony o wskazane informacje w wyznaczonym terminie. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a. Przedłożony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pozwalał na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Z tego względu został on wezwany do uzupełnienia przedstawionych informacji dotyczących jego sytuacji. Wnioskodawca nie zareagował na wezwanie i nie przesłał objętych nim uzupełniających informacji. Z tego względu zastosowanie znalazł rygor nadany w opisanym wyżej wezwaniu wskazujący, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpoznać na podstawie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ sytuacja wnioskodawcy budziła wątpliwości przed wezwaniem do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a wnioskodawca nie podjął czynności mających na celu zmianę takiego stanu rzeczy, nie można w sposób jednoznaczny ustalić rzeczywistej sytuacji w jakiej znajduje się obecnie S. M. Taka sytuacja uniemożliwia jednocześnie ocenę zasadności przyznania wnioskodawcy prawa pomocy. Nie można bowiem jednoznacznie przyjąć, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można uznać za zasadny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 1 w związku art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.