III SA/Po 1437/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-11-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, będąca elementem procedury poprzedzającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego, może stanowić samodzielny przedmiot zaskarżenia?Ratio decidendi
Odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków strony, lecz ma charakter stricte procesowy. W związku z tym nie stanowi ona samodzielnego przedmiotu zaskarżenia do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący KK wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy dotyczącą odpowiedzi na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi KK na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 52 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
W okolicznościach rozpoznawanego przypadku pismem z dnia 16 września K. K. wniósł m.in. skargę na uchwałę Rady Gminy [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania strony do usunięcia naruszenia prawa z dnia 10 lipca 2013 r. – żądając jej unieważnienia.
Sąd stwierdził, że skarga strony była niedopuszczalna ze względu na fakt, iż odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej, lecz ma charakter stricte procesowy; nie rozstrzyga w najmniejszym stopniu o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania (por. m.in.: postanowienia NSA z: 26 września 2012 r., II FSK 2130/12 i II FSK 1950/12; wyrok WSA w Gliwicach z 22 października 2012 r., IV SA/Gl 551/12 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl;). W związku z tym należy stwierdzić, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z art. 52 § 3 p.p.s.a. nie należy do kategorii aktów, o których mowa w powołanym art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., w szczególności nie należy ono do "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (pkt 4). Odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma charakter stricte procesowy i stanowi element procedury zmierzającej do zaskarżenia wskazanych aktów lub czynności organów administracji publicznej, nie może natomiast stanowić przedmiotu odrębnej skargi.
Z powyższego względu, w okolicznościach niniejszego przypadku, Sąd stwierdził, że skarga strony dotycząca uchwały Rady Gminy [...], w sprawie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło