III SA/Po 1413/21

Dnia 8 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2022 roku sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2011 roku, nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego [...],- zł ([...] złotych [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 13 czerwca 2011 roku Prezydent Miasta P. zakończył kontrolę Stacji Kontroli Pojazdów o kodzie rozpoznawczym [...], należącą do firmy [...], przy ul. [...] w P. i wydał protokół pokontrolny nr [...], w którym wykazano szereg nieprawidłowości w sposobie wykonania i dokumentowania badań technicznych pojazdów. W dokumencie stwierdzono uchybienia diagnosty W. B. polegające na przeprowadzaniu badań technicznych niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania oraz wydawanie zaświadczeń albo dokonywanie wpisów do dowodów rejestracyjnych badanych pojazdów niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W dniu 14 czerwca 2011 roku Prezydent Miasta P. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia diagnoście W. B. uprawnienia nr [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów. Decyzją z dnia 14 października 2011 roku, nr [...] Prezydent Miasta P. cofnął uprawnienie nr [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów diagnoście W. B.. W uzasadnieniu organ wskazał na osiem przypadków wyznaczenia niezgodnie z zasadą określoną w art. 81 ust. 6 i 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym terminów następnego badania technicznego pojazdów sprowadzonych z zagranicy, przed pierwszą rejestracją w kraju według pozycji rejestru badań: nr [...] z dnia 5 stycznia 2011 roku, nr [...] z dnia 22 lutego 2011 roku, nr [...] z dnia 25 marca 2011 roku, nr [...] z dnia 18 kwietnia 2011 roku, nr [...] z dnia 7 kwietnia 2011 roku, a także przeprowadzenie niezgodnie z zasadą określoną w art. 81 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym okresowych badań nr [...] z dnia 4 kwietnia 2011 roku, nr [...] z dnia 4 kwietnia 2011 roku oraz nr [...] z dnia 13 maja 2011 roku. Następnie po przesłuchaniu właściciela motorowerów marki [...] o nr rej. [...] oraz [...] nr rej. [...] od właściciela motoroweru [...] nr rej. [...], a także po analizie dowodów rejestracyjnych organ stwierdził, że terminy następnego badania technicznego wspomnianych pojazdów zostały wyznaczone zgodnie z art. 81 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ administracji stwierdził również trzy przypadki wykonania badań technicznych pojazdów nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] bez dowodów rejestracyjnych okresowych lub odpowiadających dokumentów w odniesieniu, a więc niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania, określonym w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 roku w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U Nr 155, poz. 1232 ze zm.). Organ powołał się również na dwa przypadki wystawienia zaświadczeń z dodatkowych badań technicznych, według pozycji rejestru badań nr [...] oraz nr [...] w których nie określono wyniku przeprowadzonych badań technicznych (brak wyraźnego zaznaczenia czy badany pojazd spełnia lub spełnia wymagań technicznych art. 66 ustawy). Organ wskazał, że w wydanych zaświadczeniach z dodatkowych badań technicznych W. B. nie określił wyniku przeprowadzonych badań, co stanowiło naruszenie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy prawo o ruchu drogowym tj. wydanie przez diagnostę zaświadczenia bądź dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Końcowo organ zwrócił uwagę na ocenę poprawność wykonywania przez diagnostę W. B. w dniu 3 czerwca 2011 roku czynności okresowego badania technicznego nr [...] samochodu osobowego marki [...] o nr rej. [...], które zakończyło się wynikiem negatywnym z zatrzymaniem dowodu rejestracyjnego. Opis usterek został zamieszczony przez diagnostę w pozycji nr 2 rewersu wystawionego zaświadczenia. Zdaniem organu diagnosta w tym przypadku nie wykonał następujących czynności okresowego badania technicznego - nie dokonano pomiaru ciśnienia powietrza w oponach, nie dokonano pomiaru światłości świateł drogowych, nie podłączono miernika nacisku na pedał hamulca oraz na dźwignię hamulca ręcznego podczas pomiaru sił hamowania hamulcem zasadniczym (roboczym) oraz awaryjnym, nie zmierzono nacisku na pedał (dźwignię) hamulca na urządzeniu rolkowym, podczas pomiaru siły hamowania na każdej osi przez co w sposób nieprawidłowy dokonano pomiaru sił hamowania hamulcem awaryjnym na załączonych obu zestawach rolek hamulcowych, nie dokonano sprawdzenia zawieszenia kół tylnych i ewentualnego luzu łożysk kół tylnych, nie dokonano sprawdzenia działania wycieraczek i spryskiwaczy szyby przedniej, nie dokonano sprawdzenia działania pasów bezpieczeństwa miejsc ich kotwiczenia; nie dokonano sprawdzenia działania urządzenia ogrzewania i wentylacji, nie dokonano pomiaru zadymienia spalin z silnika o zapłonie samoczynnym. Kontrolujący stwierdzili natomiast wyciek oleju z układu napędowego w badanym pojeździe. W tym względzie organ nie uwzględnił wyjaśnień W. B. do powyższych ustaleń, że po sprawdzeniu układu hamulcowego oraz po oględzinach organoleptycznych i wykonaniu innych czynności stwierdził on, że wynik badania będzie negatywny oraz dostrzegł wyciek oleju z tylnej części silnika oraz poinformował o tym właściciela badanego pojazdu. W kwestii sprawdzenia wentylacji poinformował, że podczas wjazdu na stanowisko kontrolne dmuchawy pojazdu były włączone. Ponadto podczas kontroli był pod działaniem dużego stresu, spowodowanego sytuacją rodzinną. W opinii organu nie wykonanie czynności kontrolnych badania technicznego, poddało w wątpliwość rzetelność i sumienność diagnosty w wykonywaniu jego obowiązków. Organ stwierdził, że w świetle art. 84 ust. 3 ustawy zaistniały obydwie z przesłanek uprawniających do cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych. Doszło bowiem do przeprowadzenia przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania, jak i z wydaniem przez diagnostę zaświadczenia albo dokonaniem wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W odwołaniu W. B. zwrócił uwagę, że przeprowadzenie badań technicznych bez dowodu rejestracyjnego dotyczyło tylko trzech przypadków, które prawdopodobnie były identyfikowane na podstawie dostarczonych kart pojazdu, bądź w oparciu o dane stwierdzone w trakcie badania technicznego. Dokumenty wydawane przez Policję przy zatrzymywaniu dowodu rejestracyjnego były niepełne i nieczytelne. Badania, które przeprowadzono jednak dały poprawny rezultat skoro zakończyły się zatrzymaniem dowodu rejestracyjnego, gdyż hamulec zasadniczy nie spełniał wymaganej skuteczności, a hamulec ręczny nie spełniał wymaganej skuteczności, niesprawna była instalacja haka holowniczego, o czym brak było wpisu w dowodzie rejestracyjnym. W trakcie powtórnego badania technicznego w dniu 11 czerwca 2011 r. został uzupełniony opis stwierdzonych napraw: usunięcie wycieku oleju z silnika. Błędy w zakwestionowanych zaświadczeniach wynikały z nieświadomości co do wadliwości działania programu komputerowego i można było łatwo je sprostować gdyby przeprowadzono takie postępowanie wyjaśniające jak w przypadku motorowerów, przez co wyznaczenie terminu mogło zostać uznane za przeoczenie, a nie za świadome działanie. Niezapisanie wyników badań w zaświadczeniu można było jednocześnie zweryfikować na jego podstawie gdyż na odwrocie wydanego zaświadczenia zostały opisane zmiany, jakie powinny mieć odzwierciedlenie w zapisach ujawnianych w dowodzie rejestracyjnym. Wszystkie bowiem uchybienia były możliwe do usunięcia poprzez zastosowania procedury wskazanej w rozporządzeniu i nie miały wpływu na bezpieczeństwo poruszających się pojazdów po drogach publicznych. Odwołujący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 7 i art. 77 § k.p.a. poprzez odstąpienie od przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków - posiadaczy samochodów, których badania są oznaczone nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] mimo, że taki dowód przeprowadził w stosunku do posiadaczy motorowerów, których badania są oznaczone nr [...], nr [...] oraz nr [...]. Organ nie przedstawił przyczyn ich pominięcia i nie odniósł się do tego w uzasadnieniu decyzji naruszając art. 107 § 3 k.p.a. Decyzją z dnia 16 czerwca 2021 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podtrzymał zarzut przeprowadzenia trzech okresowych badań technicznych pojazdów bez dowodów rejestracyjnych lub odpowiadających mu dokumentów w przypadku badań nr: [...] z dnia 15 lutego 2011 roku (dowód rejestracyjny zatrzymany), nr [...] z dnia 9 maja 2011 roku (zagubienie dokumentu zatrzymania dowodu rejestracyjnego), nr [...] z dnia 17 maja 2011 roku (dowód rejestracyjny zagubiony). Organ odwoławczy podzielił również trafność kolejnych zarzutów dotyczących zaświadczeń nr [...] z dnia 25 listopada 2010 roku, nr [...] z dnia 3 marca 2011 roku z badań technicznych wykonanych, w których W. B. nie określił wyniku przeprowadzanych badań, a tym samym nie dopełnił obowiązku określonego w objaśnieniach do wzoru zaświadczenia stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia. Ponadto organ odwoławczy zgodził się, że w dniu 3 czerwca 2011 roku przeprowadzone zostało przez W. B. okresowe badanie techniczne pojazdu marki [...] nr rej. [...], które zakończyło się wynikiem negatywnym z zatrzymaniem dowodu rejestracyjnego. Opis usterek zamieszczony w pozycji nr 2 rewersu wystawionego zaświadczenia nr [...] był niepełny. W kwestii sprawdzenia wentylacji W. B. poinformował, że podczas wjazdu na stanowisko kontrolne dmuchawy pojazdu były włączone oraz oświadczył, że podczas kontroli był pod działaniem dużego stresu, spowodowanego sytuacją rodzinną. W tym przypadku doszło do pominięcia wykonania znacznej części czynności kontrolnych przewidzianych do wykonania podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego. Ponadto organ odwoławczy uznał też za uzasadniony zarzut nieprawidłowego wyznaczenia terminów następnego badania technicznego w sprawach dotyczących badań technicznych: nr [...] z dnia 5 stycznia 2011 roku, nr [...] z dnia 22 lutego 2011 roku, nr [...] z dnia 25 marca 2011 roku, nr [...] z dnia 7 kwietnia 2011 roku, nr [...] z dnia 18 kwietnia 2011 roku. Organ odwoławczy podkreślił, że podczas badania technicznego to na diagnoście ciąży obowiązek prawidłowej identyfikacji pojazdu oraz prawidłowego ustalenia kolejnego terminu badania technicznego pojazdu. Obowiązkiem diagnosty było porównanie zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie. W podanych przypadkach diagnosta tego nie uczynił, skoro w kilku przypadkach nie dysponował dowodem rejestracyjnym czy innym odpowiadającym mu dokumentem. W tej sprawie zostały spełnione przesłanki cofnięcia uprawnień diagnoście, gdyż w zaświadczeniach o przeprowadzonych badaniach technicznych były wpisywane daty następnego badania pojazdów niezgodnie ze stanem faktycznym i z naruszeniem przepisów prawa. Ten sam skutek wywołało przeprowadzenie przez diagnostę sześciu okresowych badań technicznych pojazdów bez dowodów rejestracyjnych lub odpowiadających mu dokumentów. W efekcie Kolegium stwierdziło, że organ I instancji przeprowadził postępowanie prawidłowo i nie zachodziła konieczność przeprowadzenia kolejnych dowodów. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji szczegółowo odniósł się do poszczególnych zarzutów omawiając stan faktyczny i prawny, szczegółowo analizując uwagi strony do protokołu kontroli. Do protokołu kontroli dołączone zostały kopie kontrolowanych zaświadczeń o przeprowadzonym badaniu technicznym oraz kopie kart rejestru badań technicznych pojazdów za okres od 1lipca 2010 roku do 2 czerwca 2011 roku. Prowadzone postępowanie potwierdziło istnienie przypadków przeprowadzenia badań technicznych niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania oraz wydawaniu zaświadczeń i dokonywaniu wpisów do dowodów rejestracyjnych badanych pojazdów niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami, przez diagnostę W. B.. Pismem z dnia 2 września 2021 roku pełnomocnika W. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr: [...] z dnia 16 czerwca 2021 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 14 października 2011 roku nr [...] Powyższej decyzji w całości zarzucono: naruszenie art. 84 ust. 3 ustawy prawo o ruchu drogowym, poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że zachodzą przesłanki cofnięcia skarżącemu uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów; naruszenie art. 81 ust. 6 i 8 ustawy prawo o ruchu drogowym, poprzez jego błędne zastosowanie, ponieważ przepis ten nie zakazuje przeprowadzenia wcześniejszego badania, niż we wskazanym przez Organ okresie; naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a poprzez wydanie decyzji administracyjnej przez organ odwoławczy bez odniesienia się do zarzutów stawianych w odwołaniu przez odwołującego; naruszenie art. 8 §1 w zw. z 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, czego następstwem było błędne przyjęcie, że niedopatrzenia diagnosty uzasadniają cofnięcie uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. W konsekwencji pełnomocnik wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymanej w mocy decyzji Prezydenta Miasta P. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zdaniem strony skarżącej nieprawidłowe wyznaczenie terminu kolejnego badania technicznego nie wynikało z działalności skarżącego, a wadliwego działania programu komputerowego, używanego przez diagnostów. Błędne terminy zostały wyznaczone przez program automatycznie w kilku przypadkach nie miało żadnego wpływu na bezpieczeństwo dopuszczonego do ruchu pojazdu. Przepis art. 81 ust 6 i 8 ustawy prawo o ruchu drogowym nie wskazuje sztywnych ram kiedy można przeprowadzić badanie techniczne pojazdu, a zatem jeżeli nie przekroczono maksymalnych odstępów to nie uchybiono żadnym okresom wyznaczonym ustawowo. Zdaniem skarżącego wykonywanie badań technicznych bez dowodu rejestracyjnego zostało wyjaśnione odwołaniu z zaznaczeniem, że badania techniczne przeprowadzono z odpowiednią adnotację w prowadzonym rejestrze, co nie jest zabronione na zlecenie użytkownika. Błędem byłoby zatajenie badania bez dowodu rejestracyjnego, co nie służyło wyłącznie formalnemu przedłużeniu zdolności technicznej pojazdu, która służyła ustaleniu czy badany pojazd spełnia warunki dopuszczenia go do ruchu. Nie mogło być to więc podstawą do cofnięcia uprawnień diagnostycznych. W kwestii niewpisania wyniku przeprowadzonej kontroli w zaświadczeniu skarżący powtórzył, że na odwrocie wskazano jakie braki posiada pojazd , który nie odpowiada warunkom technicznym. W kwestii badania technicznego diagnosta dokonał zatrzymania dowodu rejestracyjnego, bowiem pojazd nie spełniał wymagań technicznych, a skoro pojazd nie został dopuszczony do ruchu, nie można było stwierdzić, niewykonanie czynności mogło rzutować na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Zarzucane skarżącemu niewykonane czynności, były czynnościami zbędnymi, skoro pojazd posiadał wady wykluczające go z ruchu. Nie było potrzeby przeprowadzania badań, skoro od razu dało się stwierdzić wady w działaniu pojazdu. Zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się do zarzutów stawianych w odwołaniu, a decyzja wydana przez SKO ograniczyła się do przytoczenia argumentów organu rozpatrującego sprawę w I instancji. Organ odwoławczy powinien ponownie natomiast rozpatrzyć sprawę, nie ograniczając się jedynie do powielenia decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, w sprawie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 84 ust. 3 z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2021 roku, poz. 450 t.j.), dalej jako u.p.r.d. Starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2 pkt 1, stwierdzono: 1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania; 2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Pierwszy z podniesionych w sprawie zarzutów dotyczy nieprawidłowego wyznaczenia terminu kolejnego badania technicznego pojazdu. taki zarzut w istocie dotyczył grupy 10 przypadków przeprowadzonych badań co do których organy administracji uznały, że P. W. pełniąc obowiązki diagnosty naruszył swoje obowiązki. W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 81 ust. 6 u.p.r.d Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego osób, pojazdu marki [...] pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom technicznym. Zgodnie z art. 81 ust. 8 u.p.r.d. Przepisy ust. 6 i 7 dotyczą również pojazdów, o których mowa w ust. 6 i 7, zarejestrowanych po raz pierwszy za granicą. W tym przypadku za dzień pierwszej rejestracji, o której mowa w ust. 6 i 7, przyjmuje się dzień pierwszej rejestracji za granicą. W odniesieniu do nieprawidłowości stwierdzonych przez organy administracji w kwestii wyznaczenia terminu następnego badania technicznego pojazdu należało dostrzec, że we wszystkich przywołanych przez organ przypadkach w aktach sprawy zabrakło dokumentów potwierdzających datę pierwszej rejestracji badanych pojazdów, która miała miejsce za granicą. W konsekwencji nie można jednoznacznie skontrolować, czy w sposób prawidłowy przyjęto daty od których należało obliczyć terminy do przeprowadzenia badań diagnostycznych z zachowaniem terminów ustawowych. W konsekwencji nie można stwierdzić, czy organy administracji dokonały w sposób prawidłowy subsumpcji przywołanych przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym. W tym względzie należy również zaznaczyć, że organy przyjmując za początkowe daty rejestracji pojazdów za granicą nie dokonały w sposób przejrzysty samodzielnego obliczenia z którego wynikałoby w sposób wyraźny kiedy według nich mijał określony termin przeprowadzenia kolejnego badania technicznego. W tym względzie organy administracji podając szczątkowe informacje o dacie pierwszej rejestracji ograniczyły się do stwierdzenia, że termin badania technicznego pojazdu w poszczególnym przypadku został wyznaczony z naruszeniem art. 81 ust 6 oraz ust 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W tym względzie organy administracji nie podjęły stosownych czynności mających na celu wyjaśnienie okoliczności sprawy tak jak miało to miejsce w przypadku wyznaczenia kolejnego badania pojazdów w przypadkach zarejestrowanych pod nr [...], nr [...] oraz [...]. W ocenie sądu należy również dostrzec, że trafnie podniesiono w skardze, że organy administracji nie wyjaśniły z jakich powodów przyjęły, iż wyznaczenie skróconego terminu kolejnego badania w przypadku badania nr [...] z dnia 22 lutego 2011 roku, nr [...] z dnia 25 marca 2011 roku, nr [...] z dnia 18 kwietnia 2011 roku stanowiło naruszenie przepisów art. 81 ust. 6 i ust. 8 Prawo o ruchu drogowym. Szczególnie w sytuacji gdy we wszystkich tych przypadkach według dat pierwszej rejestracji pojazdów przywołanej przez organy administracji nie zostały przekroczone wyznaczone przez diagnostę ustawowe terminy badania pojazdów. Podkreślenia wymaga również, że organy administracji nie dokonały w tym względzie w uzasadnieniach wydanych decyzji należytego określenia dat jakie przyjęły za daty pierwszej rejestracji w odniesieniu do samochodów sprowadzonych z zagranicy. Zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U.2009 roku, nr 155, poz. 1232 ) Zakres okresowego badania technicznego obejmuje: 1) identyfikację pojazdu, w tym: a) sprawdzenie cech identyfikacyjnych oraz ustalenie i porównanie zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie, b) sprawdzenie prawidłowości oznaczeń i stanu tablic rejestracyjnych pojazdu; 2) sprawdzenie dodatkowego wyposażenia pojazdu; 3) sprawdzenie i ocenę prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska, w tym sprawdzenie i ocenę: a) stanu technicznego ogumienia, b) prawidłowości działania, ustawienia i własności świetlnych świateł zewnętrznych, w tym prawidłowość działania urządzeń sygnalizacyjnych, c) stanu technicznego, skuteczności i równomierności działania hamulców, d) prawidłowości działania układu kierowniczego, stanu technicznego jego połączeń oraz wielkości ruchu jałowego koła kierownicy, w tym prawidłowość ustawienia i zamocowania kół jezdnych, e) stanu technicznego zawieszenia, f) instalacji elektrycznej, g) stanu technicznego nadwozia, podwozia i ich osprzętu oraz przedmiotów wyposażenia, h) stanu technicznego układu wydechowego - w uzasadnionych przypadkach pomiar poziomu hałasu zewnętrznego podczas postoju oraz ocenę stanu technicznego sygnału dźwiękowego, i) emisji zanieczyszczeń gazowych lub zadymienia spalin; 4) sprawdzenie warunków dodatkowych dla pojazdów, określonych w rozporządzeniu o warunkach technicznych. W przypadku wykonania bez dowodu rejestracyjnego badań technicznych badań nr: [...] z dnia 15 lutego 2011 roku (dowód rejestracyjny zatrzymany), nr [...] z dnia 9 maja 2011 roku (zagubienie dokumentu zatrzymania dowodu rejestracyjnego), nr [...] z dnia 17 maja 2011 roku (dowód rejestracyjny zagubiony) skarżący podniósł, że badania techniczne przeprowadzono z odpowiednią adnotację w prowadzonym rejestrze, co nie było zabronione na zlecenie użytkowników pojazdów. W tym względzie należało rozróżnić przypadki zatrzymania dowodu rejestracyjnego przez Policję oraz przypadki zagubienia dowodu rejestracyjnego przez właścicieli pojazdów, którzy zgłosili pojazdy do badań technicznych, co zostało odnotowane w rejestrze prowadzonym przez prowadzącego badania diagnostyczne. W kwestii zatrzymanych dowodów rejestracyjnych ze strony organów administracji zabrakło jednak zbadania wszystkich okoliczności sprawy pod kątem zasadności braku dokumentów rejestracyjnych, w których należało odnotować przeprowadzone badanie. Co więcej, zabrakło ze strony organów administracji weryfikacji nieprawidłowego wpisania w przedłożonych dokumentach danych pojazdów zgłoszonych do badania technicznego. Tego rodzaju ustalenia poczynione przez organy administracji w istocie mogły stanowić podstawę należytego ustalenia obowiązków przez podmiot wykonujący czynności diagnostyczne pojazdów. Organ odwoławczy ograniczył się w tym względzie jedynie do przeprowadzenia dowodu w postaci przesłuchań świadków w odniesieniu do badania technicznego pojazdu oznaczonego w rejestrze pod nr [...]. Natomiast w pozostałych przypadkach organ administracji nie ustosunkował się w analogiczny sposób do okoliczności sprawy i nie wyjaśnił z jakich względów odstąpił od przeprowadzenia postępowania dowodowego w postacie przesłuchania świadków w przedmiocie przeprowadzenia badań technicznych bez stosownych dokumentów rejestracyjnych. W tym względzie w ocenie sądu zabrakło również należytego odniesienia się przez organ administracji do argumentacji strony wskazującej na brak zakazu przeprowadzenia badań technicznych na zlecenie użytkownika pojazdu, które nie są przypadkami obowiązkowego (okresowego) badania technicznego zgłoszonych w punkcie diagnostycznym pojazdów. W tym zakresie należy dostrzec, że W. B. w sposób prawidłowy dokonał wpisu wszystkich przeprowadzonych badań do rejestru prowadzonych badań. Tego rodzaju okoliczności faktyczne sprawy również powinny być przedmiotem wyjaśnienia organów administracji przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań diagnostycznych pojazdów. Kolejny zarzut dotyczył nietrafnego stwierdzenia w odniesieniu do przypadków nieprawidłowego wystawienia zaświadczeń z wykonanych dodatkowych badań technicznych bez określenia wyniku przeprowadzonych badań oznaczonych pod nr [...] oraz nr [...]. Zgodnie z § 3 ust 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach Zakres dodatkowego badania technicznego pojazdu, o którym mowa w art. 81 ust. 11 ustawy: w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym, z zastrzeżeniem art. 66 ust. 4 pkt 5 i 6 ustawy prawo o ruchu drogowym, z wyłączeniem montażu instalacji do zasilania gazem - obejmuje sprawdzenie i ocenę spełnienia warunków technicznych, w sposób określony dla okresowego badania technicznego oraz zakres czynności określonych w pkt 1 i 2 działu I załącznika nr 4 do rozporządzenia, a także ustalenie nieznanych lub nowych danych technicznych pojazdu podczas przeprowadzania badania technicznego w sposób określony w dziale II załącznika nr 4 do rozporządzenia oraz sporządzenie opisu zmian dokonanych w pojeździe zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia. W odniesieniu do postawionego diagnoście zarzutu należało dostrzec, że w aktach administracyjnych zabrakło wspomnianych zaświadczeń o przeprowadzonych badaniach technicznych pojazdów przez co nie można było poddać ich sądowej kontroli. W konsekwencji nie można było jednoznacznie stwierdzić czy zawierały one stosowne informacje wskazujące na zakres przeprowadzonych badań technicznych. W kwestii badania technicznego przeprowadzonego przez diagnostę w obecności kontrolerów pomimo niespornych uchybień jakich dopuścił się diagnosta należy dostrzec, że organ odwoławczy nie odniósł się w sposób wyczerpujący do okoliczności podniesionych przez odwołującego się co stanowiło niewątpliwie obowiązek pełnego wyjaśnienia okoliczności sprawy przed wydaniem rozstrzygnięcia w kwestii cofnięcia uprawnień diagnostycznych. Reasumując powyższe uchybienia procesowe organów administracji w przedmiotowej sprawie należało za zasadne uznać zarzuty skargi o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego z naruszeniem art. 7 w związku z art. 77 kodeksu postepowania administracyjnego z uwagi brak pełnego odniesienia się do zarzutów podniesionych już na etapie postępowania odwoławczego w rozpoznawanej sprawie. W konsekwencji zasadny okazał się zarzut prowadzenia postępowania przez organy administracji w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, a więc z naruszeniem art. 8 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, a także z naruszeniem art. 80 k.p.a., a więc bez należytej oceny całego materiału dowodowego w sprawie. W rozpoznawanym przypadku należało również zaznaczyć, że powyższe uchybienia w istocie doprowadziły do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. Przedwczesne było bowiem przyjęcie, że podniesione wobec skarżącego zarzuty uzasadniają cofnięcie mu uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzje oraz decyzję ją poprzedzającą. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.