III SA/Po 1438/14

Dnia 13 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012; postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 09 kwietnia 2015 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek o prawo pomocy złożony przez "A" Sp. z o.o. w organizacji (k. 44-45 akt sądowych). W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że wniosek o prawo pomocy pochodzący od strony będącej osobą prawną powinien być podpisany w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu. W przeciwnym razie jest to brak formalny wniosku podlegający usunięciu w trybie określonym w art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.). Nieusunięcie tegoż braku w terminie skutkuje pozostawieniem wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a. "A" Sp. z o.o. skorzystała z prawa do wniesienia sprzeciwu i zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, jako niezgodnego z prawem. W uzasadnieniu sprzeciwu Spółka wskazał, że stwierdzenie przez referendarza sądowego braku podmiotu uprawnionego do reprezentacji osoby prawnej winno skutkować ustanowieniem kuratora. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, które dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym na rzecz osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu – art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.). W niniejszej sprawie, pomimo ponowienia wezwania przez referendarza w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie został wykonany obowiązek przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania "A" Sp. z o.o. w organizacji przez R. P., przez M. P., czy jakikolwiek inny podmiot. W sprawie nie została przedłożona umowa spółki "A" Sp. z o.o. w organizacji. Zatem nieudokumentowane i nieznane Sądowi pozostają zasady reprezentacji "A" Sp. z o.o. w organizacji oraz osoby, przez które działa skarżąca Spółka w rozumieniu art. 161 §2 ustawy - Kodeks spółek handlowych. Treść pism składanych do akt sądowych przeczy twierdzeniom sprzeciwu i nie daje podstaw faktycznych do przyjęcia ustaleń o braku w składzie organów "A" Sp. z o.o. w organizacji, który uniemożliwia Spółce podejmowanie czynności prawnych. Bark jest podstaw faktycznych do przyjęcia stanowiska, że w okolicznościach niniejszej sprawy zachodzi przypadek opisany w art. 162 ustawy z dnia 15 września 2000 roku – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2013, poz. 1030 ze zm.). Wskazać jednocześnie należy, że zmiana umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w sytuacji, w której nie doszło jeszcze do wpisania zawiązanej spółki do rejestru, następuje w drodze zmiany samej umowy spółki (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2009 roku o sygn. akt II CSK 489/08). W niniejszej sprawie, pomimo wezwania (k. 35 akt sądowych) i wbrew treści oświadczenia z dnia 31 marca 2015 roku (k. 40 akt sądowych), nie została przedłożona umowa spółki "A" Sp. z o.o. w organizacji, ani jej zmiana. W tych okolicznościach niemożliwa staje się również ocena, czy dokumenty przedłożone w toku postępowania (k. 11 akt sądowych, k. 18 akt sądowych) spełniają warunek dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania "A" Sp. z o.o. w organizacji. Z powyższych względów uznać należało, że prawo reprezentacji skarżącej Spółki nie zostało udokumentowane także na etapie postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Natomiast wniosek o prawo pomocy pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli w wyznaczonym terminie nie zostały usunięte jego braki formalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 29, art. 49 §1 oraz art. 257 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.