III SA/Po 1441/14

Dnia 20 lutego 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. W niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym już po raz kolejny (k. 25-27, k.130-131, k. 179-180 akt sądowych) R. P. wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 343-344 akt sądowych). W formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy ponownie w sposób ogólnikowych wskazał, że nie ma środków do życia i leczenia; jest zadłużony, bezdomny i samotny. W rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego wpisał: "Nie mam" lub "Nie dotyczy". Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia Skarżącego o trudnej sytuacji majątkowej budzą wątpliwości, co do zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy. Treść oświadczenia majątkowego nie pozwala wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Identyczne stanowisko, co do oceny oświadczenia majątkowego o wskazanej treści zajmuje Naczelny Sąd Administracyjny (porównaj: postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 roku o sygn. akt II GZ 415/12, udostępnione w CBOSA). Pismem z dnia 22 stycznia 2018 roku, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), Wnioskodawca został w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym ponownie zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o zgromadzony dotychczas materiał dowodowy. Wnioskodawca nie wykonał wezwania. W piśmie z dnia 05 lutego 2018 roku Skarżący wskazał, że spełnienie licznych żądań zawartych w wezwaniu jest niemożliwe ponieważ Wnioskodawca nie posiadał i nie posiada dokumentów, o które został wezwany. W ocenie strony wezwanie zawiera "same szykany". Wyjaśnić zatem należy, że okoliczności znane z urzędu, a także ich weryfikacja za pomocą internetowych baz danych instytucji państwowych wskazują, co następuje. Wnioskodawca lub podmioty prawa handlowego reprezentowane przez Skarżącego w latach 2004-2015 nieprzerwanie zgłaszały do systemu dopłat rolniczych grunty o pow. od 100ha do prawie 700ha (treści wniosków pomocowych przekazywanych do Sądu wraz ze skargami). Z kolei na potrzeby licznych postępowań o przyznanie prawa pomocy Skarżący deklaruje, że nie prowadzi działalności rolniczej oraz nie posiada żadnego majątku. Wskazać zatem należy, że w dniu 19 lutego 2014 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęły trzy skargi R. P. na decyzje w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za 2011, 2012 oraz 2013 rok (sprawy o sygn. akt III SA/Po 252-254/14). W aktach administracyjnych wskazanych spraw zalegała umowa dzierżawy nieruchomości rolnych z dnia 25 października 2011 roku zawarta pomiędzy Agencją Nieruchomości Rolnych a Skarżącym, który według treści umowy zamieszkuje pod adresem [...], [...]. W dniu 03 sierpnia 2015 roku do sprawy prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 353/15 wpłynął formularz wniosku o prawo pomocy pochodzący od R. Sp. z o.o. w organizacji w Z. reprezentowanej przez R. P.. Z treści wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalności gospodarczą, a według bilansu za ostatni rok poniosła stratę w kwocie 50.000 zł. Zgodnie z internetową bazą Krajowego Rejestru Sądowego Skarżący nadal pełni funkcję prezesa zarządu w A.-Z. Sp. z o.o., a do maja 2012 roku był udziałowcem tej Spółki. Udziały o łącznej wartości 100.000 zł zbył na rzecz brata M. P. (Monitor Sądowy i Gospodarczy z dnia [...] czerwca 2012 roku, Nr [...], poz. [...]). Przy czym jeszcze przed ujawnieniem w Krajowym Rejestrze Sądowym faktu zbycia udziałów, Skarżący został zobowiązany do wyjawienia majątku w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym (postanowienie Sądu Rejonowego w O. W. z dnia [...] sierpnia 2011 roku, sygn. akt I CO [...]). W dniu 27 września 2011 roku, czyli jeszcze przed podpisaniem umowy dzierżawy nieruchomości rolnych z ANR, Wnioskodawca został ujawniony w Krajowym Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych (Nr [...]). W dniu 29 marca 2013 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęła skarga podmiotu A. Sp. z o.o. w organizacji (sygn. akt III SA/Po 516/13), którą reprezentuje R. P.. Natomiast w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Po 499/13 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy A. Sp. z o.o. w organizacji. Z uzasadnienia postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wynika, że udziałowcami A. Sp. z o.o. w organizacji są bracia R. P. i M. P.. Spółkę reprezentuje Skarżący. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 5.000 zł. Wnioskodawca posiada jeden udział o wartości nominalnej 50 zł. Udziały zostały objęte oraz w całości pokryte gotowizną. Spółka wystąpiła do sądu ze zgłoszeniem rejestracyjnym. Za ostatni rok obrotowy Spółka nie odnotowała zysku, a jej zadłużenie wynosi 25.000 zł. Siedziba Spółki znajduje się w dzierżawionym lokalu. Zadłużenie z tytułu czynszu wynosi 23.000 zł. R. P., który jest wspólnikiem i prezesem zarządu A. Sp. z o.o. w organizacji, ponosi w części koszty działalności reprezentowanej Spółki (przesyłki pocztowe). Koszty notarialne utworzenia Spółki poniósł drugi wspólnik (brat wnioskodawcy M. P.), u którego Spółka jest zadłużona. Z informacji znanych z urzędu wynika, że do sądów administracyjnych wpływają skargi jeszcze innych spółek prawa handlowego, które reprezentowane są przez R. P. (A. Sp. z o.o., P. Sp. z o.o.). R. P. bezwątpienia jest świadomy braków jakie występują w składanych przez niego oświadczeniach majątkowych. Zatem podsumowując stwierdzić należy, że skoro strona nadal uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd (referendarz sądowy) nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Brak współpracy ze strony Wnioskodawcy skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U 2017, poz. 1369 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.