III SA/Po 144/20

Dnia 18 marca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi; postanawia odrzucić skargę. Prezydent Miasta [...], decyzją z dnia [...] listopada 2019 roku, nałożył karę pieniężną na [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. A. K., jako pełnomocnik adresata decyzji, pismem z dnia [...] listopada 2019 roku, skierowanym do Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w [...], które zostało złożone w terminie otwartym na wniesienie odwołania, zażądał między innymi ponownego rozpatrzenia sprawy, zweryfikowania danych oraz przedłożenia materiałów na podstawie, których ustalono powierzchnię i wyliczono karę. Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w [...] uznał, że wniesione podanie to odwołanie i przekazał pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ nie znalazł podstaw do zastosowania art. 132 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pismem z dnia [...] stycznia 2020 roku, zwróciło pismo według właściwości do Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji. Organ odwoławczy uznał, że pismo strony nie jest odwołaniem, gdyż adresatem pisma jest Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w [...] a autor pisma domaga się "informacji na jakiej podstawie została wyliczona ilość 4 dni zajęcia pasa drogowego". Pismem z dnia [...] stycznia 2020 roku Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w [...] poinformował [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], że decyzja o nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego be zezwolenia jest ostateczna, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że pismo z dnia [...] listopada 2019 roku nie ma cech odwołania. A. K., jako strona, złożył skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia dla odmowy przyjęcia odwołania. Ponadto w uzasadnieniu skargi wskazał, że jego pismo było odwołaniem, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wydało postanowienia, ani nie wezwało strony do usunięcia braków formalnych pisma. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że przepisy nie przewidują możliwości zaskarżenia działania w postaci "przekazania pisma według właściwości". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu na podstawie z art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl powołanej regulacji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2017, poz. 1257 oraz z 2018, poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2018, poz. 800 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 roku o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2018, poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 roku o przekazaniu podania według właściwości do Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w [...] nie da się przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności o jakich mowa w art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wbrew twierdzeniom autora skargi zawiadomienie o przekazaniu sprawy według właściwości w rozumieniu art. 65 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2018, poz. 2096 ze zm.) nie stanowi rozstrzygnięcia o cechach decyzji, czy postanowienia. Wyjaśnić wnoszącemu skargę należy, że środkiem ochrony sądowej możliwym do wykorzystania w takiej sytuacji jest skarga na bezczynność w rozumieniu art. 3 §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, którą wnosi się po wyczerpaniu środka zaskarżania w postaci ponaglenia. Jednocześnie akta sprawy wskazują, że skarżący A. K. brał udział w postępowaniu administracyjnym, jako pełnomocnik adresata decyzji – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Wnosząc skargę we własnym imieniu, A. K. nie wykazał interesu prawnego, który określałby jego uprawnienie do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.