III SA/Po 1467/14

Dnia 19 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 sierpnia 2014 roku nr [ ...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym oraz w podatku od nieruchomości na rok 2014 oddala skargę Wójt Gminy X. decyzją z dnia 4 lutego 2014 r., nr [...], na podstawie art. 207 i art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm.), art. 1, art.3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.; dalej: "u.p.r.") oraz art. 2 - 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.; dalej: "u.p.o.l."), ustalił [...] wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. w kwocie [...] zł, w tym podatek rolny w wysokości [...] zł oraz podatek od nieruchomości w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości były: budynki mieszkalne – pomieszczenia o wysokości od 1,4 do 2,2 m o powierzchni użytkowej 7,79 m kw. i opodatkowane według stawki [...] zł / m kw.; budynki mieszkalne – pomieszczenia o wysokości powyżej 2,2 m o powierzchni użytkowej 159,18 m kw. i opodatkowane według stawki [...] zł / m kw.; budynki pozostałe – pomieszczenia o wysokości powyżej 2,2 m o powierzchni użytkowej 56,20 m kw. i opodatkowane według stawki [...] zł / m kw.; budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej – pomieszczenie o wysokości powyżej 2,2 m o powierzchni użytkowej 4 m kw. i opodatkowane według stawki [...] zł / m kw.; grunty pozostałe o powierzchni 824 m kw. i opodatkowane według stawki [...] zł / m kw. oraz grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej o powierzchni 10 m kw. i opodatkowane według stawki [...] zł / m kw. Ustalając łączne zobowiązanie pieniężne za wskazany okres organ pierwszej instancji opierał się na: informacji w sprawie podatku od nieruchomości sporządzonej przez I. K. w dniu 28 marca 2010 r., danych z ewidencji gruntów i budynków, akcie notarialnym z dnia 7 marca 1994 r. obejmującym umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości I. i B. K. (Rep. [...]), wniosku B. K. o wydanie warunków zabudowy na rozbudowę budynku mieszkalnego oraz przebudowę budynku gospodarczego, a także treści decyzji Wójta Gminy X. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego oraz odmowy wydania warunków dla rozbudowy budynku gospodarczego. Z dokumentów tych wynika, że w momencie nabycia przez małżonków K. posesji przy ul.[...] – obejmującej działkę nr [...] o powierzchni [...] ha, sklasyfikowaną jako tereny mieszkaniowe (...) oraz nr [...] o powierzchni [...] ha, sklasyfikowaną jako grunty orne (...) – znajdowały się tam dwa budynki: mieszkalny i gospodarczy. Inwestycja, której dotyczył wniosek o warunki zabudowy, miała polegać m.in. na przebudowie budynku gospodarczego na cele biurowo - magazynowe. W roku 2010 ujęto w informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych zarówno budynek mieszkalny o łącznej powierzchni użytkowej 167,15 m kw., jak i budynek pozostały o powierzchni 56,20 m kw. W postępowaniu dotyczącym wymiaru za 2012 r. pracownicy organu podatkowego sporządzili dokumentację fotograficzną nieruchomości, ukazującą dwa budynki – jeden większy, posadowiony bliżej ulicy, oraz drugi – mniejszy – w głębi działki. Natomiast w toku postępowania podatnicy wskazywali, że na ich działce znajdują się dwa budynki mieszkalne. Na poparcie swoich twierdzeń przedłożyli umowę o dostarczenie energii elektrycznej, zawartą przez B. K. z E. P. S.A. (z której zdaniem podatników ma wynikać, że prąd został doprowadzony do budynku mieszkalnego i zasila wyłącznie urządzenia służące do użytku domowego), oraz wyciąg z wykazu zmian gruntowych z 1994 r. Podatnicy powoływali się także na przejęcie części gruntu przez Gminę. Organ pierwszej instancji stwierdził, że z żadnego dokumentu nie wynika istnienie na terenie przedmiotowej posesji dwóch budynków mieszkalnych. Jeżeli zaś chodzi o grunt zajęty na drogę – stanowiący obecnie działkę nr [...], to nie był on brany pod uwagę przy wymiarze podatku. W odwołaniu od powyższej decyzji I. K. wniosła o sprostowanie przedmiotu opodatkowania i jego stawki poprzez wprowadzenie do wykazu w decyzji wpisu określeń: - budynek mieszkalny z II połowy XIX wieku do kapitalnego remontu zajęty przez nieaktywną działalność gospodarczą o wysokości powyżej 2,20 m, podstawa 4 m kw. wg stawki [...] zł, - budynek mieszkalny z II połowy XIX wieku do kapitalnego remontu o wysokości powyżej 2,2 m, podstawa 56 m2, podatek według stawki [...] zł, - grunty związane z nieaktywną działalnością gospodarczą, podstawa 10 m kw, podatek według stawki [...] zł, Ponadto strona zażądała zwrotu nadpłaty, którą określiła na kwotę [...] zł, z tytułu zmiany kwalifikacji użytkowej budynku oraz zwrotu działki nr [...] o powierzchni 124 m kw., która, zdaniem strony, nie przeszła na własność Gminy X., lecz została nabyta przez podatników. Skarżąca załączyła do odwołania szereg dokumentów, m.in. kopie: przedwojennego pozwolenia na budowę domu, chlewu i ustępu, decyzji podziałowej z 1990 r. i mapek, na których budynek w głębi działki oznaczony został literą "[...]" symbolizującą budynki gospodarcze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zgromadzone w sprawie dowody, takie jak: akt notarialny, wniosek B.K. o wydanie warunków zabudowy, decyzje stanowiące odpowiedź na powołany wniosek oraz informacja o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzona przez I. K. w roku 2010 – świadczą o istnieniu na działce strony budynku gospodarczego (oprócz budynku mieszkalnego). W ocenie organu drugiej instancji, żądania skarżącej wyrażone w odwołaniu są całkowicie bezpodstawne. Organ podkreślił, iż jeśli doszło do zmiany sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania, to na podatnikach ciążył obowiązek złożenia w ciągu czternastu dni Informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych (art. 6 ust. 3 i ust. 6 u.p.o.l.). Skoro takiej informacji nie złożono, a zmiana nie została potwierdzona żadnymi innymi dowodami, to nie można się na nią powoływać w odwołaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu I. K. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz naruszenie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. Ponadto skarżąca zarzuciła organowi, że nie odniesiono się do jej wniosku o zwrot działki nr [...] z tytułu naruszenia przepisów art. 93 - 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Strona wniosła również o rozpatrzenie odwołania przekazanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia [...] listopada 2013 r. od decyzji Wójta Gminy X. z dnia [...] października 2013 r. o opłacie adiacenckiej za pobudowanie drogi na ul. [...], naliczonej niezgodnie z przepisami, oraz o uchylenie tych decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, uzasadniając swoje stanowisko argumentami wyrażonymi w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga okazała się nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że stan faktyczny i prawny nie budzi wątpliwości. W myśl art. 2 ust. 1 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 1 i 2 u.p.o.l.). Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące co do zasady: właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych, użytkownikami wieczystymi gruntów bądź posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie: wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Nieruchomości Rolnych lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości albo jest bez tytułu prawnego (art. 3 ust. 1 i 2 u.p.o.l.). Zgodnie z art. 3 ust. 4 u.p.o.l., jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Podstawę opodatkowania stanowi co do zasady: dla gruntów – powierzchnia, dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa; dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych – ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego (art. 4 u.p.o.l.). Stawki podatku od nieruchomości, obowiązujące danym roku podatkowym, ustala rada gminy – w drodze uchwały – biorąc pod uwagę stawki maksymalne, określone w art. 5 ust. 1 u.p.o.l. dla poszczególnych kategorii przedmiotów opodatkowania, tzn. od gruntów, od budynków lub ich części oraz od budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Rada Gminy X. określiła stawki podatku od nieruchomości, obowiązujące na terenie Gminy w roku 2014 r. w uchwale nr XLI/435/13 z dnia 28 listopada 2013 r. Z kolei przedmiotem podatku rolnego są grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art. 1 u.p.r.). W odniesieniu do gruntów stanowiących współwłasność lub będących w posiadaniu dwóch lub więcej osób, obowiązują analogiczne zasady jak w podatku od nieruchomości (art. 3 ust. 5 u.p.r.). Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: dla gruntów gospodarstw rolnych – liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; natomiast dla pozostałych gruntów – liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 u.p.r.). Stosownie do art. 2 ust. 1 u.p.r., za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Podatek rolny za rok podatkowy wynosi: od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 – równowartość pieniężną 2,5 q żyta, zaś od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 – równowartość pieniężną 5q żyta, obliczone według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy (art. 6 ust. 1 u.p.r.). Średnią cenę skupu, o której mowa w tym przepisie, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym RP "Monitor Polski" (art. 6 ust. 2 u.p.r.). Rady gmin są uprawnione do obniżenia cen skupu, przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy (art. 6 ust. 3 upr). W gminie X. skorzystano z tej możliwości, obniżając cenę do [...] zł. Podatek rolny na rok podatkowy od osób fizycznych ustala, w drodze decyzji, organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów (art. 6a ust. 1 u.p.r.). Osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym – art. 6c ust. 1 u.p.r.). W realiach rozpoznawanej sprawy bezsporny jest fakt, że podatnicy – I.K., E.K. i D.K, byli w badanym roku podatkowym współwłaścicielami nieruchomości obejmującej użytki rolne o powierzchni 0,0602 ha oraz teren zurbanizowany o powierzchni 0,0834 ha, zabudowany dwoma budynkami. W ocenie Sądu, organ podatkowy drugiej instancji trafnie uznał, że zgromadzone w sprawie dowody z dokumentów, zwłaszcza zaś: akt notarialny z dnia 7 marca 1994 r. obejmującym umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości B. i I.K. (Rep. ...), wniosek B. K. o wydanie warunków zabudowy na rozbudowę budynku mieszkalnego oraz przebudowę budynku gospodarczego, decyzja Wójta Gminy X. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego oraz odmowy wydania warunków dla rozbudowy budynku gospodarczego oraz informacja o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzona przez I. K. w roku 2010 – świadczą o istnieniu na przedmiotowej działce, prócz budynku mieszkalnego, także budynku gospodarczego. Równocześnie organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że nie istnieją dowody, które pozwalałyby dojść do przeciwnych wniosków. Należy podkreślić, że w rozpoznawanym przypadku okoliczności faktyczne i prawne sprawy nie ulegały zmianie – w stosunku do poprzednich lat podatkowych. Stąd badane postępowanie podatkowe ze swej istoty nie wymagało przeprowadzania szczegółowego postępowania dowodowego, wystarczające dla dokonania ustaleń faktycznych były dokumenty będące w posiadaniu organu podatkowego. Jeżeli strona zmierzała do wykazania zaistnienia zmian w stanie faktycznym lub prawnym budynku zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej, to powinna była – jak słusznie stwierdził organ odwoławczy – złożyć w terminie 14 dni informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych (art. 6 ust. 3 i 6 u.p.o.l.). Podniesione przez stronę fakty, związane z dostawą energii do budynków znajdujących się na gruntach należących do strony, prawa własności dotyczącego działki nr [...] czy opłatą adiacencką za pobudowane drogi – nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W niniejszym postępowaniu nie było możliwe poddanie kontroli decyzji dotyczącej opłaty adiacenckiej. W konkluzji należy stwierdzić, że żądania skarżącej zawarte w skardze są bezzasadne. Nie doszło do naruszenia wskazanych przez stronę przepisów art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz naruszenie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia żądania skargi i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł o jej oddaleniu.