III SA/Po 1412/21

Dnia 8 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2022 roku sprawy ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2011 roku, nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego [...],- zł ([...] złotych [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniach od 3 do 13 czerwca 2011 roku Prezydent Miasta P. przeprowadził kontrolę podstawowej stacji kontroli pojazdów o kodzie rozpoznawczym [...] przy ul. [...] w P. należącej do firmy [...]. W protokole pokontrolnym z dnia 13 czerwca 2011 roku nr [...] stwierdzono szereg nieprawidłowości w sposobie wykonywania i dokumentowania badań technicznych pojazdów polegających między innymi polegających na nieprawidłowym wyznaczeniu terminów następnego badania technicznego pojazdów sprowadzonych z zagranicy przed pierwszą rejestracją w kraju, przeprowadzaniu badań technicznych niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania oraz wydawaniu zaświadczeń albo dokonywaniu wpisów do dowodów rejestracyjnych badanych pojazdów niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W dniu 14 czerwca 2011 roku Prezydent Miasta P. wszczął postępowanie administracyjne, nr [...] w sprawie cofnięcia P. W. uprawnienia nr [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów. Pismem z dnia 21 czerwca 2011 roku P. W. złożył uwagi i wyjaśnienia do protokołu kontroli nr [...] z dnia 13 czerwca 2011 roku. Według niego w pozycjach rejestru badań nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] badania zostały przeprowadzone zgodnie z art. 81 § 6 i § 8 ustawy Prawo ruchu drogowym, a nieprawidłowe ustalenie terminu kolejnego badania technicznego było konsekwencją pomyłki lub też zamazaniem i niewyraźnym napisaniem daty na dowodzie, ewentualnie tzw. "czeskiego błędu" w przypadku badania nr [...]. P. W. również ustosunkował się do zarzutu przeprowadzenia sześciu okresowych badań technicznych pojazdów wyposażonych w instalację gazową. Decyzją z dnia 14 października 2011 roku, nr [...] Prezydent Miasta P., cofnął uprawnienie nr [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów diagnoście P. W.. W uzasadnieniu organ stwierdził dziesięć przypadków nieprawidłowego wyznaczenia terminów następnego badania technicznego pojazdów sprowadzonych z zagranicy, przed pierwszą rejestracją w kraju, niezgodnie z art. 81 ust. 6 i 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym według pozycji rejestru badań nr [...] z dnia 16 listopada 2010 roku, nr [...] z dnia 17 listopada 2010 roku, nr [...] z dnia 21 lutego 2011 roku, nr [...] z dnia 19 listopada 2010 roku, nr [...] z dnia 19.11.2010 roku, nr [...] z dnia 18 stycznia 2011 roku oraz [...] z dnia 29 marca 2011 roku, nr [...] z dnia 29 marca 2011 r., nr [...] z dnia 12 kwietnia 2011 roku, nr [...] z dnia 09 maja 2011 roku z uwagi na wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym. Organ sprawujący nadzór nie uczestniczył w przeprowadzaniu powyższych badań technicznych w związku z tym nie stwierdził czy wymienione badania zostały wykonane zgodnie z ich zakresem i sposobem wykonania. Organ stwierdził również sześć przypadków wykonania okresowych badań technicznych bez dowodów rejestracyjnych pojazdów lub odpowiadających dokumentów niezgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 155, poz. 1232 ze zm.). Odnośnie okresowych badań technicznych nr [...] oraz [...] oraz nr [...] odnotowano brak dowodu rejestracyjnego, odnoście badań technicznych nr [...], nr [...], nr [...] odnotowano zagubienie przez klienta zaświadczenia wydanego przez Policję o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego za brak aktualnego badania technicznego. W przypadku badania nr [...] z dnia 4 lutego 2011 roku oraz badania nr [...] z dnia 11 lutego 2011 roku wątpliwość organu administracji wzbudził fakt wykonania przez diagnostę dwóch okresowych badań technicznych w tym samym pojeździe osobowym marki [...] o nr rejestracyjnym [...] w odstępie 7 dni. W dniu 9 sierpnia 2011 roku organ administracji przeprowadził dowód z zeznania świadka B. K. (właściciela samochodu osobowego marki [...] o nr rejestracyjnym [...]), która oświadczyła, że nie zlecała wykonania okresowych badań technicznych na [...] o kodzie rozpoznawczym [...] w dniach [...] lutego 2011 roku oraz [...] lutego 2011 roku tylko jej syn, który posługiwał się pojazdem. W konsekwencji organ administracji uznał, że okresowe badanie techniczne nr [...] z dnia [...] lutego 2011 roku zostało przeprowadzone wyłącznie na podstawie stanu faktycznego pojazdu czyli niezgodnie z zakresem i sposobem wykonania, określonym w § 2 ust. 1 rozporządzenia. W ocenie organu całkowicie nieuzasadnione było wykonanie okresowego badania technicznego wynikającego z opisu zamieszczonego w uwagach zaświadczenia nr [...]. Na podstawie ustaleń protokołu kontroli popartych wypisami z badań technicznych nr [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...], P. W. postawiono także zarzut przeprowadzenia okresowych badań technicznych pojazdów wyposażonych w instalacje gazowe, bez posiadania uprawnienia do wykonania badań technicznych tak wyposażonych pojazdów. Organ prowadzący przeprowadził w dniach 13 lipca oraz 9 sierpnia 2011 roku dowód z zeznań świadków - jednego właściciela i dwóch współwłaścicieli samochodów osobowych wyposażonych w instalacje gazowe, które zostały poddane okresowym badaniom technicznym na [...] o kodzie rozpoznawczym. W ich wyniku ustalono, że żaden z wezwanych świadków nie zlecił osobiście wykonania okresowego badania technicznego, co uniemożliwiło potwierdzenie przeprowadzenia w rzeczywistości badania techniczne pojazdów według pozycji rejestru badań nr [...], nr [...] oraz nr [...]. Poza tym wątpliwość organu administracji wzbudziły podpisy uprawnionego diagnosty P. W. i diagnosty W. B.. W wyniku zeznań świadka W. B. ustalono, że podpis na dokumencie był podobny do jego podpisu, ale nie był on w stanie stwierdzić jednoznacznie jego autentycznosci. W dniu [...] września 2011 roku P. W. złożył pisemne wyjaśnienie, że nigdy nie przeprowadził badania technicznego pojazdu z instalacją gazową i mogło mieć miejsce zdarzenie polegające na tym, że przystawiał on pieczątkę diagnosty W. B. w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. W konsekwencji organ administracji nie był w stanie ustalić, czy diagnosta P. W. wykonał sześć okresowych badań technicznych pojazdów wyposażonych w instalację gazową pomimo, że w pozycjach rejestru badań nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] wpisano jego imię, nazwisko oraz nr uprawnienia. W konsekwencji organ uznał zarzut przeprowadzenia przez stronę sześciu okresowych badań technicznych pojazdów wyposażonych w instalacje gazowe jako nieudowodniony. Organ stwierdził również trzy przypadki wystawienia zaświadczeń z dodatkowych badań technicznych nr [...], nr [...] oraz nr [...], w których nie określono wyniku przeprowadzonych badań - zabrakło wyraźnego zaznaczenia, czy badany pojazd spełnia lub nie spełnia wymagań technicznych art. 66 ustawy. Według wyjaśnień strony brak wyraźnego zaznaczenia w badaniach technicznych był spowodowany przez błędną obsługę programu. Ponieważ w wydanych zaświadczeniach z dodatkowych badań technicznych diagnosta nie określił wyniku przeprowadzanych badań, organ administracji uznał to jako wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W rezultacie zdaniem organu w świetle art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym zaistniały przesłanki uprawniające do cofnięcia uprawnienia nr [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów - zarówno przeprowadzono badania techniczne niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania jak i wydano zaświadczenia albo dokonano wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Pismem z dnia 31 października 2011 roku P. W. wniósł odwołanie od powyższej decyzji kwestionując trafność rozstrzygnięć organu I instancji. Decyzją z dnia 16 czerwca 2021 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 14 października 2011 roku, nr [...] W uzasadnieniu organ potwierdził, że istnienie upoważnienia wicedyrektora Wydziału Komunikacji wystawione przez Prezydenta Miasta P. do wydawania decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnoście. Organ odwoławczy podzielił stanowisko dotyczące stwierdzonych dziesięciu przypadków nieprawidłowego wyznaczenia terminów następnego badania technicznego pojazdów sprowadzonych z zagranicy przed pierwszą ich rejestracją w kraju według pozycji rejestru badań nr [...] z dnia 16 listopada 2010 roku, nr [...] z dnia 17 listopada 2010 roku, nr [...] z dnia 21 lutego 2011 roku, nr [...] z dnia 19 listopada 2010 roku, nr [...] z dnia 19 listopada 2010 roku, nr [...] z dnia 18 stycznia 2011 roku oraz nr [...] z dnia 29 marca 2011 roku, nr [...] z dnia 29 marca 2011 roku, nr [...] z dnia 12 kwietnia 2011 roku, nr [...] z dnia 09 maja 2011 roku. Organ odwoławczy organ podzielił również stanowisko organu I instancji w kwestii sześciu przypadków wykonania okresowych badań technicznych bez dowodów rejestracyjnych pojazdów lub odpowiadających mu dokumentów dotyczących badań pod nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]. Organ odwoławczy potwierdził, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy organ I instancji nie mógł jednoznacznie potwierdzić zarzutu przeprowadzenia przez stronę sześciu okresowych badań technicznych pojazdów wyposażonych w instalacje gazowe jako udowodnione. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że trafnie stwierdzono trzy przypadki wystawienia zaświadczeń z dodatkowych badań technicznych wykonanych bez określenia wyniku przeprowadzonych badań ponieważ zabrakło wyraźnego zaznaczenia czy badany pojazd spełniał lub nie spełniał wymagań technicznych określonych w art. 66 Prawo o ruchu drogowym. W konsekwencji biorąc pod uwagę całość okoliczności sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w sprawie zostały spełnione przesłanki cofnięcia uprawnień diagnoście P. W.. Pismem z dnia 2 września 2021 roku pełnomocnik P. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr: [...] z dnia 16 czerwca 2021 roku utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia 14 października 2011 roku. Powyższej decyzji w całości zarzucono: 1. naruszenie art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że zachodzą przesłanki cofnięcia skarżącemu uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów; 2. naruszenie art. 81 ust. 6 i 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez jego błędne zastosowanie, ponieważ przepis ten nie zakazuje przeprowadzenia wcześniejszego badania, niż we wskazanym przez organ okresie; 3. naruszenie art. 7 w zw. Z art. 77 k.p.a poprzez wydanie decyzji przez organ odwoławczy bez odniesienia się do zarzutów stawianych w odwołaniu; 4. naruszenie art. 8 §1 w zw. z 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, czego następstwem było błędne przyjęcie, że niedopatrzenia skarżącego uzasadniają cofnięcie mu uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. W konsekwencji pełnomocnik wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr: [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...]; zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zdaniem strony skarżącej nieprawidłowe wyznaczenie terminu kolejnego badania technicznego nie wynikało z działalności skarżącego, a z wadliwego działania programu komputerowego, używanego przez diagnostów. Błędne terminy zostały wyznaczone przez program automatycznie w kilku przypadkach nie miało żadnego wpływu na bezpieczeństwo dopuszczonego do ruchu pojazdu. Przepis art. 81 ust 6 i 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie wskazuje sztywnych ram kiedy można przeprowadzić badanie techniczne pojazdu, a zatem jeżeli nie przekroczono maksymalnych odstępów to nie uchybiono żadnym okresom wyznaczonym ustawowo. Zdaniem skarżącego wykonywanie badań technicznych bez dowodu rejestracyjnego zostało wyjaśnione w odwołaniu z zaznaczeniem, że badania techniczne przeprowadzono z odpowiednią adnotację w prowadzonym rejestrze, co nie jest zabronione na zlecenie użytkownika. Błędem byłoby zatajenie badania bez dowodu rejestracyjnego, co nie służyło wyłącznie formalnemu przedłużeniu zdolności technicznej pojazdu, która służyła ustaleniu czy badany pojazd spełnia warunki dopuszczenia go do ruchu. Nie mogło być to więc podstawą do cofnięcia uprawnień diagnostycznych. W kwestii niewpisania wyniku przeprowadzonej kontroli w zaświadczeniu skarżący powtórzył, że było to wynikiem omyłki, a dopuszczenie pojazdu do ruchu wynikało z całości podjętych przez niego kroków i działań. Żadne z zarzucanych skarżącemu uchybień nie wpływały na dopuszczenie do ruchu wadliwego, nieprawidłowo działającego pojazdu. Ponadto reakcja organu była nieadekwatna i nadmiernie uciążliwa. Organ odwoławczy nie odniósł się też w pełni do zarzutów stawianych przez skarżącego w odwołaniu, a decyzja wydana przez SKO ogranicza się jedynie do przytoczenia argumentów organu rozpatrującego sprawę w I instancji. Organ odwoławczy wydając decyzję powinien ponownie rozpatrzyć sprawę, nie ograniczając się jedynie do powielenia decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, w sprawie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 84 ust. 3 z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2021 roku, poz. 450 t.j.), dalej jako u.p.r.d. Starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2 pkt 1, stwierdzono: 1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania; 2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Pierwszy z podniesionych w sprawie zarzutów dotyczy nieprawidłowego wyznaczenia terminu kolejnego badania technicznego pojazdu. Taki zarzut w istocie dotyczył grupy 10 przypadków przeprowadzonych badań, co do których organy administracji uznały, że P. W. pełniąc obowiązki diagnosty naruszył swoje obowiązki. W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 81 ust 6 u.p.r.d Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego osób, pojazdu marki "[...]", pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom technicznym. Zgodnie z art. 81 ust 8 u.p.r.d. Przepisy ust. 6 i 7 dotyczą również pojazdów, o których mowa w ust. 6 i 7, zarejestrowanych po raz pierwszy za granicą. W tym przypadku za dzień pierwszej rejestracji, o której mowa w ust. 6 i 7, przyjmuje się dzień pierwszej rejestracji za granicą. W odniesieniu do tej grupy nieprawidłowości stwierdzonych przez organy administracji należał dostrzec, że we wszystkich przywołanych przez organ przypadkach w aktach sprawy zabrakło dokumentów potwierdzających datę pierwszej rejestracji badanych pojazdów która miała miejsce za granicą. W konsekwencji nie można skontrolować, czy w sposób prawidłowy przyjęto daty od których należało obliczyć terminy do przeprowadzenia badań diagnostycznych z zachowaniem terminów ustawowych. W konsekwencji nie można stwierdzić, czy organy administracji dokonały w sposób prawidłowy subsumpcji przywołanych przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. W tym względzie należy również zaznaczyć, że organy przyjmując za początkowe daty rejestracji pojazdów za granicą nie dokonały w sposób przejrzysty samodzielnego obliczenia z którego wynikało by w sposób wyraźny kiedy według nich mijał określony termin przeprowadzenia kolejnego badania technicznego. Ponadto organy administracji podając informacje o dacie pierwszej rejestracji ograniczyły się do stwierdzenia, że termin badania technicznego pojazdu w poszczególnym przypadku został wyznaczony z naruszeniem art. 81 ust 6 oraz ust 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W ocenie sądu należy również dostrzec, że trafnie podniesiono w skardze, że organy administracji nie wyjaśniły z jakich powodów przyjęły, iż wyznaczenie skróconego terminu kolejnego badania w przypadku badania nr [...] z dnia 17 listopada 2010 roku, badania nr [...] z dnia 21 lutego 2011 roku, a także badania nr [...] z dnia 29 marca 2011 roku stanowiło naruszenie przepisów art. 81 ust 6 i 8 Prawo o ruchu drogowym. Szczególnie w sytuacji gdy we wszystkich tych przypadkach według dat pierwszej rejestracji pojazdów przywołanej przez organy administracji nie zostały przekroczone wyznaczone przez diagnostę ustawowe terminy badania pojazdów. Podkreślenia wymaga również, że organy administracji nie dokonały w tym względzie w uzasadnieniach wydanych decyzji należytego określenia dat jakie przyjęły za daty pierwszej rejestracji w odniesieniu do samochodów sprowadzonych z zagranicy. Jedna z zakwestionowanych przez skarżącego grup nieprawidłowości stwierdzonych przez organy administracji dotyczyła przeprowadzenia bez dowodów rejestracyjnych badań technicznych pojazdów odnotowanych w rejestrze pod numerami nr [...] z dnia 4 lutego 2011 roku, nr [...] z dnia 15 lutego 2011 roku, nr [...] z dnia 29 marca 2011 roku, nr [...] z dnia 14 marca 2011 roku, nr [...] z dnia 9 kwietnia 2011 roku, nr [...] z dnia 28 kwietnia 2011 roku. W tym względzie należało rozróżnić cztery przypadki zatrzymania dowodu rejestracyjnego przez Policję oraz dwa przypadki zagubienia dowodu rejestracyjnego przez właścicieli pojazdów, którzy zgłosili pojazdy do badań technicznych, co zostało odnotowane w rejestrze prowadzonym przez P. W. prowadzącego badania diagnostyczne. Zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. z 2009 roku, nr 155, poz. 1232 ) Zakres okresowego badania technicznego obejmuje: 1) identyfikację pojazdu, w tym: a) sprawdzenie cech identyfikacyjnych oraz ustalenie i porównanie zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie, b) sprawdzenie prawidłowości oznaczeń i stanu tablic rejestracyjnych pojazdu; 2) sprawdzenie dodatkowego wyposażenia pojazdu; 3) sprawdzenie i ocenę prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska, w tym sprawdzenie i ocenę: a) stanu technicznego ogumienia, b) prawidłowości działania, ustawienia i własności świetlnych świateł zewnętrznych, w tym prawidłowość działania urządzeń sygnalizacyjnych, c) stanu technicznego, skuteczności i równomierności działania hamulców, d) prawidłowości działania układu kierowniczego, stanu technicznego jego połączeń oraz wielkości ruchu jałowego koła kierownicy, w tym prawidłowość ustawienia i zamocowania kół jezdnych, e) stanu technicznego zawieszenia, f) instalacji elektrycznej, g) stanu technicznego nadwozia, podwozia i ich osprzętu oraz przedmiotów wyposażenia, h) stanu technicznego układu wydechowego - w uzasadnionych przypadkach pomiar poziomu hałasu zewnętrznego podczas postoju oraz ocenę stanu technicznego sygnału dźwiękowego, i) emisji zanieczyszczeń gazowych lub zadymienia spalin; 4) sprawdzenie warunków dodatkowych dla pojazdów, określonych w rozporządzeniu o warunkach technicznych. W ocenie Sądu w kwestii przedstawionych pokwitowań wystawionych przez Policję w kwestii zatrzymanych dowodów rejestracyjnych ze strony organów administracji zabrakło pogłębionego zbadania wszystkich przypadków pod kątem zasadności braku dokumentów rejestracyjnych, w których należało odnotować przeprowadzone badanie. Co więcej, zabrakło ze strony organów administracji weryfikacji nieprawidłowego wpisania w stosownych dokumentacji danych pojazdów zgłoszonych do badania technicznego. Tego rodzaju ustalenia poczynione przez organy administracji w istocie mogły stanowić podstawę należytego ustalenia wykonywanych czynności diagnostyczne pojazdów. W szczególności należy dostrzec również, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji strona skarżąca zgłaszała wnioski o przeprowadzenie postępowań dowodowych w odniesieniu do zaświadczeń przedłożonych przez podmioty zgłaszające pojazdy do badań technicznych, a także wnosiła o przesłuchania świadków na okoliczność przeprowadzenia badań diagnostycznych pojazdów bez dowodów rejestracyjnych. Organ odwoławczy ograniczył się jednak tylko do przeprowadzenia dowodu w postaci przesłuchań świadków w odniesieniu do badania technicznego pojazdu oznaczonego pod nr [...]. Natomiast w pozostałych przypadkach organ administracji nie ustosunkował się w sposób należyty do złożonych wniosków dowodowych, a mianowicie nie wyjaśnił z jakich względów odstąpił od przeprowadzenia postępowania dowodowego w postacie przesłuchania świadków, o które wnioskował skarżący diagnosta. W ocenie sądu zabrakło również należytego odniesienia się przez organ administracji do argumentacji strony wskazującej na brak zakazu przeprowadzenia badań technicznych na zlecenie użytkownika pojazdu, które nie są przypadkami obowiązkowego (okresowego) badania technicznego zgłoszonych w punkcie diagnostycznym pojazdów. W tym zakresie należy dostrzec, że P. W. w sposób prawidłowy dokonał wpisu wszystkich przeprowadzonych badań do rejestru prowadzonych badań. Tego rodzaju okoliczności faktyczne sprawy również powinny być przedmiotem wyjaśnienia organów administracji przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań diagnostycznych pojazdów. Kolejny zarzut dotyczył nietrafnego stwierdzenia w odniesieniu do trzech przypadków nieprawidłowego wystawienia zaświadczeń z wykonanych dodatkowych badań technicznych bez określenia wyniku przeprowadzonych badań oznaczonych pod nr [...], nr [...] oraz nr [...] Zgodnie z § 3 ust 1 pkt 5 rozporzadzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach Zakres dodatkowego badania technicznego pojazdu, o którym mowa w art. 81 ust. 11 ustawy: w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym, z zastrzeżeniem art. 66 ust. 4 pkt 5 i 6 ustawy, z wyłączeniem montażu instalacji do zasilania gazem - obejmuje sprawdzenie i ocenę spełnienia warunków technicznych, w sposób określony dla okresowego badania technicznego oraz zakres czynności określonych w pkt 1 i 2 działu I załącznika nr 4 do rozporządzenia, a także ustalenie nieznanych lub nowych danych technicznych pojazdu podczas przeprowadzania badania technicznego w sposób określony w dziale II załącznika nr 4 do rozporządzenia oraz sporządzenie opisu zmian dokonanych w pojeździe zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia. W odniesieniu do podniesionego zarzutu skargi należy dostrzec, że w aktach administracyjnych znajdują się zaświadczenia o przeprowadzonych badaniach technicznych pojazdów. W załączniku do każdego złożonego zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu zostały wskazane stosowne określenia w punkcie I. Opis zmian. W przypadku badania nr [...] wskazano, że zmiany zostały określone w opinii rzeczoznawcy dołączonej do badania technicznego. W przypadku badania nr [...] wskazano, że zamontowano kanapę dwuosobową z pasami bezpieczeństwa. Natomiast w przypadku badania nr [...] wskazano na obniżenie masy własnej pojazdu i w tym względzie dołączono protokół z opinii rzeczoznawcy. Zdaniem sądu zabrakło wyraźnego i jednoznacznego wyjaśnienia z jakich względów organy administracji uznały takie informacje zawarte załącznikach do zaświadczenia o przeprowadzeniu badania technicznego za niewystarczającego do przyjęcia, że zawierają one konieczny element zaświadczenia jakim pozostaje opis wprowadzonych zmian. Reasumując powyższe uchybienia procesowe organów administracji w przedmiotowej sprawie należało za zasadne uznać zarzuty skargi o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego z naruszeniem art. 7 w związku z art. 77 kodeksu postepowania administracyjnego z uwagi na brak pełnego odniesienia się do zarzutów podniesionych już na etapie postępowania odwoławczego w rozpoznawanej sprawie. W konsekwencji zasadny okazał się zarzut prowadzenia postępowania przez organy administracji w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, a więc z naruszeniem art. 8 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, a także z naruszeniem art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, a więc bez ocenienia na podstawienie całego materiału dowodowego w sprawie czy dana okoliczność została udowodniona. W rozpoznawanym przypadku należało również zaznaczyć, że powyższe uchybienia w istocie doprowadziły do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem przedwczesne było przyjęcie, że niedopatrzenia skarżącego uzasadniają cofnięcie uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Organ odwoławczy nie odniósł się równeiż w pełni do zarzutów stawianych w odwołaniu ograniczając się jedynie do powielenia argumenatcji organu I instancji. Organ powinien był rozpatrzyć sprawę, nie ograniczając się jedynie do powielenia decyzji organu I instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarzoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzająca prezydenta maista P. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.