III SA/Po 1471/21

Dnia 23 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.) Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 lutego 2022 roku sprawy ze skargi J. C. na czynność Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] czerwca 2021 roku nr [...] w przedmiocie odmowy nadania numeru porządkowego oddala skargę. J. C. (dalej: "strona") pismem z [...] maja 2021 r. złożonym do Urzędu Gminy i Miasta [...] zwrócił się o nadanie numeru porządkowego dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w [...], gmina [...] oświadczając, że prowadzi na niej działalność gospodarczą. W piśmie z [...] czerwca 2021 r., ustosunkowując się do wezwania z [...] czerwca 2021 r., strona podniosła, że numerów porządkowych nie ustala się wyłącznie dla budynków, a zwrot "w szczególności" oznacza, że nie jest to katalog zamknięty. Ustawa wymienia ogrody, a nawet miejsca działalności gospodarczej. Działka rolna jest natomiast miejscem wykonywania działalności gospodarczej. Burmistrz Miasta i Gminy w piśmie z [...] czerwca 2021 r., nr [...], rozpatrzył wniosek strony negatywnie. Organ przywołał art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a i pkt 6 ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2052 ze zm., dalej: "P.g.k.") i stwierdził, że działka nr [...], której dotyczy wniosek: - nie jest zabudowana, - według dostępnych w Urzędzie Gminy materiałów nie jest planowana pod zabudowę, - znajduje się w obszarze chronionego krajobrazu, - nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Skarżący skierował do tut. Sądu złożoną [...] września 2021 r. skargę na powyższą czynność Burmistrza. Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Jednocześnie zwrócił się o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W piśmie z [...] grudnia 2021 r. skarżący zgodził się na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Jednocześnie sprzeciwił się argumentacji organu. Skarżący stwierdził, że organ pomija art. 47a ust. 4a P.g.k., który nie zakazuje nadania numeru porządkowego dla nieruchomości niezabudowanej budynkiem, w tym przypadku rolnej, na której jest wykonywana działalność gospodarcza. Zakwestionował także pozostałe argumenty organu. Organ w piśmie procesowym z [...] stycznia 2022 r. wskazał, że działalność rolnicza wyłączona jest spod ustawy z 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 162). Zdaniem organu w okolicznościach sprawy brak było możliwości nadania numeru porządkowego. Skarżący pismem z [...] stycznia 2022 r. powołując się na przepisy ustawy z 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 955) podniósł, że za osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą przyjmuje się również osobę fizyczną prowadzącą gospodarstwo rolne. Organ błędnie intepretuje przepisy Prawa przedsiębiorców. Intencją ustawodawcy zdaniem skarżącego nie jest wykluczenie rolnictwa jako takiego z działalności gospodarczej. Skarżący ponownie zauważył, że brak jest przepisów, które jednoznacznie zabraniałyby nadania numeru porządkowego dla nieruchomości, na której prowadzona jest gospodarka rolna, a Burmistrz wybiórczo powołał się tylko na te przepisy, które uzasadniały negatywną decyzję, celowo pomijając przepisy istotne dla skarżącego. W piśmie z [...] stycznia 2022 r. skarżący odniósł się również ponownie do okoliczności dostępu do drogi publicznej dla spornej działki – dojazd do działki rolnej przez drogę leśną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać trzeba, że niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie uproszczony. Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "P.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w tym trybie, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jako że Burmistrz wystąpił o zastosowanie rzeczonego trybu, a skarżący wyraził na to zgodę, zaistniały przesłanki określone w ostatnio przywołanym przepisie. Jak stanowi art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stanowi to odstępstwo od zasady jawnego rozpoznawania spraw, o której mowa w art. 10 P.p.s.a. Zaskarżona czynność Burmistrza Miasta i Gminy z [...] czerwca 2021 r., nr [...], o odmowie nadania numeru porządkowego, nie narusza ani prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu, który w świetle art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. dawałby podstawę do stwierdzenia jej bezskuteczności. Zauważyć trzeba, przed przystąpieniem do uwag o charakterze merytorycznym, że czynność powyższa mieści się w kategorii innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Skarga na tę czynność powinna być w konsekwencji złożona w terminie określonym w art. 53 § 2 P.p.s.a., a więc trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Jako że skarżący wiedział o czynności Burmistrza co najmniej od [...] lipca 2021 r., bowiem powołał się na nią w piśmie skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] datowanym na ten dzień, skarga powinna być złożona do [...] sierpnia 2021 r. Tymczasem doszło do jej złożenia z uchybieniem tak nakreślonego terminu – dopiero [...] września 2021 r. Tut. Sąd uznał jednak, w oparciu o art. 53 § 2 in fine P.p.s.a., że skarżący uchybił temu terminowi bez własnej winy, bowiem na żadnym etapie nie został pouczony o przysługującym mu prawie do sądu. W konsekwencji tut. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia skargi, przyjmując ją do rozpoznania. Problematyka związana z ustaleniem numeru porządkowego uregulowana została w przepisach ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Art. 47a ust. 5 tej ustawy przewiduje, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, o czym stanowi już art. 47a ust. 6 P.g.k., zawiera: 1) imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy oraz jego adres; 2) określenie przedmiotu wniosku; 3) informacje o położeniu budynku, którego dotyczy wniosek, według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a P.g.k., do którego odwołuje się powyżej przytoczona regulacja, przewiduje, że ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi, w tym w szczególności budynków: biurowych, ogólnodostępnych wykorzystywanych na cele kultury i kultury fizycznej, o charakterze edukacyjnym, szpitali i opieki medycznej oraz przeznaczonych do działalności gospodarczej, wybudowanych, w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania. Na gruncie przywołanych regulacji rację trzeba przyznać Burmistrzowi, z którego stanowiska wynika, że ustalenie numeru porządkowego może mieć miejsce wyłącznie w przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem. Wprawdzie w art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a P.g.k., na co zwracał uwagę skarżący, użyto zwrotu: "w szczególności", co świadczy o otwartym charakterze zawartego w nim wyliczenia, jednak wyliczenie to zostało expressis verbis zawężone właśnie do budynków i to takich budynków, które przeznaczone są do stałego lub czasowego przebywania ludzi. Tymczasem w sprawie bezsporne pozostaje to, że nieruchomość skarżącego, objęta złożonym wnioskiem, ma charakter niezabudowany, a co więcej budowa taka nie jest ani w trakcie, ani nie jest prognozowana. Nieruchomość ta stanowi działkę rolną. Wyklucza to możliwość – w świetle art. 47a ust. 5 w zw. z ust. 4 pkt 5 lit. a P.g.k. – aby doszło w tym przypadku do ustalenia numeru porządkowego. Powyższego stanowiska nie zmienia przywoływany przez skarżącego w późniejszej argumentacji art. 47a ust. 4a P.g.k. Przepis ten stanowi, że ewidencja miejscowości, ulic i adresów, oprócz danych wymienionych w ust. 4, może zawierać także dane adresowe dotyczące obiektów, takich jak: parkingi, garaże, wjazdy i wejścia do parków, ogrodów oraz innych miejsc zorganizowanego wypoczynku lub działalności gospodarczej. Zauważyć bowiem trzeba, że wbrew sugestiom skarżącego przepis ten nie dotyczy ogrodów, czy miejsc prowadzenia działalności gospodarczej w ogóle, lecz odnosi się wprost do obiektów, przykładowo jedynie precyzując, że takim obiektem jest wjazd i wejście do parków, ogrodów, czy właśnie innych miejsc, w tym miejsc prowadzenia działalności gospodarczej. Konieczne jest zatem co najmniej, aby na danej nieruchomości znajdował się jakiś obiekt (jak podany w nim: wjazd i wejście), to jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury (zob. definicję "obiektu budowlanego" w art. 3 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.). Natomiast, jak już była o tym mowa powyżej, w sprawie nie jest sporny niezabudowany charakter nieruchomości skarżącego. Bez znaczenia pozostają wobec powyższego pozostałe okoliczności, które stały się sporne pomiędzy stronami niniejszego postępowania, a odnoszące się zwłaszcza do tego, czy działalność rolna stanowi działalność gospodarczą, a także czy działka objęta wnioskiem ma dostęp do drogi publicznej. Przesądzające znaczenie w sprawie ma bowiem niezabudowany charakter spornej nieruchomości. Na marginesie już tylko wskazać trzeba, że chybione okazały się zarzuty skarżącego w tym zakresie, w jakim powołuje on w nich przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735), bowiem przepisy te nie znajdowały w sprawie zastosowania. Kodeks postępowania administracyjnego normuje m.in. postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco (art. 1 pkt 1 K.p.a.). W realiach niniejszej sprawy sytuacja taka nie zachodzi, bowiem wniosek skarżącego załatwiany jest czynnością materialno-techniczną, która nie rozstrzyga żadnej indywidualnej sprawy. Na marginesie zauważyć trzeba, że powyższe stanowisko nie wyklucza możliwości ustalenia numeru porządkowego w razie zaistnienia zmian na nieruchomości skarżącego w przyszłości. Mając powyższe na względzie skarga podlega oddaleniu, o czym orzeczono w sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a.