III SA/Po 144/19
WyrokWSA w Poznaniu2019-07-03
Skład orzekający: WSA Walentyna Długaszewska, WSA Ireneusz Fornalik, WSA Marzenna Kosewska (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w P. prawidłowo utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, pomimo zarzutów skarżących dotyczących sposobu prowadzenia postępowania i niezgodności z prawem unijnym?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że Dyrektor ARiMR prawidłowo ustalił obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich. Wypłata środków nastąpiła na rzecz podmiotu nieuprawnionego, co potwierdził prawomocny wyrok sądu rejonowego. Zarzut naruszenia art. 36 § 1 k.p.a. uznano za niezasadny, gdyż organ informował stronę o przyczynach zwłoki i wyznaczał nowe terminy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora ARiMR utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2011 w wysokości 12.006,95 zł. Decyzja ta została wydana w związku z prawomocnym wyrokiem sądu rejonowego, który uznał T. G. i A. G. za winnych przedłożenia nierzetelnych oświadczeń o rzeczywistym wykorzystaniu gruntów przez W. G., co doprowadziło do nienależnej wypłaty środków. Skarżący zarzucili, że płatności przysługują osobie faktycznie uprawiającej ziemię oraz naruszenie terminu postępowania przez organ.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Marzenna Kosewska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi A. G., T. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę
Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2019 roku nr. [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zmianami) - dalej k.p.a., w związku z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. [...] z [...] lipca 2018 roku nr [...] o ustaleniu T. G. i A. G. kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2011 w wysokości 12.006,95 złotych
Rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych .
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. [...] po rozpatrzeniu wniosku W. G., na podstawie dokumentów złożonych przez A. G. 16 maja 2011 roku, decyzją z [...] listopada 2011 roku przyznał W. G. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011. Następnie [...] września 2017 roku organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie wobec T. G. i A. G. w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności z uwagi na prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w C., sygn. akt [...]. Organ wskazał, że T. G. i A. G. zostali uznani za winnych tego, że w celu uzyskania dla siebie korzyści majątkowej przedłożyli w Biurze Agencji nierzetelne, pisemne oświadczenie o rzeczywistym wykorzystaniu i gospodarowaniu przez W. G. zawnioskowanych gruntów rolnych – działki [...] położonej w S., powiat [...].
Wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich, płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych wraz z oświadczeniem o przejęciu zobowiązania programu rolnośrodowiskowego na rok 2011 r. został złożony bez wiedzy i zgody W. G. Tym samym wskazano niezgodnie z prawdą W. G. jako rolnika użytkującego działkę nr [...] położoną w S., powiat [...], czym doprowadzono Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do nieprawidłowego i niekorzystnego rozporządzenia mieniem i nienależną wypłatą środków finansowych na podstawie złożonego wniosku. Umowa dzierżawy na użytkowanie gruntów położonych w S. nr ewidencyjny działki [...] pomiędzy parafią [...] w C. a W. G. została zawarta bez wiedzy dzierżawcy - W. G. T. G. wprowadził w błąd przedstawiciela Parafii [...], od którego została wydzierżawiona deklarowana do płatności działka nr [...], co do osoby zawierającej umowę dzierżawy i użytkowania, podpisując się za W. G., jako użytkownika na w/w umowie Zatem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zostało złożone w biurze powiatowym w C. [...] fałszywe pisemne oświadczenie o rzeczywistym wykorzystaniu przedmiotowej działki przez W. G., które to oświadczenie miało istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia finansowego w ramach płatności obszarowej. W sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w C. [...] zostali skazani T. G. i A. G. w związku z przedłożeniem w Biurze Powiatowym nierzetelnych oświadczeń o rzeczywistym wykorzystaniu i gospodarowaniu przez W. G. zawnioskowanych gruntów rolnych. Sąd uznał T. G. oraz A. G. za winnych tego, że w celu zyskania dla siebie od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przedmiotowych płatności, a także w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przedłożyli w Biurze Powiatowym ARiMR [...] nierzetelne, pisemne oświadczenie o rzeczywistym wykorzystaniu przedmiotowej działki przez W. G., które to oświadczenia dotyczyły okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania przedmiotowego wsparcia finansowego, w ten sposób, że bez wiedzy i zgody Pana W. G. któremu ta płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego została przyznana. T. G. oraz A. G. przedłożyli w Biurze Powiatowym ARiMR [...] bez wiedzy i zgody W. G. na jego dane osobowe, wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, czym doprowadzili Agencję do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd co do osoby beneficjenta i wypłacenia tym samym płatności nienależnych. Sąd orzekł wobec T. G. i A. G. solidarne naprawienie szkody wobec Agencji i zapłaty kwoty nienależnie pobranej, w tym z tytułu płatności bezpośrednich.
W rozważaniach prawnych organ przytoczył treść przepisów art. 7.1 ustawą o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 26 stycznia 2007 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164, ze zm.). Wskazał ,że stosownie do treści art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316 z 02.12.2009 r., str. 65), zwanego dalej rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1122/2009, mający zastosowanie do płatności w ramach kampanii 2010 roku i następne, w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009.
W każdym przypadku stwierdzenia wypłaty nienależnych lub nadmiernych płatności, należy dochodzić zwrotu płatności dokonanej na rzecz osoby nieuprawnionej.
W ocenie organu odwoławczego Kierownik BP właściwie i w sposób prawidłowy uznał , że T. G. i A. G. zobowiązani są do zwrotu otrzymanych płatności bezpośrednich w łącznej wysokości 12 006,95 zł.
T. G. i A. G. w skardze złożonej do Sądu zarzucili, że zgodnie z prawem unijnym płatności przysługują osobie, która uprawie i zbiera plony. Ich zdanie w sprawie karnej świadkowie potwierdzili, że to oni uprawiali grunty, których sprawa dotyczy. Zarzucili także, że postępowanie prowadzono z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 36 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z ustawą o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 26 stycznia 2007 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164, ze zm.), art. 7. 1. Rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:
1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;
2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Stosownie do treści art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316 z 02.12.2009 r., str. 65), zwanego dalej rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1122/2009, mający zastosowanie do płatności w ramach kampanii 2010 roku i następne, w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009.
Zgodnie z art. 29 ust. 1a ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) , przepis art. 29 ust. 1 dotyczący ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej , krajowych , przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej , finansowanie przez Agencje pomocy przyznanej w drodze decyzji administracyjnej , stosuje się również do podmiotów niebędących stronami postępowania w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej, które nienależnie lub nadmiernie pobrały środki publiczne, o których mowa w ust. 1.
W ocenie Sądu na podstawie dokonanych ustaleń faktycznych ,których ponowne powtórzenie , z uwagi na ich obszerne przytoczenie w części wstępnej uzasadnienia jest zbędne , a które Sąd przyjmuje za własne, organ odwoławczy prawidłowy w zaskarżonej decyzji wskazał, że T. G. i A. G. zobowiązani są do zwrotu otrzymanych płatności bezpośrednich w łącznej wysokości 12 006,95 zł albowiem ich wypłata nastąpiła na rzecz podmiotu nieuprawnionego.
Zgodnie z treścią wyroku wydanego w sprawie sygn. akt. [...] W. G. jako wskazany przez skarżących beneficjent płatności nie wyrażał zgody na ubieganie się w swoim imieniu płatności bezpośrednich na rok 2011 oraz nie prowadził działalności rolniczej na zgłoszonych we wniosku gruntach .
Za nie zasadny należy uznać zarzut naruszenia przepisu art. 36 § 1 k.p.a. zgodnie z treścią , którego w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej zobowiązany jest do zawiadomienia strony ,podając przyczynę zwłoki , o nowym terminie załatwienia sprawy oraz pouczyć o prawie wniesienia ponaglenia . Analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi do wniosku ,że organ kierował czterokrotnie zawiadomienia do strony postępowania trybie art. 36 § 1 k.p.a.
Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło