III SA/Po 143/19

Dnia 13 sierpnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi X na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na rok [...] oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. Dyrektor WOR ARIMR w [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR w [...] z dnia [...] maja 2018 r. o przyznaniu skarżącemu płatności ekologicznej na rok 2017 w pomniejszonej, łącznej wysokości [...] zł. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że na podstawie wniosku skarżący ubiegał się o przyznanie płatności ekologicznej w pakiecie : 7- uprawy rolnicze po okresie konwersji do powierzchni 30,52 ha 8 - uprawy warzywne po okresie konwersji do powierzchni 18,53 ha. Do płatności zadeklarowano działki rolne [...] położone w województwie [...], powiecie [...], gminie [...]. W toku prowadzonego postępowania do akt sprawy załączono raport z kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni będący skutkiem czynności kontrolnych dokonanych w gospodarstwie skarżącego. W raporcie tym twierdzono określone nieprawidłowości mające wpływ na wysokość płatności ekologicznej ( dotyczące działki [...] – nr ewid. [...] oraz działki [...] – nr ewid. [...] ). Skarżący nie wniósł zastrzeżeń do przedmiotowego raportu pokontrolnego. Organ I instancji wydał decyzję o przyznaniu płatności za realizację pakietu 7 do powierzchni deklarowanej 30,52 ha, a za realizację pakietu 8 przyznano płatność w pomniejszonej wysokości do powierzchni stwierdzonej 15,63 ha. W odwołaniu rolnik twierdził, że pole uprawia już wiele lat, powołał się na kontrolę przeprowadzoną kilka lat wcześniej , w której stwierdzono, że powierzchnia jest zgodna z zadeklarowaną przez beneficjenta. Odwołujący nie zgadzał się z ustaleniami obecnej kontroli co do działek nr ewid. [...] i [...] twierdząc, że na całej ich powierzchni zasiał soczewicę jadalną na nasiona. Wskazując na działkę o numerze ewid, [...] podał, że soczewica była dosiewana w późniejszym terminie ponieważ część żyta ozimego została zniszczona przez zwierzynę łowną i w to miejsce było dosiewane aby nie rosły chwasty. Podczas kontroli zdjęcia były zrobione na początku maja więc nie uwzględniły zasiewu tej części działki, który był wykonany kilka dni później. Co do działki o numerze ewid. [...] odwołujący podał, że siew soczewicy jadalnej odbywał się w dwóch etapach gdyż była mokra wiosna, nie został uwzględniony do płatności do upraw warzywnych po okresie konwersji lecz uwzględniony został do JPO. Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji stwierdził, że jego zarzuty były bezzasadne. Organ powołał się na warunki przyznania płatności ekologicznej wynikające z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 ( Dz. U. z 2018 r., poz. 1784 ze zm. ) – łączna powierzchnia posiadanych przez danego producenta użytków rolnych winna wynosić co najmniej 1 ha, a producent winien realizować 5 letnie zobowiązanie ekologiczne, spełniając przy tym szczegółowe warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów. Organ II instancji stwierdził, że głównym dowodem w sprawie jest raport z kontroli dokonanej w gospodarstwie skarżącego na miejscu, udokumentowanej wykonanymi fotografiami. W trakcie kontroli stwierdzono, że na działce [...]a ( nr [...] ) na pow. 14,53 ha zadeklarowano uprawę soczewicy jadalnej, tymczasem powierzchnia działki wynosi 12,61 ha, a na pow. 2,07 ha stwierdzono ugór. Powierzchni soczewicy jadalnej stwierdzona w ramach działki [...] wyniosła 12,46 ha. Na działce tej wykonano w dniach [...] września i [...] września 2017 r. fotografie. Na działce [...] ( nr [...] ) na pow. 4,00 ha zadeklarowano uprawę soczewicy jadalnej, tymczasem powierzchnia działki wynosi 3,17 ha. Na działce tej wykonano w dniu [...] września 2017 r. fotografie. Do raportu pokontrolnego skarżący nie wnosił żadnych zastrzeżeń, dlatego w ocenie organu nie kwestionował on ustaleń osób kontrolujących. W kwestii działki nr [...] organ wskazał, że pomiarów powierzchni na tej działce dokonano na obrazie ortofotomapy wykonanym w dniu [...] maja 2017 r. Szkic wykonanych pomiarów pokrywa się z granicami działek rolnych naniesionych przez skarżącego na załączniku graficznym działki [...] załączonym do wniosku na rok 2017. Dokumenty te nie potwierdzają twierdzeń skarżącego o późniejszym dosiewaniu soczewicy jadalnej. Z wykonanej dokumentacji fotograficznej wynika faktyczny stan użytkowania i nieużytkowania rolniczego przedmiotowych terenów. Skarżący powoływał się na nadzwyczajne okoliczności czy siłę wyższą mogące mieć wpływ na powierzchnię kwalifikującą się do płatności, ale organ wskazał, że należało o tym poinformować specjalnym oświadczeniem złożonym w terminie 15 dni roboczych. Producent rolny winien ponadto dostarczyć dowody na potwierdzenie wskazywanych okoliczności. W przedmiotowej sprawie skarżący nie dochował tych wymagań. W skardze do WSA w Poznaniu zarzucono nieuwzględnienie argumentów podnoszonych przez stronę w toku prowadzonego postępowania. Organ miał nie uwzględnić zdjęcia działki dostarczonego przez skarżącego. Zdaniem skarżącego na części spornej działki nr [...] soczewica jadalna była dosiewana [...] maja 2017 r. z powodu zniszczenia części żyta ozimego przez zwierzęta. Na zdjęciach z dnia [...] maja 2017 r. nie widać prac polowych wykonanych w dniu [...] maja 2017 r. Na działce [...] dokonano wysiewu soczewicy jadalnej [...] kwietnia i [...] maja 2017 r. Strona wniosła o uchylenie decyzji organu II i I instancji. Do skargi załączono zdjęcia działek [...] i [...]. Organ II instancji wniósł w odpowiedzi na skargę o jej oddalenie. Co do złożonego przy skardze materiału fotograficznego, organ wskazał, że zdjęcia nie wnoszą nic nowego do sprawy bo nie mogą ani potwierdzić, ani zanegować ustalenia przeprowadzonej kontroli. Zdjęcia wykonane w trakcie kontroli opatrzone są datą ich wykonania jak i w wyniku zestawienia z załączonymi do raportu szkicami , można w sposób jasny określić miejsce, w którym zostały zrobione. Pismem z dnia [...] marca 2019 r. skarżący odniósł się do odpowiedzi organu na skargę. Podtrzymał stanowisko wyrażone w złożonej skardze. W toku postępowania sądowego skarżący przedłożył protokoły dokumentujące powstanie szkód łowieckich na działce nr [...] oraz inne dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje : Skarga okazała się niezasadna. Sporu pomiędzy Stronami nie ma w odniesieniu do przyznanej płatności do pakietu 7.1. Uprawy rolnicze po okresie konwersji. W ocenie Sądu decyzja organu w tym zakresie nie narusza przepisów postępowania ani prawa materialnego. W niniejszej sprawie sporna kwestia dotyczy tego czy organy zasadnie umniejszyły Stronie płatności w pakiecie 8.1. Uprawy warzywne po okresie konwersji. Strona podniosła, iż na części spornej działki nr [...] ([...]) soczewica jadalna była dosiewana [...] maja 2017 r. z powodu zniszczenia części żyta ozimego przez zwierzęta. Na zdjęciach z dnia [...] maja 2017 r. nie widać prac polowych wykonanych w dniu [...] maja 2017 r. Na działce [...] ([...]) dokonano wysiewu soczewicy jadalnej [...] kwietnia i [...] maja 2017 r. Strona na etapie postępowania przed Sądem przedłożyła wykonane przez siebie zdjęcia, na których odwrocie podała jakiej działki dotyczą i którego roku. Złożyła także protokół kontroli [...] SA z kontroli wykonanej [...].07.2017r. a także trzy protokoły szacowania szkód wyrządzonych przez zwierzęta noszące daty: [...].08.2016r., [...].09.2016r., [...].10.2017r. W ocenie Sądu odmowa przyznania płatności do pakietu 8.1. jest uzasadniona. Stan prawny na podstawie którego ustalono stan faktyczny niniejszej sprawy zawarty został w przepisach prawa krajowego oraz unijnego tj. w: - Ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 , zwanej dalej Ustawą PROW, - Ustawie z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2015 r. poz. 497 z późn. zm.) - zwanej dalej Ustawą ekologiczną. - Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 RE w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku, dalej" rozporządzenie RE", - Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L 227 z 31 lipca 2014 r., str. 69) - zwanego dalej Rozporządzeniem nr 809/2014. - Rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.I.UE L z dnia 18 września 2008 r.) - zwane dalej Rozporządzeniem 889/2008. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż art. 1 Ustawy PROW, określa zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie dotyczącym wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020, wskazuje stosowne rozporządzenia komisji i parlamentu (UE) i powołuje się na przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie tego rozporządzenia oraz stanowi, o warunkach i trybie przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej w ramach działań i poddziałań objętych programem - w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w pkt 1, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 4 Ustawy PROW, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy k.p.a., chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy PROW organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 k.p.a. nie stosuje się. Natomiast w ust. 2 powyższego przepisu wskazano, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W myśl § 2 ust. 1 Rozporządzenia RE, płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 Rozporządzenia nr 1305/2013, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f Rozporządzenia nr 1305/2013, wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 Rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zadeklarowane przez Skarżącego pakiet 7 oraz pakiet 8 wymienione zostały odpowiednio w § 4 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 8 Rozporządzenia RE. § 9 ust. 1 Rozporządzenia RE stanowi, iż płatność RE jest przyznawana, jeżeli rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie nr 2092/91 oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia. Natomiast zgodnie z § 9 ust. 2 Rozporządzenia RE, płatność RE w ramach pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9 i 10 jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik wytworzył produkty rolnictwa ekologicznego w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1054) zwanej dalej Ustawą ekologiczna, a w przypadku uprawy: 1) roślin dwuletnich wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli rolnik wytworzył te produkty w drugim roku uprawy rośliny dwuletniej; 2) drzew lub krzewów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia, wytworzenie produktów nie jest wymagane w pierwszych dwóch latach od ich nasadzenia. Zgodnie z § 12 ust. 1 Rozporządzenia RE, wysokość płatności ekologicznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność ekologiczna, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. W ust. 2 ww. Rozporządzenia prawodawca wskazał, iż wysokość stawek płatności, o których mowa w ust. 1, dla poszczególnych pakietów i ich wariantów jest określona w załączniku nr 8 do rozporządzenia. W ust. 3 ww. Rozporządzenia określono, że przy ustalaniu wysokości płatności ekologicznej uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z załącznikiem nr 8 Rozporządzenia RE stawka płatności w zakresie wnioskowanego Pakietu 7.1 Uprawy rolnicze po okresie konwersji wynosi 792,00 zł, natomiast w przypadku Pakietu 8.1 Uprawy warzywne po okresie konwersji wynosi 1310,00 zł. W ocenie Sądu dokonane przez organ na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalenie stanu faktycznego w zakresie pakietu 8.1. w odniesieniu do obowiązujących w tym zakresie przepisów jest prawidłowe. W niniejszej sprawie organ oparł swoje ustalenia faktyczne na raporcie z kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni i wykonanych zdjęciach obrazujących stan przedmiotowych działek w dacie ich wykonania. Kontrola miała miejsce [...].01.2018r, raport sporządzono [...].02.2018r. i wizytacja terenowa miała miejsce w dniach [...].09.2017r. i [...].09.2017r. Stwierdzono nieprawidłowości na działkach [...], [...], które opisano w raporcie i uwidoczniono na zdjęciach. Działka oznaczona jako [...] (numer ewid. [...]) została zmierzona i oceniono, że jej wielkość wynosi 12,61 ha podczas, gdy zadeklarowano 14,53 ha – zastosowano więc kod błędu DR 13+, uznano też , że działka jest niespójna co szczegółowo zaznaczono w uwagach raportu (kod błędu DR22) a także na powierzchni 2,07 ha stwierdzono ugór ( kod błędu DR 31) oraz stwierdzono, że granice upraw wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku (kod błędu DR 50). Skarżący potwierdził na jej części ugór stwierdzając w jednym ze swoich pism , że na zdjęciach widać, że chwasty przerosły roślinę bo jest to uprawa ekologiczna. Otóż należy stwierdzić, że pomoc dla rolnika udzielana jest w ramach różnych programów pomocowych i zawsze na jego wniosek. Rolnik, który korzysta z takiej pomocy dostaje płatność, o którą się ubiega o ile spełnia określone warunki. Rolnik deklaruje działki do danej płatności i zobowiązuje się do wypełnienia obowiązków na zadeklarowanych we wniosku działkach. W omawianej sprawie skarżący ubiegał się w 2017roku m.in. o pomoc ekologiczną i zadeklarował na wskazanych w przedmiotowym wniosku działkach określone uprawy. Na działce [...] zadeklarował uprawiać soczewicę jadalną (pakiet 8.1.) . Skoro raport z kontroli oraz wykonane podczas wizji zdjęcia obrazują ugór na części działki, porastanie chwastami, to nie można twierdzić, że wypełnia się obowiązki bo skoro rolnik zadeklarował na całej powierzchni 14,53 ha uprawę soczewicy jadalnej, to w dacie kontroli winno mieć to miejsce. Tak więc teren porośnięty chwastami nie świadczy o wywiązaniu się przez rolnika z przyjętych zobowiązań. Działka oznaczona jako [...] (numer ewid. [...]) została zmierzona i oceniono, że zadeklarowano uprawę soczewicy jadalnej na powierzchni 4 ha a stwierdzono jej uprawę na powierzchni 3,17 ha (kod błędu DR13+). Skarżący nie zgadzał się z tak dokonanym pomiarem powierzchni , twierdził bowiem, że soczewica była dosiewana w terminie późniejszym bo część żyta ozimego zniszczyła zwierzyna łowna i zdjęcia Agencji wykonane na początku maja 2017r. nie uwzględniają siewu późniejszego. Zdaniem Sądu protokoły szkód z dat: [...].08.2016r., 27.[...].20.2016r., [...].10.2017r. nie mogą dowodzić tezy formułowanej przez stronę skarżącą, że szkody miały wpływ na późniejsze obsianie działki. Nadto słusznie wskazuje organ na termin do zgłoszenia Agencji zdarzenia wywołującego szkodę na działkach zgłoszonych do płatności. – 15 dni roboczych, co wynika z art. 4 ust.2 Rozporządzenia nr 640/2014, które to działanie powoduje ten skutek, że zwalnia się rolnika z obowiązku zwrotu płatności, zaś rolnik otrzymuje odszkodowanie na wyrządzone przez zwierzynę łowną szkody. Tak więc płatność przysługuje za uprawę zadeklarowaną przez rolnika a jak jej nie ma bo powstała szkoda, to jedynie uznaje się brak zawinienia rolnika w niedotrzymaniu przyjętych zobowiązań, co skutkuje brakiem sankcji. Sąd zauważa, że zdjęcia wykonane przez inspektorów z dnia [...].09.2017r. obrazują ugór na części działki. Zaznaczenia wymaga, że zasady przyznawania płatności ekologicznej zostały uregulowane w rozporządzeniu RE. Zgodnie z § 2 rozporządzenia RE płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.Urz.UE.L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art" 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem ekologicznym"; 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Odpowiednie minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz inne odpowiednie obowiązkowe wymogi, o których mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, są wskazane w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Zgodnie z § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia RE, warunkiem przyznania płatności jest spełnienie warunków przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określonych w rozporządzeniu. W niniejszej sprawie Skarżący zgłosił pakiet 8 Uprawy warzywne po okresie konwersji do powierzchni 18,53 ha . Pakiet ten określony został w § 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia RE. Zgodnie natomiast z § 9 ust. 2 rozporządzenia RE płatność w ramach pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 8 (pakiet zgłoszony przez Skarżącego), jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik wytworzył produkty rolnictwa ekologicznego w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy ekologicznej. W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy produkty rolnictwa ekologicznego, to produkty uznane za ekologiczne w rozumieniu art. 2 lit. c Rozporządzenia nr 834/2007. Art. 2 lit. c Rozporządzenia nr 834/2007 stanowi natomiast, iż "ekologiczny" oznacza pochodzący z produkcji ekologicznej lub z nią związany. Wskazana "produkcja ekologiczna" zgodnie z art. 2 lit. a Rozporządzenia nr 834/2007 definiowana jest jako stosowanie metod produkcji zgodnych z zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu na wszystkich etapach produkcji, przygotowania i dystrybucji. Podmiotami upoważnionymi do weryfikacji i kontroli w rolnictwie ekologicznym, do których producenci rolni zgłaszają podjęcie działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, kontynuację tej działalności oraz realizację zadań są tzw. jednostki certyfikujące (art. 4 ust. 1 Ustawy ekologicznej). W niniejszej sprawie skarżący przedłożył w postępowaniu przed Sądem Protokół kontroli z [...].07.2017r. Jednostki Certyfikującej Oddział Badań i Certyfikacji w [...] ale Sąd nie prowadzi ustaleń faktycznych i oceny materiału dowodowego. Skarżący twierdzi, że nie wniósł uwag do przesłanemu skarżącemu protokołu z kontroli bowiem odebrał przesyłkę i "odłożył na bok myśląc, że to kolejna reklama". Sąd jednak zauważa, że skarżący miał możliwość składania dowodów w postępowaniu odwoławczym, czego jednak nie uczynił. We wniesionej skardze Skarżący nadal kwestionuje dokonane przez Agencję ustalenia lecz zdaniem Sądu nieskutecznie. Oceniając zaś zaskarżoną decyzję, uznać należało, że została ona wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. W wydanych decyzjach wyjaśniono stronie zasadność przesłanek, którymi kierowano się przy załatwieniu sprawy, a także wskazano na przepisy prawa, które miały zastosowanie i które były podstawą wydania rozstrzygnięcia (art. 11 k.p.a.). Decyzja organu spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a., albowiem zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś w uzasadnieniu prawnym wskazano podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że podnoszone w skardze zarzuty są niezasadne. Sąd również z urzędu nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego czy też procesowego mogących stanowić podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie należało na podstawie art. 151 P.p.s..a. skargę oddalić. [pic]