III SA/Po 1431/13

Dnia 14 listopada 2013 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2013 roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek; postanawia 1. ustanowić dla M. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący M. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w osobie A. S.-G. prowadzącej kancelarię adwokacką pod adresem ul. [...] (k. 14 akt sądowych). Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej - p.p.s.a.). W konsekwencji uznać należy, że Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie. Na podstawie oświadczenia majątkowego, dokumentacji źródłowej złożonej do akt sądowych oraz akt administracyjnych ustalono, że Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz pełnoletnim synem. Rodzina zamieszkuje w lokalu o pow. 61 mkw. Według oświadczenia majątkowego złożonego w postępowaniu administracyjnym dochód miesięczny rodziny wynosił 2.100 zł. Żona wnioskodawcy podejmowała prace w zakresie sprzątania mieszkań z czego uzyskiwała około 400-500 zł miesięcznie (aktualnie według oświadczenia wnioskodawcy straciła pracę). Syn wnioskodawcy, według stanu na dzień wydania zaskarżonej decyzji, odbywał staż, na który został skierowany przez Powiatowy Urząd Pracy; z tego tytułu pobierał wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.000 zł miesięcznie (obecnie według oświadczenia utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych 400-600 zł miesięcznie). Wnioskodawca nie określił ani źródła, ani wysokości własnych dochodów, a na potrzeby postępowania przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oświadczył, że utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych, z czego uzyskuje dochód w wysokości 400-600 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że aktualnie ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie wykonywać żadnej pracy zarobkowej. Wnioskodawca nie posiada, ani oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3000euro. Mając na uwadze sytuację majątkową i rodzinną Skarżącego uznać należało, że odmowa ustanowienia pełnomocnika z urzędu powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Deklarowany aktualny miesięczny dochód z prac dorywczych to około 200 zł w przeliczeniu na jedną osobę. Wedle zasad doświadczenia życiowego przychód w takiej wysokości (aktualnie 600 zł miesięcznie) nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego dla Skarżącego oraz jego rodziny. Wyjaśnić jednak należy, że wyznaczenie osoby pełnomocnika z urzędu należy do wyłącznej kompetencji właściwej okręgowej rady adwokackiej, w tym przypadku Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] – art. 253 p.p.s.a. Skutkiem prawnym orzeczenia sądowego o ustanowieniu adwokata z urzędu jest to, że koszty wynagrodzenie pełnomocnika wskazanego przez samorząd zawodowy nie będą obciążać Skarżącego, lecz zostaną uiszczone z budżetu sądu według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów - art. 250 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i 2, art. 239 pkt 1 lit e oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), orzeczono jak w sentencji postanowienia.