III SA/Po 138/18

Dnia 2 marca 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić przyznania prawa pomocy H. B. wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zgromadzonych w sprawie wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, które jest utrzymywane ze świadczenia rentowego żony w wysokości [...] zł z tytułu. Wnioskodawca deklaruje, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni [...] m² (wartość [...] zł) oraz nieruchomości rolnej tj. łąki o powierzchni [...] ha (wartość [...] zł). Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych). Posiada natomiast oszczędności w wysokości [...] zł. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach swojego utrzymania w myśl art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 roku, poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.". Obowiązujące regulacje stanowią, że konieczne jest wykazanie przez wnioskodawcę ubiegającego się o pomoc ze strony państwa, iż zasługuje on na wsparcie ze strony państwa, gdyż nie jest w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. W tym względzie posiadanie oszczędności wyklucza przyznanie prawa pomocy, które nie może być przyznane, gdy nie zostały wcześniej wykorzystane zasoby zgromadzone przez wnioskodawcę. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca deklaruje, że posiada oszczędności w wysokości [...] zł. W rozpoznawanym przypadku należy zatem przyjąć, że na obecnym etapie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego wnioskodawca jest w stanie pokryć koszty związane z uiszczeniem wpisu sądowego od skargi z posiadanych oszczędności. W rezultacie niezasadny pozostaje jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż nie wykazał on, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 § 1 i § 1, art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.