III SA/Po 147/19

Dnia 27 czerwca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Marzenna Kosewska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji oddala skargę Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej: "K.p.a.", utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] określającą kwotę dotacji w wysokości 26 516,88 zł wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, przypadającą do zwrotu do budżetu Powiatu [...] przez J. w J. z określonymi w decyzji odsetkami. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono następujący stan faktyczny i prawny. W dniach od 5 kwietnia 2018 r. do 7 maja 2018 r. u strony skontrolowano m. in. prawidłowość wykorzystania dotacji przyznanej przez Powiat [...] za lata 2015-2017 na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2013 r., poz. 827 ze zm.), dalej: "ustawa o systemie oświaty", uchylonego przez art. 80 pkt 16 ustawy z dnia 27 października 2017 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203), zmieniającego ustawę o systemie oświaty z dniem 1 stycznia 2018 r. Kluczowe jest to, czy za wydatek bieżący można uznać uregulowanie zadań realizowanych w roku poprzednim. Z dotacji przyznanej na rok 2015 rozliczono m. in. wynagrodzenie netto i składki na ubezpieczenie społeczne za rok 2014 w wysokości 14 062,38 zł, a z dotacji przyznanej na rok 2016 rozliczono m. in. wynagrodzenie netto za rok 2015 w wysokości 12 454,50 zł. Wydatki te nie mogą być uznane za rozliczone z powyższych dotacji, gdyż nie przeznaczono ich na zadania zrealizowane w roku, na który przyznano dotację. Dotacja udzielona z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem podlega zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia tej okoliczności (art. 252 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych; Dz. U z 2017 r., poz. 2077 ze zm., dalej: "ustawa o finansach publicznych"). Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem (art. 252 ust. 5 ustawy o finansach publicznych). Odsetki od dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem nalicza się począwszy od dnia przekazania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego (art. 252 ust. 6 pkt 1 ustawy o finansach publicznych). Strona wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego zarzucając naruszenie przepisów: 1. prawa materialnego: a) art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty przez jego błędną wykładnię, gdyż - wbrew stanowisku organu odwoławczego - powyższe wydatki były wydatkami bieżącymi; b) art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych przez błędną wykładnię pojęcia dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem skutkujące uznaniem, że dotacja w określonej w decyzji wysokości podlega zwrotowi jako wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem; w tym kontekście wskazano, że: ▪ koszty z tytułu wypłaty wynagrodzeń za grudzień 2014 r. i za grudzień 2015 r. powstały odpowiednio w styczniu 2015 r. i styczniu 2016 r., stąd pokryto je z dotacji za lata poprzednie (za grudzień 2014 r. i za grudzień 2015 r.); ▪ od 1 stycznia 2017 r. obowiązywał art. 90 ust. 3da ustawy o systemie oświaty stanowiący, że dotacja, o której mowa w art. 90 ust. 1a-3b, może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań określonych w ust. 3d, poniesionych w okresie roku budżetowego, na który dotacja została udzielona, niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania; 2. postępowania: a) art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przez błędną ocenę materiału dowodowego; b) art. 6 i art. 7 K.p.a przez ich niewłaściwe zastosowanie. Strona wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji, 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Sąd, z poniższym zastrzeżeniem, podziela stanowisko organu. W związku z jego omówieniem, jego powtarzanie byłoby zbędne. Zastrzeżenie dotyczy tego, czy objęte obowiązkiem zwrotu wydatki są bieżące. Zasadnie wskazał skarżący, że wydatki te są bieżące (art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty), ale odmienne przyjęcie tej kwestii przez organ odwoławczy, naruszające art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Kluczowe dla rozstrzygnięcia jest bowiem to, czy wydatki objęte obowiązkiem zwrotu wykorzystano zgodnie z przeznaczeniem, tzn. czy zgodne z prawem było wykorzystanie dotacji udzielonej na dany rok na sfinansowanie zadania zrealizowanego w grudniu roku poprzedniego. Przekładając to na realia przedmiotowej sprawy: czy z dotacji udzielonej na rok 2015 zgodnie z prawem sfinansowano zadania zrealizowane w grudniu roku 2014 i czy z dotacji udzielonej na rok 2016 zgodnie z prawem sfinansowano zadania zrealizowane w grudniu roku 2015. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że nie było to zgodne z prawem. Przeznaczeniem bowiem dotacji udzielonej na rok 2015 było finansowanie zadań realizowanych w roku 2015, a nie w grudniu roku 2014, jak i przeznaczeniem dotacji udzielonej na rok 2016 było finansowanie zadań realizowanych w roku 2016, a nie w grudniu roku 2015. W sprawie nie chodzi zatem o to, że w roku kolejnym wydatkowano dotację przeznaczoną na zrealizowanie zadań w grudniu roku poprzedniego, co jest prawnie dopuszczalne, ale o to, że dotację przeznaczoną na zrealizowanie zadań w roku kolejnym wydatkowano na zrealizowanie zadań w grudniu roku poprzedniego. Powołany przez skarżącego art. 90 ust. 3da ustawy o systemie oświaty obowiązywał dopiero od 1 stycznia 2017 r., a więc nie w okresie, którego dotyczy zaskarżona decyzja. W związku z brakiem stosownych przepisów przejściowych przepis ten nie ma mocy wstecznej, stąd obowiązywał jedynie na przyszłość - od 1 stycznia 2017 r. Dotacja udzielona z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem podlega zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia tej okoliczności (art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych). Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem (art. 252 ust. 5 ustawy o finansach publicznych). Zasadnie zatem orzeczono o zwrocie dotacji w wysokości określonej w decyzji, a co za tym idzie - naliczono stosowne odsetki (art. 252 ust. 6 pkt 1 ustawy o finansach publicznych). Bezzasadny jest zatem zarzut naruszenia art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Nie są w tym kontekście zasadne również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Organ odwoławczy podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 7 K.p.a.), zebrał i rozpatrzył w wyczerpujący sposób cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.), na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenił, czy dotacje wykorzystano niezgodnie z przeznaczeniem (art. 80 K.p.a.), nie naruszając prawa stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 6). W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).