III SA/Po 153/11

Dnia 13 kwietnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: stażysta Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi R. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział z dnia 05 stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oddala skargę Pismem z dnia 16 lipca 2007r. R. B. zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w L. o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz opłaty dodatkowej, wskazując na swoją trudną sytuację materialną. Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją nr [...] z dnia 30 września 2009 r., odmówił umorzenia należności z tytułu składek w łącznej kwocie 28.413,62zł., a następnie, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją nr [...] z dnia 8 lutego 2010r. utrzymał zaskarżoną przez wnioskodawcę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 maja 2010r., wydanym na skutek skargi R. B., w sprawie o sygn. akt IIISA/Po 207/10, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia 30 września 2009r., stwierdzając, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, na konieczność wszechstronnego zbadania stanu faktycznego oraz odniesienia się przez organ do wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, podnoszonych przez stronę. Zdaniem Sądu, organ nie dokonał ustaleń dotyczących faktycznych kosztów ponoszonych na utrzymanie rodziny zobowiązanego, nie przeanalizował dochodów tej rodziny. Sąd zobowiązał organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy do dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych, co do sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącego oraz rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego. Jednocześnie Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących opłaty dodatkowej oraz określenia wysokości zobowiązania, wskazując, że kwestie te były przedmiotem rozstrzygnięć sądu powszechnego i w tym zakresie nie podlegają ocenie przez sąd administracyjny. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Zakład Ubezpieczeń Społecznych, decyzją nr [...] z dnia 30 września 2010 r., wydaną na podstawie na podstawie art. 83 ust. 1 pkt. 3, art. 28 ust. 1 - 3 a oraz art. 32 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 205 z 2007 r., poz. 1585 z 2009r. t. jedn.) odmówił umorzenia należności z tytułu składek w łącznej kwocie 28.413,62zł. Organ ustalił, że R. B. pobiera zasiłek rodzinny z pomocy społecznej w wysokości 330,00 zł miesięcznie. Jest właścicielem domu w trakcie budowy, który znajduje się w R. przy ulicy L., dla którego Sąd Rejonowy w L. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...]. Posiada gospodarstwo rolne w postaci łąki w G. G., dla którego Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...]. Jest właścicielem ruchomości w postaci samochodu marki mercedes Benz nr rej, [...] (rozbity),Volkswagena Polo (kasacja),Opla Vectry (rozbity). R. B. posiada zobowiązanie pieniężne w Kredyt Banku na rachunku rozliczeniowym w wysokości 4.600,00zł, które jest dochodzone w trybie egzekucyjnym. Stałe wydatki związane z utrzymaniem, wskazane przez zobowiązanego, to: energia elektryczna ok. 500,00zł miesięcznie, energia gazowa w okresie letnim ok. 50,00zł miesięcznie, woda i kanalizacja ok. 130,00zł miesięcznie, koszty związane z leczeniem dzieci ok. 150,00zł, wydatki związane z rozpoczęciem roku szkolnego ( książki ) ok. 600,00zł. , zeszyty i wyprawka 300,00zł, strój, obuwie, odzież, ubezpieczenie szkolne 600,00zł. Małżonka zobowiązanego M. B. jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w L. przy ulicy G. o łącznej powierzchni 0,4059ha, zapisanej w księdze wieczystej Kw nr [...] oraz właścicielem lokalu mieszkalnego nr 4 położonego w L. przy ulicy G. 11, objętego księgą wieczystą KW Nr [...]. R. B. w okresie od dnia 6 sierpnia 2007r.do 18 marca 2008r. był zarejestrowany, jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W okresie od 3 września 2007r. do 31 października 2007r. odbywał szkolenie finansowane przez Powiatowy Urząd Pracy. Utrata statusu osoby bezrobotnej nastąpiła z dniem 19 marca 2008r. z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie. Ponownie, w okresie od dnia 12 marca 2009r. do 4 lutego 2010r. był zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Utrata statusu osoby bezrobotnej nastąpiła z dniem 5 lutego 2010r. z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie. Wszystkie zebrane w strawie dowody organ uznał za wiarygodne. Oceniając zebrany materiał, organ uznał, że nie zachodzą w sprawie przesłanki całkowitej nieściągalności. Aktualnie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne w ramach egzekucji administracyjnej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, który nie stwierdził braku majątku. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych posiada zabezpieczenie hipoteczne na będącej własnością zobowiązanego nieruchomości objętej księgą wieczystą KW Nr [...] – zabudowania mieszkalne, gdzie zobowiązany jest obecnie zameldowany. Analizując sytuację zobowiązanego pod kątem art. 28 ust. 3a, organ na podstawie zgromadzonych dokumentów stwierdził, że zobowiązany utrzymuje się z zasiłków rodzinnych otrzymywanych na troje dzieci z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w kwocie 330,00 zł miesięcznie. Średniomiesięczny dochód przypadający na członka rodziny to kwota 66,00 zł, natomiast wydatki zobowiązany określił na kwotę 3.050,06zł. Jako dochód zobowiązany wskazał również pomoc brata M. B. w postaci kwoty ok. 12.000,00zł. Od dnia wykreślenia działalności gospodarczej, tj. od 1 lipca 2007r. zobowiązany nie podjął żadnego zatrudnienia. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W trakcie postępowania nie wskazał na brak ofert pracy oraz podejmowanie jakichkolwiek działań w celu poszukiwania zajęcia dającego stałe źródło utrzymania. Poinformował jedynie, iż żaden pracodawca nie chce go zatrudnić, ponieważ woli zatrudnić mniej problemowego pracownika. Organ wskazał również, że zobowiązany jest osobą młodą. Ponownie został zarejestrowany od dnia 3 sierpnia 2010r. w Powiatowym Urzędzie Pracy, z gotowością podjęcia zatrudnienia. Z dokumentacji nie wynika, by był osobą chorą. Na podstawie wskazanych wyżej ustaleń, organ uznał, że nie zachodzą przesłanki do umorzenia zaległości ze względu na ważny interes osoby zobowiązanej. Pismem z dnia 18 października 2010 r. R. B. zwrócił się do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku wskazał, że organ nie uwzględnił wszystkich zebranych materiałów oraz przeprowadził interpretację niekorzystną dla zobowiązanego. Nie rozważył w sposób obiektywny sytuacji zobowiązanego w szczególności związanej z faktem, iż ma on na utrzymaniu troje dzieci, a jego zona nie pracuje. Zobowiązany podniósł, że nie ma możliwości sprzedania lub wynajęcia domu, w którym mieszka wraz z trójką dzieci i żoną. Mieszkanie stanowiące własność żony jest jej majątkiem odrębnym, nie wchodzącym w skład wspólności majątkowej. Ponadto nie pozostaje ono w jej dyspozycji, pomimo, że jest jej własnością. Na wspomnianej nieruchomości ustanowiono służebność osobistą jej matki i brata. Osoby te mają prawo do dożywotniego mieszkania w tym mieszkaniu i z tego prawa korzystają. Także nieruchomość rolna nie daje możliwości jej spieniężenia, czy zastawienia. Nieruchomość ta daje bowiem możliwość uzyskiwania jakiejkolwiek podstawy do ubezpieczenia społecznego z tytułu KRUS. Nadto przedstawia niewielką wartość. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 5 stycznia 2011r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia 30 września 2010 r. odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, kosztów upomnienia , opłaty dodatkowej oraz odsetek w łącznej kwocie 28.413,62zł. Zakład uznał, iż nie zachodzą w rozpatrywanej sprawie przesłanki całkowitej nieściągalności oraz brak podstaw do umorzenia zaległości ze względu na ważny interes osoby zobowiązanej. R. B. wniósł skargę na powyższą decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się jej uchylenia. Skarżący powtórzył zarzuty przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. zarzucił organowi brak uwzględnienia wszystkich zebranych materiałów oraz przeprowadzenia interpretacji niekorzystnej dla zobowiązanego, Brak rozważenia w sposób obiektywny sytuacji zobowiązanego, w szczególności związanej z faktem, iż ma on na utrzymaniu troje dzieci, a jego żona nie pracuje. Podniósł, że nie ma możliwości sprzedania lub wynajęcia domu, w którym mieszka wraz z trójką dzieci i żoną. Mieszkanie stanowiące własność żony jest jej majątkiem odrębnym, nie wchodzącym w skład wspólności majątkowej. Ponadto nie pozostaje ono w jej dyspozycji, pomimo, że jest jej własnością. Na wspomnianej nieruchomości ustanowiono służebność osobistą jej matki i brata. Osoby te mają prawo do dożywotniego mieszkania w tym mieszkaniu i z tego prawa korzystają. Także nieruchomość rolna nie daje możliwości jej spieniężenia, czy zastawienia. Nieruchomość ta daje bowiem możliwość uzyskiwania jakiejkolwiek podstawy do ubezpieczenia społecznego z tytułu KRUS. Nadto przedstawia niewielką wartość. Skarżący zarzucił również, że organ nie wyciągnął żadnych wniosków z informacji uzyskanej z Urzędu Skarbowego, z której wynikało, że R. B. i jego małżonka nie osiągnęli żadnego przychodu. W ocenie skarżącego, organ zebrał dowody obrazujące sytuację materialną i finansową skarżącego, stosownie do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2010r., jednakże z zebranych materiałów wysnuł nieuprawnione wnioski, że sytuacja materialna i finansowa skarżącego jest taka, że jego wniosek o umorzenie należności nie zasługuje na uwzględnienie W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonej decyzji art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009r Nr 205., poz. 1585), zwanej dalej u.s.u.s, należności z tytułu składek, pod którym to pojęciem należy rozumieć składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę (art. 24 ust. 2 u.s.u.s.), mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład, z uwzględnieniem ust. 2-4. Według ust. 2 należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3a. Całkowita nieściągalność, o której mowa w ust. 2, zachodzi zaś wtedy, gdy: - dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie; - sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze; - nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa; - nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym; - wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym; - naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję; - jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Wyliczenie zawarte w ww. przepisie jest wyczerpujące, stanowiąc zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, że ma miejsce całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Dopiero zaistnienie którejkolwiek ze wskazanych przesłanek daje możliwość umorzenia tych należności. Należy jednak zauważyć , że nawet wówczas stwarza to organowi podejmującemu rozstrzygnięcie tylko możliwość, a nie prawny obowiązek umorzenia należności z tytułu składek. Taki pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym. W uchwale z dnia 6 maja 2004 r. (sygn. akt II UZP 6/04, OSNP 2004/16/285) Sąd Najwyższy wskazał między innymi, że przepis art. 28 ust. 2 u.s.u.s. jest oparty na konstrukcji uznania administracyjnego. Oznacza to, że decyzja w sprawach o umorzenie należności przysługuje każdorazowo organowi rentowemu, który w przypadku stwierdzenia całkowitej nieściągalności składek, zachodzącej w przypadkach wymienionych w art. 28 ust. 3 tej ustawy, może, ale nie musi umorzyć zaległości. W rozpatrywanej sprawie, organ prawidłowo stwierdził, że wobec skarżącego nie zaistniał żaden z przypadków stanowiących o możliwości uznania całkowitej nieściągalności składek. Aktualnie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w ramach egzekucji sądowej. Łączne prowadzenie egzekucji przejął Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w L., na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 27 września 2010r. Skarżący jest właścicielem nieruchomości zapisanej w księdze wieczystej KW nr [...] – zabudowania mieszkalne, gdzie obecnie jest zameldowany. Zakład na ww. nieruchomości posiada zabezpieczenie należności w postaci hipotek przymusowych kaucyjnych. Skarżący wraz z małżonką jest współwłaścicielem nieruchomości rolnej – łąki trawne, zapisanej w księdze wieczystej KW Nr [...]. Małżonka skarżącego jest właścicielem nieruchomości KW nr [...] – lokal mieszkalny. Ponadto skarżący jest właścicielem samochodu marki Mercedes nr rej [...], w stosunku do którego Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał zajęcia. Przedstawione okoliczności, zdaniem Sądu, w dostateczny sposób wskazują na to, iż w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi całkowita nieściągalność składek, określona w art. 28 ust. 3 u.s.u.s. Z kolei art. 28 ust. 3a u.s.u.s. daje organowi możliwość umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ubezpieczonych, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Należności te mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane, na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ( Dz. U. Nr 11, poz. 1365). Zgodnie jednak z § 3 ww. rozporządzenia, Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku: 1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych; 2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności; 3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Jak wykazał organ, w rozpatrywanej sprawie, sytuacja skarżącego nie wyczerpuje dyspozycji norm, zawartych w § 3 tego rozporządzenia, które uzasadniałyby dokonanie wnioskowanego umorzenia zaległości. R. B. pobiera zasiłek rodzinny z pomocy społecznej w wysokości 330,00 zł miesięcznie. Średniomiesięczny dochód przypadający na członka rodziny to kwota 66,00zł, natomiast wydatki skarżący określił na kwotę 3.050,06zł. Jako dochód skarżący wskazał również pomoc brata M. B., w postaci kwoty ok. 12.000,00 zł. Ponadto Burmistrz Miasta i Gminy decyzjami z dnia 5 listopada 2010r. przyznał stypendia szkolne córkom zobowiązanego w wysokości 245,70zł., z przeznaczeniem na pokrycie kosztów związanych z zakupem podręczników. Od dnia wykreślenia działalności gospodarczej, tj. od 1 lipca 2007r. skarżący nie podjął żadnego zatrudnienia. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W trakcie postępowania nie wskazał jednak na brak ofert pracy oraz podejmowanie jakichkolwiek działań w celu poszukiwania zajęcia, dającego stałe źródło utrzymania. Poinformował jedynie, iż żaden pracodawca nie chce go zatrudnić, ponieważ woli zatrudnić mniej problemowego pracownika. Organ wskazał również, że skarżący jest osobą młodą, ponownie został zarejestrowany od dnia 3 sierpnia 2010r. w Powiatowym Urzędzie Pracy, z gotowością podjęcia zatrudnienia. Z dokumentacji nie wynika, by był osobą chorą. Ponadto wskazał, iż sprzedaż lub wynajem jednej z nieruchomości pozwoliłaby zobowiązanemu uzyskać środki finansowe pozwalające na zaspokajanie niezbędnych potrzeb życiowych. Na podstawie wskazanych wyżej ustaleń, organ, w ocenie Sądu, słusznie uznał, że nie zachodzą przesłanki do umorzenia zaległości ze względu na ważny interes osoby zobowiązanej. Skarżący zarzucił organowi brak uwzględnienia wszystkich zebranych materiałów, nie precyzując jednak, jakich materiałów organ nie wziął pod uwagę, wydając zaskarżoną decyzję. W ocenie Sądu, prawidłowo organ ocenił także okoliczności dotyczące posiadanych przez skarżącego i jego małżonkę nieruchomości, przyjmując, że sprzedaż lub wynajem jednej z nich pozwoliłaby zobowiązanemu uzyskać środki finansowe pozwalające na zaspokajanie niezbędnych potrzeb życiowych. Zauważyć bowiem należy, iż w sprawie o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, tylko w rzeczywiście wyjątkowych okolicznościach ustawodawca daje organowi możliwość umorzenia tych należności, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Zobowiązany musi jednak wykazać, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny, w szczególności w przypadku, gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. W tej sytuacji, gdy organ dokonuje oceny stanu majątkowego i sytuacji rodzinnej skarżącego, oraz m.in. możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych nie tylko skarżącego, ale także jego rodziny, zarzut podniesiony w skardze, że lokal mieszkalny w L. położony przy ulicy [...] 11 stanowi własność żony i jest jej majątkiem odrębnym, uznać należy za pozostający bez wpływu na prawidłową ocenę dokonaną w tym zakresie przez organ. Ponadto, twierdzenie skarżącego, że mieszkanie to nie pozostaje w dyspozycji M. B., z uwagi na ustanowioną służebność osobistą, nie znajduje uzasadnienia w materiale zgromadzonym w aktach. Jak wynika bowiem z przedłożonego do sprawy aktu notarialnego z dnia 4 stycznia 2000r.,mieszkanie znajdujące się w budynku mieszkalnym w L. przy ulicy [...]11 składa się z trzech pokoi, kuchni, wc i przedpokoju, o łącznej powierzchni 50,40m². Służebność osobista ustanowiona na rzecz matki W. K. i brata D. K. polega na dożywotnim, bezpłatnym korzystaniu z jednego pokoju, wspólnej kuchni i łazienki. W tym stanie rzeczy, w sytuacji braku po stronie skarżącego przesłanek prawnych wnioskowanego umorzenia zaległości, organ zasadnie odmówił ich umorzenia. Należy również wskazać, że w obu przypadkach mamy do czynienia z decyzją organu o charakterze uznaniowym. Zakres sądowej kontroli takiej decyzji jest zawężony do kryterium zgodności z prawem. Sąd zatem bada wyłącznie to, czy organ zebrał cały materiał dowodowy w sprawie, czy dokładne wyjaśnił okoliczności faktyczne oraz czy w sposób wszechstronny i wnikliwy rozważył całokształt tego materiału. Sąd nie może zatem nakazać organowi podjęcia określonego rozstrzygnięcia. Nie ocenia także wydanej decyzji w aspekcie jej celowości, według zasad słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Zdaniem Sądu, w toku postępowania administracyjnego prawidłowo zgromadzono materiał dowodowy, czego skarżący nie kwestionował. Dokonana zaś przez organ ocena tego materiału, ze wskazaniem, jakimi przesłankami kierował się Zakład Ubezpieczeń Społecznych, utrzymując w mocy decyzję odmawiającą skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek, mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Wobec powyższego, Sąd uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.