III SA/Po 1498/13

Dnia 27 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi "A" w Ś na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 rok oddala skargę Burmistrz Gminy i Miasta Nowe S decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...], działając na podstawie art. 13 § 1 pkt 1, art. 17 § 1, art. 21 § 1 i 3, art. 47 § 3, art. 12 § 5, art. 207 i 210 Ordynacji podatkowej, art. 2, art. 3-7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., nr 95, poz. 613 ze zm.) oraz uchwały nr XII/87/2011 Rady Gminy i Miasta Nowe Skalmierzyce z dnia 25 października 2011 r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości w roku 2012, określił dla A. z siedzibą w Ś wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2012 od posiadanych nieruchomości i obiektów budowlanych na terenie Gminy i Miasta N w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że podatnik od dnia 28 czerwca 2010 r. jest właścicielem zabudowanej nieruchomości położonej w G i stanowiącej działkę nr [...] o pow. 0,8878 ha, a od dnia 6 grudnia 2011 r. jest właścicielem zabudowanej nieruchomości położonej w Ś – działka nr [...] o powierzchni 0,0522 ha i nr [...] o powierzchni 0,4749 ha. Budynki położone na tych nieruchomościach zostały zadeklarowane przez stronę jako zajęte przez grupę producentów rolnych wpisaną do rejestru tych grup, wykorzystywane wyłącznie na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy lub w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.). Natomiast grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne zabudowane w całości (pow. 1,2949 ha) zostały zadeklarowane w deklaracji na podatek rolny za 2012 r., a grunty leśne sklasyfikowane jako lasy zabudowane w całości (pow. 0,1200 ha) zadeklarowano w deklaracji na podatek leśny za 2012 r. A z siedzibą w Ś została zarejestrowana w KRS w dniu 17 września 2009 r. i prowadzi działalność gospodarczą. Organ I instancji wskazał dalej, że na podstawie art. 7 ust. 1 pkt. 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki i budowle zajęte przez grupę producentów rolnych wpisaną do rejestru tych grup, wykorzystywane wyłącznie na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy lub w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw. Dotyczy to grup wpisanych do rejestru wskazanego w art. 9 ust. 1 powyższej ustawy, tymczasem strona nie jest do tego rejestru wpisana. Budynki i budowle należące do podatnika nie mogą być wobec tego zwolnione od podatku od nieruchomości co dodatkowo potwierdza pismo Ministerstwa Finansów, Departament Podatków Lokalnych i Katastru z dnia 19 maja 2010 r., Biul. Skarb. 2011/3/27-28, zgodnie z którym producenci owoców i warzyw mogą korzystać z powyższego zwolnienia podatkowego tylko wtedy, gdy zostali wpisani do rejestru grup na podstawie ustawy o grupach producentów rolnych przed dniem 1 maja 2004 r., strona zaś jest od dnia 14 grudnia 2009 r. wpisana jedynie do Rejestru Wstępnie Uznanych Grup Producentów prowadzonego przez Marszałka Województwa W. W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła organowi naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 121 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu odwołania podatnik wskazał, że interpretacja organu zawężająca możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego tylko do grup wpisanych do rejestru przed 1 maja 2004 r. jest niezasadna i niezgodna z wykładnią systemową i celowościową art. 7 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Strona podniosła ponadto, że organ błędnie przyjął, że grunt o pow. 7.780 m2 położony w G i grunt o pow. 4.749 m2 położony w Ś zostały na trwałe wyłączone z działalności rolniczej i wykorzystywane są wyłącznie na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż grunty te służą do magazynowania warzyw wyprodukowanych w gospodarstwach członków i przygotowywania ich do sprzedaży, a więc, w ocenie Zarządu S są związane z działalnością rolniczą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K decyzją z dnia [...] 2013r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił, że podatnik jest wpisany od dnia 14 grudnia 2009 r. jedynie do Rejestru Wstępnie Uznanych Grup Producentów prowadzonego przez Marszałka Województwa W, a zwolnienie podatkowe dotyczy wyłącznie producentów wpisanych do rejestru grup producentów rolnych przed dniem 1 maja 2004 r. Organ II instancji również powołał się na interpretację, wynikającą z pisma Ministerstwa Finansów Departament Podatków Lokalnych i Katastru z dnia 19 maja 2010 r. Wskazał też, że strona posiada grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W skardze na powyższą decyzję A, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie decyzji SKO w K z dnia [...] 2013 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ dokonał niedopuszczalnie zawężającej interpretacji, niezgodnej z wykładnią systemową, funkcjonalną i celowościową art. 7 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, albowiem z przedmiotowego zwolnienia podatkowego mogą korzystać również grupy producentów wpisane do rejestru grup po dniu 1 maja 2004 r. Zdaniem skarżącej wolą ustawodawcy było, by nadal po nabyciu członkostwa Polski w UE wspierać działalność w rolnictwie w dotychczasowym zakresie. Według strony nietrafnie SKO powołuje się na rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. nr 72, poz. 424). Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje : Skarga okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje zatem sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Dodać też trzeba, że stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest to, czy zwolnienie od podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.), dalej u.p.o.l., obejmuje również grupy producentów owoców i warzyw, wpisane na podstawie przepisów ustawy z 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (j. t. Dz. U. z 2011 r., Nr 145, poz. 868), dalej o.r.o.i.w., do rejestru wstępnie uznanych grup producentów, do którego wpisana jest skarżąca. Zdaniem organów podatkowych obu instancji zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. dotyczy wyłącznie grup producentów rolnych, które podlegają ustawie z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.) dalej u.g.p.r. i które są wpisane do rejestru grup prowadzonego na podstawie tej ustawy. Strona do tego rejestru nie jest jednak wpisana. Natomiast skarżąca uważa, że przepis art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. nie wskazuje, o jaki rejestr grup producentów rolnych chodzi, a zatem nie ma podstaw, aby zawężać zwolnienie do grup producentów rolnych wpisanych do rejestru prowadzonego na podstawie u.g.p.r. Zdaniem strony zwolnienie dotyczy również grupy producentów owoców i warzyw wpisanej do rejestru wstępnie uznanych grup producentów (jaką jest skarżąca), na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno. W opinii Sądu stanowisko zajęte przez organy podatkowe jest prawidłowe, przy czym Sąd nie w pełni uznaje argumentację przedstawioną w uzasadnieniach decyzji. Sąd w niniejszym składzie podziela stanowisko organów, że zwolnienie, o którym mowa w przytoczonym przepisie, ma zastosowanie wyłącznie do grup producentów rolnych, wpisanych na podstawie ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw do rejestru prowadzonego na podstawie art. 9 tejże ustawy i zwolnienie nie obejmuje grup producentów wpisanych do rejestrów utworzonych w oparciu o inne akty prawne (zob. wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 477/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Punktem wyjścia dla rozważań w sprawie jest przepis art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l., zgodnie z którym zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki i budowle zajęte przez grupę producentów rolnych wpisaną do rejestru tych grup, wykorzystywane wyłącznie na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy lub w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983, ze zm.), zgodnie z jej aktem założycielskim. Trzeba wyraźnie podkreślić, że powyższy przepis normuje zwolnienie od podatku, a więc dokonanie jego wykładni nie powinno być rozszerzające. W art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. wprowadzono kilka warunków (podmiotowo-przedmiotowych) dla skorzystania z tego zwolnienia. Zwolnienie dotyczy budynków i budowli, określony jest podmiot, który może skorzystać ze zwolnienia oraz określona jest działalność, jaką podmiot ma prowadzić. Sporna jest kwestia podmiotu, który jest uprawniony do skorzystania z tego zwolnienia. Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę, tak jak WSA we Wrocławiu w powołanym wyroku, uważa, iż z art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. wynika wprost, że ustawodawca wskazał jako podmiot uprawniony do zwolnienia "grupę producentów rolnych" i dalej doprecyzował "wpisaną do rejestru tych grup". W pierwszej kolejności należy zatem zdefiniować pojęcie "grupa producentów rolnych". W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych nie ma definicji tego pojęcia, ale jest ono unormowane w ustawie z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw. Ustawa ta określa zasady organizowania się producentów rolnych w grupy producentów i ich związki. Art. 3 ww. ustawy wyraźnie wskazuje warunki, jakie musi spełniać "grupa producentów rolnych", spełnienie tych warunków w drodze decyzji stwierdza marszałek województwa i wpisuje taką grupę do prowadzonego przez siebie rejestru (art. 7 ust. 1 i art. 9 u.g.p.r.). Skoro przepis art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. posługuje się pojęciem "grupa producentów rolnych", które posiada swoje ustawowe unormowanie, to nie ma więc podstaw, aby nadawać mu inne znaczenie i obejmować nim inną kategorię podmiotów. Wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw utworzona zgodnie z wymogami ustawy o.r.o.i.w. i wpisana do rejestru tych grup stanowi grupę producencką w szerokim tego słowa znaczeniu, nie stanowi zaś "grupy producentów rolnych". Ponadto w ustawie o.r.o.i.w. ustawodawca posługuje się pojęciem "grupa producentów", a nie "grupa producentów rolnych". Zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. zostało wprowadzone na podstawie art. 27 u.g.p.r. Zwolnienie (tj. pkt 13) zostało wprowadzone z dniem 21 listopada i zmienione przez art. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. nr 251, poz. 1847) z dniem 1 stycznia 2007 r. Tak więc zwolnienie wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. nie może być odniesione do każdej grupy producenckiej wpisanej do jakiegokolwiek z rejestrów tych grup, w tym również do "wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw" prowadzonego na podstawie art. 2b ustawy o.r.o.i.w. Przepisy dotyczące zwolnień należy stosować w sposób ścisły i nie nadawać im treści ponad wynikającą z zapisów. Ustawodawca wskazuje na "grupy producentów rolnych" i rejestr tych grup, brak zatem podstaw, aby zwolnienie rozszerzyć na inne grupy producenckie, w tym na wstępnie uznane grupy producentów owoców i warzyw, czy uznane grupy producenckie. "Grupa producentów rolnych" i "wstępnie uznana grupa producentów", to nie są podmioty tożsame, ponieważ ich powstanie, wymogi, jakie mają spełniać i rejestry, którym podlegają wynikają z różnych aktów prawnych. Organy podatkowe prawidłowo więc, zdaniem Sądu, odmówiły zastosowania wobec strony przedmiotowego zwolnienia podatkowego. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że argumentacja organu podatkowego dotycząca kwestii związanej z członkostwem Polski w Unii Europejskiej i datą 1 maja 2004 r. jest bez znaczenia dla istoty sporu a jedynie stanowi ustosunkowanie się do podnoszonego przez skarżącą aspektu historycznego we wspieraniu działalności w rolnictwie. Zauważyć w tym miejscu można, że o.r.o.i.w. weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w UE (z wyjątkiem art. 41 i art. 43-56, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.). Mając na względzie wcześniejsze rozważania Sąd nie podziela też stanowiska strony, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozporządzeniu z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych, a konkretnie w odnośniku 3 do załącznika nr 2 przekroczył delegację ustawową i wskazując, co do warzyw i owoców, że dotyczy grup producentów rolnych, które zostały wpisane do rejestru grup przed dniem 1 maja 2004 r. pozbawił w ten sposób określoną grupę podatników przywileju podatkowego przyznanego ustawą. To tylko, według Sądu, doprecyzowanie (uściślenie), zgodnie z obowiązującą regulacją prawną. Zasadnicze znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma natomiast to, że podatnik jest wpisany jedynie do Rejestru Wstępnie Uznanych Grup Producentów (z dniem 14 grudnia 2009 r.). Odnosząc się z kolei do zgłoszonego w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej zarzutu strony skarżącej "wyłączenia" przez organ podatkowy z działalności rolniczej gruntu o pow. 7.780 m 2 położonego w G i gruntu o pow. 4.749 m2 położonego w Ś, stwierdzić należy, że zarzut ten nie jest zasadny. Zdaniem podatnika grunty te nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, lecz służą wyłącznie do magazynowania warzyw wyprodukowanych w gospodarstwach członków grupy i przygotowywania ich do sprzedaży. Według strony są więc one związane z działalnością rolniczą. W opinii Sądu rację mają organy podatkowe, że grunty te nie kwalifikują jako związane z działalnością rolniczą. Z podanej bowiem zarówno w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1381) jak i w art. 1 a ust. 1 pkt 6 u.o.p.l. definicji działalności rolniczej nie wynika, aby działalność związana z magazynowaniem warzyw i przygotowywaniem ich do sprzedaży była uznana przez ustawodawcę za działalność rolniczą. W obu tych definicjach ustawodawca nakazuje uznać za działalność rolniczą taki przejaw aktywności, który skupia się na samej produkcji, czy to roślinnej, czy to zwierzęcej. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.