III SA/Po 142/04

WyrokWSA w Poznaniu2006-06-06

Skład orzekający: Beata Sokołowska, Maria Kwiecińska, Szymon Widłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może odmówić umieszczenia w dowodzie osobistym dodatkowego zapisu miejscowości, w której znajduje się poczta obsługująca miejscowość zamieszkania wnioskodawcy, jeśli przepisy dotyczące wzoru dowodu osobistego nie przewidują takiej rubryki?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych nie przewidują rubryki na wpisanie miejscowości obsługującej pocztę. Ustawodawca uznał, że standardowy sposób określenia adresu zamieszkania jest wystarczający, a odstępstwa od tej normy byłyby niezgodne z prawem.
Stan faktyczny
Skarżący I.L. i J.L. wystąpili z wnioskiem o wydanie dowodu osobistego z dodatkowym zapisem miejscowości, w której znajduje się poczta obsługująca ich miejsce zamieszkania (miejscowość K.). Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy R. odmawiającą wydania dowodu osobistego z takim zapisem, uznając żądanie za niesłuszne, ponieważ przepisy nie przewidują takiej rubryki. Skarżący argumentowali, że jest wystarczająco miejsca w rubrykach na miejscowość i ulicę, a taki zapis ułatwiłby doręczanie korespondencji. Podnieśli również, że inne dokumenty (prawo jazdy) zostały im wydane z uwzględnieniem ich żądania, co świadczy o braku spójności działań organów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędzia WSA Maria Kwiecińska Asesor sąd. Szymon Widłak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 czerwca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi I.L. i J.L. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dowodu osobistego z dodatkowym zapisem miejscowości. o d d a l a s k a r g ę /-/Sz. Widłak /-/B. Sokołowska /-/M Kwiecińska Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. sygn. [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 138§ 1 pkt 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.), w związku z art. 37 ust.1 pkt 3 i art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. "O ewidencji ludności i dowodach osobistych" (tj. z 2001r. Dz.U. 87 poz. 960 ze zm.) oraz § 1 ust.8 i §2 ust. 1,2 i 10 a także §4 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 listopada 2000r. "W sprawie wzoru dowodu osobistego oraz trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany, zwrotu lub utraty" (Dz.U. z 2000r. nr 112 poz. 1182 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...]r. nr [...]. w przedmiocie odmowy wydania dowodu osobistego z dodatkowym zapisem miejscowości, w której znajduje się poczta obsługująca miejscowość K.. W uzasadnieniu decyzji organ II–giej instancji wyjaśnił, iż I. i J. L. wystąpili z wnioskiem o umieszczenie w ich dowodach osobistych w adresie zamieszkania obok numeru kodu pocztowego nazwy miejscowości w której znajduje się poczta obsługująca miejscowość K., gdzie skarżący mieszkają. Tymczasem jak wynika z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 listopada 2000r. "W sprawie wzoru dowodu osobistego oraz trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany, zwrotu lub utraty", adres zamieszkania obejmuje • Nazwę miejscowości pobytu stałego lub czasowego • Nazwę ulicy • Numer domu i lokalu • Kod pocztowy Miejscowości, która nie posiada poczty przypisany jest kod pocztowy tej miejscowości, w której znajduje się poczta obsługująca daną miejscowość. Zdaniem organu żądanie I. i J. L. jest niesłuszne, albowiem nie znajduje poparcia w obowiązujących przepisach. W skardze na powyższą decyzję I. i J. L. podali, iż we wniosku o wydanie dowodu osobistego pomimo braku rubryki dla miejscowości, w której znajduje się poczta, jest wystarczająca ilość miejsca w rubryce nazwy ulicy. Nie przeszkadzałoby to ich zdaniem we wpisie domaganej się nazwy miejscowości "R." w rubryce nr 15 "miejscowość", oraz dalszej części adresu - tj K., ul. Sz.[...] – w rubryce nr 16 - "ulica". Ich zdaniem poprawnie wystawiony dowód osobisty winien zawierać wszystkie dane adresowe, w tym także miejscowość, w której znajduje się poczta. Ułatwiłoby to dotarcie korespondencji. Nadto podnieśli, iż inne dokumenty - prawa jazdy - zostały wystawione im w żądany przez nich sposób określający adres zamieszkania. Odmowę wystawienia im dowodów osobistych z identycznym oznaczeniem miejsca zamieszkania uznają za niespójne działanie organów administracji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Na początku należy wyjaśnić, iż w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują zaskarżone akty tylko w zakresie ich zgodności z prawem i nie mają uprawnień do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W niniejszej sprawie kwestią sporną była zasadność odmowy dokonania zapisu w dowodzie osobistym o treści żądanej przez skarżących, a konkretnie dodania do danych adresowych zawartych w tym dokumencie nazwy miejscowości, w której znajduje się poczta obsługująca miejscowość K.. Wzór wniosku o wydanie dowodu osobistego jak też odpowiadający temu wzór dowodu osobistego zawarty został w formie załączników do Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 listopada 2000r. "W sprawie wzoru dowodu osobistego oraz trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany, zwrotu lub utraty" (Dz.U. nr 112 poz. 1182 ze zm.) Przy wypełnianiu wniosku wymagane jest m.in. podania adresu miejsca zamieszkania na pobyt stały bądź czasowy określonego w następującej formie: - kod pocztowy (rubryka 14 wniosku) - miejscowość (rubryka 15 wniosku) - ulica (rubryka 16 wniosku) - numer domu (rubryka 17 wniosku) - numer lokalu (rubryka 18 wniosku). Omawiany akt prawny nie zawiera zatem rubryki na wpisanie w dowodzie osobistym miejscowości w której znajduje się poczta obsługująca miejscowość wnioskodawcy. Nie ulega wątpliwości, iż kodem pocztowym (pocztowym numerem adresowym) jest ciąg cyfr dodawany do adresu, którego zasadniczym celem jest ułatwienie sortowania przesyłek pocztowych. Pomaga on z pewnością także w lokalizacji danej miejscowości, albowiem wskazuje w jakim regionie kraju miejscowość ta się znajduje. W odróżnieniu od innych formularzy czy druków w przypadku dowodu osobistego ustawodawca nie widział potrzeby określenia miejsca zamieszkania w inny sposób, jak choćby poprzez podanie dodatkowo gminy, powiatu czy województwa w którym miejscowość jest położona. Uznał zatem, iż ten sposób zapisania adresu jest wystarczający i konieczny zarazem dla umożliwienia dokładnego zlokalizowania miejsca zamieszkania osoby legitymującej się danym dowodem osobistym. Dowód osobisty jest dokumentem ściśle sformalizowanym określonym przez cytowane Rozporządzenie, którego organy administracji są zobowiązane przestrzegać. Wobec ujęcia w nim sposobu określania i zapisywania adresu, odstępstwa od wyznaczonej normy tworzyłyby nie tylko nieuzasadniony niczym nieporządek, lecz przede wszystkim byłyby niezgodne z prawem. Choćby z tego powodu nie znajduje zrozumienia argumentacja skarżących, iż rubryki 15 czy 16 wniosku o wydanie dowodu są na tyle pojemne, iż można w nie wpisać dodatkowo nazwę miejscowości R., w której znajduje się poczta oddawcza, tj obsługująca miejscowość K.. Nieuzasadniony jest także zarzut "braku spójności w działaniu" organów administracji podnoszony w skardze przez I. i J. L., oparty na okoliczności, iż ich identyczny wniosek uwzględniony został przez organ wydający im prawo jazdy. Należy zauważyć, iż Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. "w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami" (Dz. U. nr 150 poz.1680 z dnia 24 grudnia 2001r.), na które powołuje się skarżący nie może znaleźć zastosowania przy wydawaniu dowodu osobistego. Przy tym jest oczywiste, iż w tym wypadku działanie Starosty nie jest wiążące dla Wójta Gminy R. a tym samym nie może stanowić podstawy zarzutu, jak uczynili to skarżący. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, wobec czego Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi skargę oddalił. /-/Sz. Widłak /-/B. Sokołowska /-/M Kwiecińska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło